|
 |
|
|
Ölümler, çağrışımlar, Necip Fazıl ve denizler...
İzmir Belediye Başkanı Ahmet Piriştina'nın TV kanallarından fırlayan ölüm haberi, asansördeyken elektriğin kesilivermesi gibi, güncel alışkanlıkların kabını aşan, gergin bir afallama yarattı bende de...
Birkaç yıl önce, birkaç günlüğüne somut bir beraberlikten geçmişti tanışıklığımız. Genç, dinamik, makamından payelenme yerine, makamının kendisinden payelenmesine alışmış bir yakındaş izlenimi bırakmıştı belleğimde.
***
Piriştina; ailesi oğlunun birkaç gün sonraki düğününe hazırlanmak için Çeşme'de bulunduğundan, evinde yapayalnız ölüvermişti sabaha karşı...
Bu tür haberler, bazen tetikler gider iç içe çağrışımları...
Necip Fazıl'ın en çok tekrarladığı sözlerden biri, Pascal'ın "Düşünceler" yapıtındaki iki kelimesiydi, "Yalnız ölürüz"...
Aramızdaki büyük yaş farkına karşın, Necip Fazıl'la tuhaf bir yakınlığımız vardı.
O, "Ankara Telgraf" gazetesinde anama söven yazılar yazsa da, Ankara'ya geldiğinde, bizim Cebeci'deki eve uğrardı:
- Yahu Necip Fazıl, neler yazıyorsun benim için, derdim.
- Sen onlara inanıyor musun, derdi.
Ve lavlara dönmüş ırmaklar, ırmaklara dönmüş lavlar gibi konuşmaya başlardı:
- Beynimin içindeki yarasaların, kanatları kırılıp kanıyor ufuklara vurdukça...
***
Necip'in, salt elli lira karşılığında, bana "laf ola" sövüp durduğunu bilirdim; o da bilirdi kendisine karşı tepemin fazla atamayacağını ve sürekli tekrarlardı:
- Yalnız ölürüz, değil mi? Hepimizi yan yana sıralayıp, mitralyözle kurşuna dizseler dahi, yine de yalnız ölürüz, değil mi?
"Hayat"tan "hayatsızlık"a nasıl geçildiğini, kimseye anlatamadan; tek başına yaşıyordu o anı insanoğlu. Yapayalnız bir evde değil, bir kalabalığın ortasında da ölsek, "Yalnız ölüyorduk".
Dalaman - Köyceğiz - Marmaris otoyolunun üstünde, Dalyan sapağından Akdeniz'e doğru inerken, solda küçümen küçümen mezarlıklar görülür. O mezarlıklarda, askere alındıktan sonra Güneydoğu'ya gönderilmiş ve cenazesi dönmüş bazı gençlerin de mezarları vardır. Bir tanesinin başında hep Türk bayrağı dalgalanır ve bir avuçluk lahdin üstünde sürekli bir buket taze çiçek durur.
On yılı aşkın bir süredir, hemen her gün oğlunun mezarına taze çiçeklerle gelen bir anne...
***
Gencecik ölülerin üstünde, kendilerine politik taçlar arayan ve 21. yüzyıl devinimiyle ne kadar ters düştüklerinin farkında olmayan, yoksulluk çöllerinin garip devedikenleri...
Yoksulluklar aşılmadığında, sürekli çoğalmıştır genç ölülerin mezarları da..
***
Denizlerle olan aşkını yelkenlisiyle bütünleştiren Meriç Köyatası'nın, TV programında; eski Deniz Kuvvetleri Komutanı E. Oramiral Vural Beyazıt da konuştu.
Osmanlı'nın deniz kuvvetleri, düşmanı denizden durdurmaya yeterli olsaydı, Çanakkale faciasının yaşanmayacağını, yüz binlerce gencin ölmeyeceğini söyledi...
Ne kadar berrak vurguluyordu, "Yer" küresinin dörtte üçünün denizler olduğunu ve deniz ticaretinin en görkemli ekonomik kaynak olduğunu...
***
Üçüncü Dünya'nın, tırpanları kanlı hırdavatlığındaki temel neden; "Yer" küresinin dörtte üçünden kopukluk, kimseye ait olmayan denizlerle bütünleşememiş olmak...
"Yer" küresinin dörtte üçünü kaplayan denizler... Kimseye ait olmayan denizler... Asfalt döşemeye, otoyol yapmaya, köprüler kurmaya gerek göstermeyen denizler...
Ve ikiye bölünmüş kara insancıkları, denizleri de kullanmış olan insancıklar, denizleri kullanmamış olan insancıklar...
***
Enseyi karartmayın...
Şeffaflaşma ve büyüteç kullanma; ağır aksak da olsa, bazen akla kara arasını da soksa gözlere, yine de bir aşama, büyük bir aşama...
Ahmet Piriştina'ya Tanrı'dan rahmet dileriz...
c.altan@prizma.net.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim
Business
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
