|
 |
|
|
Havı dökülen CHP
Mustafa Sarıgül için hafızamdaki en "uzak" ve "ilk" anı, "teröristler tarafından öldürülen 1980 öncesi CHP İl Başkanı Abdurrahman Köseoğlu'nun kızıyla evli olduğudur. (Sanırım, sonra bir evlilik daha yapmış)"
İstanbul milletvekili, güler yüzlü genç bir politikacıydı. Gençlik kollarından yetişmişti. Hep Ecevit'e bağlı kaldı.
Baykal'ın CHP'sine geçişi, YTP aktarmalıdır.
Ulusal politikada, bir pırıltısını pek anımsamıyorum.
Ancak, Şişli Belediye Başkanlığı'nda - gerçekten - büyük performans yaptı.
Son seçimin en yüksek oy oranını yakaladı.
Onun karşısında olan ya da CHP Genel Başkanlığı için yeterli görmeyenler bile "halkla bütünleşmekte ustalığını" teslim ediyorlar.
Özellikle Nişantaşı'nı İstanbul'un en gözde yöresi haline getirdi.
Manhattan Adası gibi "Nişantaşı Adası'ndan" söz edilebilir.
Ancak...
Ekonomisi geri kalmış ilçe "periferi(=çevre)" yörelerinde de daha az başarılı değildi.
Peki bütün bunlar CHP Başkanlığı'na oynamak için yeterli mi?
Yokuşun başında
Şu satırları yazmaya başlamadan önce "CHP doktoru" sayılabilecek dostlarla konuştum.
Bunlardan biri şöyle dedi: "Deniz Baykal'ın rakibi, Mustafa Sarıgül...
CHP Genel Sekreterliği için Önder Sav'la yarışan isim ise, Eşref Erdem...
Önder Sav, gençliğinden bu yana CHP'de ve politikada pişti. Türkiye Barolar Birliği Başkanlığı gibi çok saygın bir görevi yıllarca yaptı.
Eşref Erdem'e gelince...
Kimseyi küçümsemediğimi bilirsin. Orduda Mehmetçik'ten Astsubay'a, Subay'lara General'lere kadar hepsi vatanı savunmakla görevli, şerefli bir görevin mensuplarıdır.
Ama Emekli Astsubay Eşref Erdem'in CHP Genel Sekreterliği için hangi yetenekler edindiğini, hangi politik kültür ve deneyim sürecinden geçtiğini anlamak mümkün değil.
Onun için, Baykal'ı hiç tutmamış olmakla beraber, gene de onun karşısına rakip olarak Sarıgül, Önder Sav'ın karşısına Eşref Erdem'in çıktığı bir CHP için bu durum, yokuş aşağı inişin işaretidir diye düşünüyorum."
Bu paralel, o CHP doktoru" eski dosta ait.
Gene de...
Onu dinlerken sürekli tiraj kaybeden, yönetimleri dikiş tutmayan, gazetelere genel yayın yönetmeni olmayı - aklı başında - kimsenin istemediğini ve geçmişte böyle örnekler yaşandığını anımsadım. O gazetelerde, küçük bir bölüm şefliğini bile aklından geçirmeyenler, patronlara gidip genel yayın yönetmenliğine talip olmuşlardır.
İstediklerini elde edemeseler de, gazetelerin itibar kanamasını hızlandırmışlardır.
Son CHP kurultayında, hepsi de Baykal'a karşı olmak ortak paydasındakiler, bir tek lider adayı gösterememişlerdi.
Belediye durağı
Mustafa Sarıgül, daha önceleri R.T. Erdoğan'ın geçtiği yol haritasını benimsemiş görünüyor.
Erdoğan, İstanbul Belediye Başkanlığı'nda isim yaptıktan sonra, Türkiye'yi il il dolaşmaya başlamıştı. Daha "liderlik iddiasını" açıklamamıştı ama "taban tarafından lider" gibi karşılanıyordu.
Mustafa Sarıgül de Sivas gezisiyle, anlaşılan "CHP Genel Başkanlığı için kampanya" başlatmış bulunuyor.
Gördüğü ilgi, onu hedefine taşır mı?
Zamanla göreceğiz...
Ancak...
Sivas'tan görüntüler, CHP'lilerin "arayışta oldukları" mesajını veriyor.
Sadece Erdoğan modeli değil elbette... Sosyal demokrat kanattan bir örnek de Willy Brandt'tır.
Brandt'ın siyaset kariyeri, gazetecilikten sonra Berlin Belediye Başkanlığı ile başlamış, Federal Almanya Sosyal Demokrat Parti Genel Başkanlığı, Federal Almanya Şansölyeliği, Sosyalist Enternasyonal Başkanlığı ile küresel ölçekte doruklara tırmanarak sürmüştür.
Fransa Cumhurbaşkanı Chirac da, yıllarca başbakanlıktan sonra Paris Belediye Başkanlığı yapmıştı. Belediye Başkanlığı, siyasetçilere pırıltılı bir kariyer kazandırır.
Bununla beraber "her metropol belediye başkanı lider olur / iyi lider olur" diye bir kural yok.
.......
Gözler aslında Kemal Derviş'te. Fakat o da gümüş tepsiyle kendisine sunulmadıkça, genel başkanlık yarışına soyunmaya hiç niyetli değil.
Ve...
Onun da, pek çokları gibi CHP'den umudunu kesmekte olduğu seziliyor.
g.civaoglu@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim
Business
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
