Sık Kullanılanlara Ekle   Açılış Sayfası Yap   İletişim 28 Aralık 2004 / Salı  
Bugünkü Milliyet Gazetesi      Business      Otomobil      Cumartesi      Pazar      Ege      Vitrin  
   
 » Detaylı Arama

  SON DAKİKA
  ANA SAYFA
  YAZARLAR
  SİYASET
  EKONOMİ
  FİNANS
  DÜNYA
  SPOR
  GÜNCEL
  YAŞAM
  MAGAZİN
  ASTROLOJİ
  TEKNOLOJİ
  HAVA DURUMU
  OMBUDSMAN
  ÇİZERLER

Haber İndeksi Arşiv Haberci Üyelik Bülten
Diyarbakır'ın 'cazibesi'ni söndürebiliriz


Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, geçenlerde yaptığı bir konuşmada, Türkiye'ye gelen her AB temsilcisinin Diyarbakır'ı da gezi programına koymasından duyduğu sıkıntıyı dile getirdi..
Neden AB temsilcileri Rize'ye, Konya'ya, Denizli'ye, Antalya'ya değil de ille Diyarbakır'a gitmek istiyorlar?
Bu sorunun Avrupa Birliği'ne karşı olan çevrelerde de sıkça sorulduğu bir sır değil.
İlginç olan, şimdi aynı sorunun, Türkiye'nin AB üyeliği için giriştiği reformların başını çeken ve Brüksel'den "galibiyetle" dönen bir siyasetçi tarafından gündeme getiriliyor olması.
AB yetkililerinin Diyarbakır'ı görme konusundaki ısrarlı tutumlarınının ardında ne yatıyor?
Bu soruya verilecek yanıtın doğruluğu Türkiye'nin önümüzdeki müzakere sürecinde neler yapabileceğini, yapması gerektiğini de ortaya koyacak.
Türkiye, Kopenhag Kriterleri'ni yerine getirmek için önemli yasal reformlar yaptı.
Bunlar en geniş anlamıyla insan haklarının güvence altına alınması, işkence ve kötü muamele gibi uygulamaların sona erdirilmesi, demokrasinin tüm kurum ve kurallarıyla işler hale gelmesi ve hukukun üstünlüğünün sağlanması için yapıldı..
Geçmişte bu tür ihlallerin en yaygın olduğu yerin Diyarbakır olduğunu da sanırım içimizde bilmeyen yok.
Sadece Diyarbakır cezaevinde bile geçmişte yaşanan bazı olaylar, Geceyarısı Ekspresi'ne rahmet okutacak nitelikteydi, bunu hatırlayalım.

Diyarbakır çünkü...
Terörle mücadele için izlenen yöntemler, köy boşaltmalar, 12 yaşındaki bir çocuğun önce öldürülüp sonra terörist ilan edilmesi ve en son ortaya çıkan "toplu mezarlar" gibi uygulamalar da, gündemi demokrasi ve hukukun üstünlüğü olanların ilgisinin buraya yönelmesine yol açıyor.
Bu açıdan Kopenhag Kriterleri'ne uyumun "uygulamada" ne yolda olduğunun görülebileceği en önemli merkez de kaçınılmaz olarak Diyarbakır..

Ve diğer örnekler
Nitekim Diyarbakır'a yeni atanan vali ile orada eskiden beri görev yapmakta olan bazı kamu görevlileri arasında çıkan anlaşmazlıklar, Emniyet Müdürü'nün rapor alarak görevinden ayrılması, insan hakları ihlalleri ile ilgili iddialar konusunda valiliğin ilk kez ciddi bir araştırma yapması da, Diyarbakır seçiminin neden yapıldığını ortaya koyan başka örnekler.
Dolayısıyla eğer yurtdışından geliyor ve Kopenhag Kriterleri'ne uyum için nelerin yapılıp nelerin ihmal edildiğini gözünüzle görmek istiyorsanız, gideceğiniz yer de Diyarbakır ya da Türkiye'nin güneydoğusu olmalı, Rize ya da Denizli değil..
Bazı kişiler, AB'nin güneydoğuya ve Kürt sorununa bu ilgisinin gerisinde Türkiye'yi bölme isteğinin yattığını düşünüyorlar.
İşin ilginç yönü, aynı kişiler AB'nin Türkiye'yi sömürgeleştirmek ve "yutmak" istediğini de düşünenler..
O zaman şöyle bir soru geliyor akla: AB, Türkiye'yi sömürgeleştirecekse ve yutacaksa neden bunu önce Türkiye'yi ikiye bölerek yapsın? Daha büyük bir alanı "sömürgeleştirmek" dururken, neden "pazarı" küçültecek davranışlara prim versin?

Çözüm ortada
Rahatsızlık duymamız gereken şey, AB yetkililerinin Diyarbakır ziyaretleri değil, Diyarbakır'da ya da bölgenin öteki kentlerinde durumun neden hâlâ normale döndürülemediği olmalı.
Bunu nasıl sağlayacağımız da açık: Kopenhag Kriterleri'ne uyum için yapılan reformların tüm kamu görevlilerince içselleştirilmesini sağlamak. Bunu bir tarih almak için yapılmış bir basit düzenleme değil, bir yaşam biçimi olarak tercih ettiğimizi gösterebilmek.
Bu sorun çözüldüğü vakit kimsenin ta Diyarbakır'a kadar zahmet etmesine de gerek kalmayacak.

mehmet.yilmaz@milliyet.com.tr








Taha AKYOL
Tesettür, Suriye, Türkiye
BERLİN'DE Türk ve Alman modacılar bir "tesett...
Melih AŞIK
Avrupa gülecektir
Tayyip Erdoğan - Abdullah Gül ikilisinin, 17 ...
Fikret BİLA
AB'ye nota
Dışişleri Bakanlığı, 17 Aralık kararlarıyla i...
Hasan CEMAL
'Kürtler ne istiyor?'
Gecikmiş bir yazı daha, bazen oluyor. "Kürtle...
Güneri CIVAOĞLU
Erim/Derviş
Kemal Derviş, "AB başmüzakerecisi" atanırsa, ...
Can DÜNDAR
Sarıkamış: Yeni bir dönüm noktası
19 Aralık 1914 gecesi Enver Paşa Köprüköy'dek...
Abbas GÜÇLÜ
Eğitimde bir yılın değerlendirmesi (1)
Eğitimde yoğun bir yıl geride kaldı. Belki de...
Hurşit GÜNEŞ
2005 yılında büyüme düşecek
2004 yılı büyüme bakımından parlak bir yıldı....
Sami KOHEN
Doğaya "dur" denemez, ama...
TV ekranlarına yansıyan dehşet verici görüntü...
Mehmet Y. YILMAZ
Diyarbakır'ın 'cazibesi'ni söndürebiliriz
Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, geçenlerde yap...
Derya SAZAK
Güney Asya kıyameti
Deprem ve tsunami Güney Asya'yı vurdu. Okyanu...
Meral TAMER
Sanki biri Okyanus'un tıpasını çıkartmıştı...
Endonezya'da 1000 km'lik bir fay hattının, te...
Güngör URAS
Borcu borçla ödeyebiliyoruz
Hazine, 2004 yılında (nakit ve nakit dışı bor...
M. Ali BİRAND
Avrupa ile kültür farkımız büyük mü?
Avrupa'da yayınlanan her makale, her TV progr...

© 2004 Milliyet