|
 |
|
|
Evlerimiz çirkinleşiyor
Görüş / Engin Önen
Evlerimizin büyük çoğunluğunun dış görünümleri ve yan yana duruş biçimleri bakımından pek de güzel olduğunu söyleyemeyiz. Yüz yıl öncesinin binalarına hayranlığımız biraz da bu yüzden herhalde.
Öte yandan oturduğumuz konutların kullanım konforu açısından da çoğumuzu memnun ettiğini söylemek de bir hayli güç. Küçük mutfaklar, karanlık yatak odaları ve hücre dizaynındaki çocuk odaları, ayak uzatma mesafesinde dar balkonlar. Üç oda bir salonu seksen metrekareye yerleştirme becerisini gösteren mimar ve müteahhitler.
Estetik ve kullanım konforu gibi kaygılardan uzak bu bina yığınları, nüfusu hızla artan kentlerimizde, hızlı ve kontrolsüz yapılaşmanın ürünü. Hızlı kentleşme sürecinde konut açığını kapatmak ve ucuz konut üretmek gibi gerekçelerle bu furyaya göz yumduk. Belediye yönetimleri, müteahhitler, arsa sahipleri, konut almak isteyenler, hepimiz.
* * *
Evlerimizi önce, daha çok rant ve kentte bir an önce ev sahibi olma gibi kaygılarla çirkinleştirdik. Yetmişli yıllara, şimdi merkezi konumdaki semtlerin apartmanlaşması damgasını vurdu. Seksenli yıllarda ise kamunun ucuz arsa sağladığı toplu konut furyası yaşandı. Bu yıllar evlerimizi çirkinleştirmemize uygun sosyal ortamın etkili olduğu dönemdi.
Şimdi ikinci çirkinleştirme dalgasıyla karşı karşıyayız. Bu defa gerekçemiz güvenlik. Hızla artan hırsızlık olayları huzur diye bir şey bırakmıyor. Evde rahat uyku yok artık. Sıcak yaz gecelerinde pencere açık yatmak büyük risk.
Güvenlik güçlerinin güvenliğimizi sağlamada oldukça yetersiz kalması, hırsızlık olaylarının çok hızlı artması herkesi çözüm arayışına itiyor. Üst gelir grupları bu sorunu, bir bakıma kentten daha izole ve korunaklı sitelere yönelerek çözüyorlar. Bu olanaktan yoksun geniş kesimler ise çözümü daha çok, evlerinde bazı tedbirler almada arıyorlar. En yaygın önlemler kapı ve balkonları demir parmaklıklarla kapatmak.
* * *
Parmaklıklarla çevrili bir balkonda kahvaltı yapanların, salonun penceresinden denizi yine parmaklıklar arasından seyredenlerin sayısı her geçen gün artıyor. Çelik kapı üzerine bir de demir kapı yadırganmayan bir görüntü haline geldi. Bir çaresizlik psikolojisi içerisinde kendi ellerimizle evlerimizi adeta, cezaevlerine dönüştürüyoruz.
Sonuç olarak güvenlik duygumuz zayıfladıkça, evlerimiz çirkinleşiyor.
ege@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim
Business
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
