|
 |
|
|
"İyi baba" bir masal kahramanı mıdır?
Babaların kimi zaman öyle çok işi olur ki çocuklarına cevap vermekle uğraşamazlar. Tabii anlayışlı olmak lazımdır. TV dizilerindeki "iyi baba"ların bile en nihayetinde bir sabrı vardır. "Yeter be"dir, "Bu kadarı da fazla"dır...
Bir okulda çocuklardan babalarını anlatan bir kompozisyon yazmasını istemişler. Erkek çocuklar gayet gerçekçi bir baba tarif etmişler yazılarında. Kız çocuklar ise "Benim babam beni çok sever, her istediğimi alır, şahanedir" diye babalarını yere göğe koyamamış.
Babaları onları dövüyormuş. Dövsün. Sövüyormuş. Sövsün. Babaları aslında onlarla hiç konuşmuyormuş, onlarla ilgilenmiyormuş, oynamıyormuş, onları kucaklamıyormuş, onlara masal anlatmıyormuş... Olsun.
Babası masal anlatmayan kadınlar kendi masallarını kendileri yazarlar.
Ve ah o küçük kızlar...
Elbette onların her birinin babası bir masal kahramanı, bir süper kahramandır. Evdeki baba hiç de böyle süper güçlere sahipmiş gibi görünmüyor olabilir. Olsun varsın. Zaten Superman de günlük hayatta Clark'tır. Beceriksiz, sakar, sıradan... Clark'ın en ihtiyaç duyulan anda Superman olarak yardıma koştuğu gibi, her sıradan baba bir gün süper baba olacaktır.
Süper baba! Herhalde bu yüzden Türk TV tarihinin en çok tutan dizilerinden birinin adı "Süper Baba"dır. Dizide Şevket Altuğ'un canlandırdığı "süper baba" öyle pek de süper bir baba değildir. Maddi-manevi sıkıntılarının hırsını çocuklarından çıkarır, anlayıp dinlemeden onları azarlar...
Jenerik müziğinde "Bana bir masal anlat baba" der Oya Küçümen. "Anlatırken tut elimi / Uykuya dalıp gitsem bile / Bırakıp gitme sakın beni..." Daha dizi başlarken bize "Aman dikkat, babalar bir gün çekip gidebilir" denmektedir. Bu durumda gitmeyen baba "süper"dir.
Yani işin aslı baba öyle süper falan değildir, hatta iyi bile değildir. Sadece kötü değildir!
Süper olan çocuklarıdır. O çocuklar ki pek az hata yaparlar. O hatalar da her birimizin gerçek hayatta yaptığımız hataların yanında devede kulak kalır.
Evin "asi kızı"nı Sevinç Erbulak canlandırıyordu mesela. "Evin asi kızı" ha? Tüm asi kızlar böyle olsa keşke. Tüm asi kızlar böyle midir? Bakınız siz şu tesadüfe, "iyi baba" mevzulu "aile dizi"lerimizden "Baba Evi"nde de evin asi kızı yine Sevinç Erbulak'tır. Yoksa bir aile dizisinde babanın tahammül edebileceği maksimum asilik ancak Sevinç Erbulak'ların asiliği kadar mıdır?
E tabii daha fazla asilik iyi babayı bozar!
"Bütün Çocuklarım"da ise sabrının son yudumuna kadar iyi kalmaya azimli babayı bu kez Kadir İnanır canlandırır. Bir bölümde kızının bir sorusuna cevap vermek istemeyince "Benim kadar çocuklarına cevap veren bir baba var mıdır acaba?" diye sızlanır İnanır.
Doğrudur. Babaların öyle çok işi olur ki çocuklarına cevap vermekle uğraşamazlar. Anlayışlı olmak lazımdır. Dizilerdeki "iyi baba"ların bile en nihayetinde bir sabrı vardır. "Yeter be"dir, "Bu kadarı da fazla"dır...
Şu kadarı da fazladır ama -tesadüfen de olsa- "Bütün Çocuklarım" dizisinin yapım şirketinin adının "Masalevi" olması... Fazladır!
* * *
"İyi baba" ancak masallarda var olabilecek bir hayali kahraman mıdır?
Ben senin babanım, öp bakiyim elimi!
Bir gün yabancı bir adam çıkıp geliyor. Size babanız olduğunu söylüyor. Sizi sevdiğini bile söylüyor belki. Ve belki gerçekten de seviyor. Kendince!
Oysa sizin yıllardır bir babanız yok. Siz küçükken bırakıp gitmiş, hiç aramamış, halinizi sormamış. Ne yiyip içtiğinizi, nasıl yaşadığınızı, şimşek çaktığında korkup korkmadığınızı, hangi oyunu çok sevdiğinizi, hangi yemekten nefret ettiğinizi hiç merak etmemiş. Siz büyürken babanız orada değilmiş.
Sonra bir gün çıkıp geliyor. "Ben senin babanım, seni seviyorum. Sen de beni sev" diyor. Sadık Deniz böyle demişti mesela, yıllar önce altı kardeşiyle birlikte terk ettiği Özcan Deniz'e. Yavuz Bingöl'ün babası 26 yıl sonra ortaya çıkıp "Bana yardım et, bana bak" dedi. Ebru Gündeş'in babası ha keza. Şimdi voleybolcu Neslihan Demir'in babası ortaya çıktı. "Ben senin gerçek babanım kızım."
Hadi ya!
Ne zannediyor bu babalar kendilerini? Bir çocuğun doğmasına sperm olarak katkıda bulunmuş olmak onlara babalık hakkı mı verir yani?
Belki. Zira çoğu ailede tam da böyledir. Bir çocuğun doğmasına sperm olarak katkıda bulunmaktan başka ne ki zaten babalık çoğu evde? Çocuğunu terk edip gitmeyen çoğu baba daha fazlasını mı yapıyor sanki?
Mehmet Y. Yılmaz bir yazı yazmıştı epey önce. Bir kitaptan bahsediyordu galiba. Sonra da mealen "Çocuk büyütmek annenin görevi gibi görülüyor. Oysa babalar da iskele babası olmamalı" diyordu.
E doğru. Çoğu baba için çocuk büyütmek annenin görevi. Mümkünse anne, babayı hiç rahatsız etmeden bu görevi yerine getirmeli. Çocuk da babasını rahatsız etmeden büyümeli.
Akşam eve gelip "Sus bakiyim, gürültü yapma" demek babalık etmekse, eh varsın yıllar önce terk edip gitmiş olsun.
Babalık eğer böyle bir şeyse; ha gitmiş ha gitmemiş, evdeymiş değilmiş, ne önemi var? Yıllar sonra ortaya çıkıp "Ben senin babanım" dersin, uzatırsın elini, öptürürsün bir güzel, olur biter. "Bugüne kadar nerdeydin?" diye sorarsa da "Aman evladım..." dersin, "yanında olsam da yanında olmayacaktım nasılsa. Bak arkadaşlarının babalarına... Sanki onlar benden daha çok mu baba?"
Babalık "iskele babası" olmaksa...
Çekip giden baba, evdeki babadan belki daha bile "iyi baba".
tubakyol@yahoo.com
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim
Business
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
