MİLLİYET İNTERNET

	Sık Kullanılanlara Ekle	Açılış Sayfası Yap	İletişim	20 Temmuz 2004 / Salı
	Bugünkü Milliyet Gazetesi Business Otomobil Cumartesi Pazar Ege Vitrin




» Detaylı Arama

	SON DAKİKA

	ANA SAYFA

	YAZARLAR

	SİYASET

	EKONOMİ

	FİNANS

	DÜNYA

	SPOR

	GÜNCEL

	YAŞAM

	MAGAZİN

	ASTROLOJİ

	TEKNOLOJİ

	HAVA DURUMU

	OMBUDSMAN

	ÇİZERLER

Haber İndeksi

Arşiv

Haberci

Üyelik

'Dalavera Memet'in Bodrum hikâyeleri

Lokantalara borç takan babasından 'miras' adıyla, 1936'da Rodos'tan gelen 'Dalavera Memet'in birbirinden ilginç Bodrum hikâyeleri, kitap oldu...

Belma Akçura

Baskın Oran ve Feyhan Görgün, kuruyan ağaçtan patlayan tuvalete kadar elinden her iş gelen, herkesin tanıdığı bir halk adamı, Dalavera Memet'in gözü ve ağzından Bodrum'u yazdı.
'Dalavera', yöreye rengini veren Giritli, bir halk adamı. Rodos'tan Bodrum'a 1936'da, henüz altı yaşındayken, Oran'ın deyimiyle 'ipi ve kuşağı'ndan (ve bu deyimin yazılamayan devamından) ibaret bir vaziyette gelmiş, her Allah'ın günü bir sonraki 24 saatin lokması için dağla, taşla, insanla boğuşmuş bir adembaba. Oran, 'Dalavera'nın Bodrum'la özdeşleşmiş hayatını "Dalavera Memet'in Bodrum Tarihi" adlı kitapta söyleşiler olarak toplamış. Kitapta Bodrum'un yerel meşhurları, efsaneleri, yenilip içilenleri, adetleri Giritlilerle 'yerlilerin' didişmeleri de yer alıyor. Lokantalarda içip parasını ödemeyen babasının 'Dalavereci'ye çıkan adının (kitapta dalavera olarak geçiyor) kendisine miras kaldığını anlatan Mehmet'in ağzından iki anısı şöyle:

'Cevat amca, b.. olcez'
"...Zeki Müren, Profesör Fatma hanımın evini aldı... Gittim tuvaletin pimaş boru ezilme yapmış, tuvalet işlemiyo. O zaman kanalizasyon yo, eski tip çukur. Aşa yukarı iki saat gadar uğraştım. Açtım. Sona tabii kendi geldi suyu açtı. Baktı güzel gidiyo, tıkanma falan yok gari, 'Borcumuz ne?' dedi. Dedim beşyüz lira. 'Evi de beraber mi alıyosun?' dedi. Ben dedim herhalde Zeki beye çok geldi. Gülmeye başladı. Çıkardı beşyüz lira verdi, ondan sonra tekrar beşyüz lira verdi, 'Efendim, bi şişe rakı içersin' dedi...
"...Alaman Harbından iki sene önceydi; Cevat Şakir (Halikarnas Balıkçısı) Safiye Ayla'yı getirdi buraya, eve. Beş on dane şarkı söledi. O zaman da çok güzel sesi vardı. Genç. Sahil boyu afedersin eşeklerle geldiler köylüler. Onbeş gün geçti, büyük fırtına oldu. Cevat Şakir'in bi tuvaleti vardı, dışarda, denize çıkarken, tuvalet erişte (ot) doldu. Bene çağırıyo. Ben dedim, Cevat amca b.. olcez sona - o zamanlar hiç tuvalet boşaltmamışım; siftahım orda oldu - 'Yok' dedi, 'Sabunaçi (Sabun) var' dedi."

Yorum Oku | Yorum Yaz

MAGAZİN