|
 |
|
|
Cellata verilmişlerin heykelleri, bir parka dikilse...
ORTAOKULDA matematik dersinde yıl sonu sınavları... Öğretmen kürsüde, elinde yazılı bir sınav kağıdı, bir kağıda bir sınıfa bakarak:
- Aferin Kahraman, diyor, her zaman sıfır alıp duruyordun. Bu kez dersine çok daha iyi çalışmışsın, sana 10 üstünden 5 verdim...
***
Ajans haberleriyle, bazı gazete manşetlerinde, sevinçli bir "Aferin aldık" müjdesi...
Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi, 153 üyeden 141'inin kabul oyuyla, Türkiye'nin artık denetim sürecinden çıkarılmasına karar vermiş. Böylece Kopenhag kriterlerine ne ölçüde uyup uymadığımızın, sekiz yıldır süren denetimi sona ermiş...
Çünkü beklenmedik atılımlarla, büyük oranda uyum sağlamışız "insan haklarını hukuksal bir güvence altına alma" ilkelerine...
HHH
Demek ki, kuşaklar boyu süregelen "Türk'e Türk propagandası"na karşın; "insan hakları"nın güvence altında bulunmadığı bir ülke imişiz...
Yani Hazine'den geçinmeli kadrolar, adam yerine koymuyorlarmış kul yığınlarını...
Peki kimleri adam yerine koyuyorlarmış?
Önce kendilerini...
Sonra da kendilerinin gölgesinde, kendilerine karşı saygılı bir pozisyonda, çeyrek bir duruşla, küçük adımlar atarak yanımsı yanımsı yürüyenleri:
- Çok haklısınız efendim...
- ...
- Emredersiniz efendim...
- ...
- Ne kadar güzel buyurdunuz efendim...
***
Arkasından bir de hamasi bir şiir patlattın mı:
Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır;
Toprak, eğer uğrunda ölen varsa vatandır.
Diye...
Pupa yelken gidebilirdin, lezzetli ve itibarlı yaşam ufuklarına...
Şimdi artık kul yığınları da "insan" yerine konacakmış. Doğru yolda ilerliyormuşuz. Matematik sınavında ilk kez 10 üstünden 5 almış Kahraman.
***
Acaba Osmanlı döneminde, bazı padişahlarla sadrazamlar da dahil, kimler cellata verildi?
Cellata verilmişlerin heykellerini dikseydik büyük bir parka...
Örneğin Sadrazam Candarlı Kara Halil Paşa'nın...
Örneğin Pir Sultan Abdal'ın...
Örneğin Şehzade Mustafa'nın...
Örneğin Deli İbrahim'in...
Örneğin Kösem Sultan'ın...
***
Başka bir parka da, Cumhuriyet döneminde cellata verilmişlerin heykelleri dikilseydi...
Örneğin Cavit Bey'in...
Örneğin Ayıcı Arif'in...
Örneğin Şal Hatun'un...
Örneğin Deniz Gezmiş'in...
***
Dünyada tarihin somut bir görüntüsünü ilk kez gerçekleştirmiş bir ülke olurduk...
Ve erkek erkeğe kahvelerindeki çok yaygın siyasal bir çözüm formülünü de, cellata verilmişlere ait heykel parklarının kapılarına yazsaydık:
"Sallandır iki kişiyi, bak her şey nasıl düzelir"
Resmi bayramlarda da okul çocukları, marşlar söylerlerdi parkların önlerinde:
"İmtiyazsız sınıfsız, birleşmiş bir kitleyiz"
***
Hürriyet, yahut özgürlük üstüne de ne nutuklar çekildi, ne şiirler yazıldı...
"Ne efsunkar imişsin, ah ey didar - ı hürreyet (hürriyetin yüzü)
Esir - i aşkın olduk, gerçi kurtulduk esaretten.
Özgürlüğü övmek alkışlanıyor, özgürlüğü kullanmak ise pek hoş karşılanmıyordu...
Örneğin kimse, Osmanlı hareminde, "kadın kadına sevişme"nin, ne boyutlarını inceledi, ne bir filmini yaptı...
***
Şimdi artık bir makyaj çağdaşlığıyla, "Bizim şeyhin kerameti, olur menkul kendinden" türü, abartmalı övünmelerden; saydam bir çağdaşlığa doğru kürek çekmedeyiz...
Bu konularda, emekli militerler ne düşünüyorlar bilemiyoruz; kendilerinin, herkesten daha çok "cennet mekan" olduğuna inananlar da...
Enseyi karartmayın. 21. yüzyıl, çok değişik güneşlerle açacak Türkiye'nin de üstünde...
c.altan@prizma.net.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim
Business
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
