MİLLİYET İNTERNET

	Sık Kullanılanlara Ekle	Açılış Sayfası Yap	İletişim	05 Haziran 2004 / Cumartesi
	Bugünkü Milliyet Gazetesi Business Otomobil Cumartesi Pazar Ege Vitrin




» Detaylı Arama

	SON DAKİKA

	ANA SAYFA

	YAZARLAR

	SİYASET

	EKONOMİ

	FİNANS

	DÜNYA

	SPOR

	GÜNCEL

	YAŞAM

	MAGAZİN

	ASTROLOJİ

	TEKNOLOJİ

	HAVA DURUMU

	OMBUDSMAN

	ÇİZERLER

Haber İndeksi

Arşiv

Haberci

Üyelik

İşçiye değil, bekçiye bakın

Şaka gibi ama şaka değil, gerçek! Bu fabrika ilginç. Burada "245 işçi, 57 bekçi" çalışıyor. Hoppala...
Bu nasıl iş demeyin, burası Türkiye.
Her şey oluyor işte...
Bu fabrikayı özelleştirmeden sorumlu Maliye Bakanı Kemal Unakıtan, "Babalar gibi satarım" deyip sattı. Fabrika tam - ı tamına 100 milyon dolara gitti.
Elbette İstanbul Gübre Sanayi AŞ'den (İGSAŞ) söz ediyoruz.
Hep birlikte çok sevindiğimiz örnek özelleştirme yani...
İGSAŞ, Türkiye'nin en büyük gübre fabrikası. Yılda 560 bin ton üre üretiyor. 1973 - 1974 yılında faaliyete geçmiş. Fabrikanın merkezi Kocaeli.
Ancak gelin görün ki; burada sorun var sorun.
Neden mi?
Fabrikanın işçisi değil, bekçisi çok. Mübarek çalışanlar işçi olmak istemiyor.
Diyeceksiniz ki; bu kadar üretim, bu kadar işçiyle nasıl yapılıyor? İlginç olan da zaten bu. Çünkü bu fabrikada çalışan 210 işçi Petrol - İş Sendikası üyesi.
Ama özelleştirme öncesi 680 kişinin çalıştığı bu fabrikada gidenler gitmiş. Artık 500 kişi çalışıyor.
Yanlış anlaşılmasın. Bu yazıyı yazmamızın nedeni Petrol - İş Sendikası değil, derdimiz; siyasetçinin burayı geçmişte nasıl çiftliğe çevirdiği. Çünkü yeni patron, "Bu kadar işçiyle bu iş olmaz" diyor. Petrol - İş Sendikası bir ay içinde çıkması beklenen "özelleştirme mağdurlarını katma bütçeli kuruluşlara yerleştirmeyi" öngören yasayı bekliyor.
İGSAŞ'ı; Kocaeli'de kimya, ağaç sanayii işi yapan Yıldız Entegre Sanayi'nin sahibi Yıldız ailesi almış. Yıldız ailesinin İGSAŞ'ı alma nedeni, gübre fabrikalarında üretilen ürenin aynı zamanda ağaç sanayiinde yapıştırıcı olarak kullanılması. Fehmi Yıldız, fabrikayı almış almasına da başı sıkıntıda.
Çünkü burası geçmişte kamuya aitti ya, gelen politikacı buraya adam yollamış. Yollananlar da işçi değil. Bir bölümü bekçi olmuş. Ya da masa başına oturtulmuş.
Elbette bir fabrika özelleştirilince bütün çalışanlar kapının dışına konmayacak. Çalışan haklarına saygı duyulacak. Ama rekabet şartları, verimlilik konusu da unutulmayacak. Hal böyle olunca yeni patron sıkıntılı, planlama yapamıyor. İşçi haklı, geleceği ne olacak bilmiyor.
Ama 57 bekçi çalışıyor.

melihao@cnnturk.com.tr