|
 |
|
|
Mutsuz üvey evlat: Aydın
Hülya Avşar, Şengül Balıksırtı'na "Hiç mutlu entelektüel görmedim" demiş:
"Hep mutsuzlar. Hep tepeden bakarlar. Sürekli bir şeyleri eleştirmekten içleri çürümüş."
Sonra da bankacılık reklamı gibi bir entelektüellik tanımı yapmış:
"Entelektüellik çağdaşlıktır, güler yüzlülüktür."
***
Entelektüel olarak kimleri tanıyor bilmiyorum; benim tanıdıklarım genelde hayattan tat almayı, kendiyle mesut olmayı bilen insanlar...
Keşke kısmet olsa da Çetin Altan'ın sofrasına oturabilse Avşar kızı; Usta'nın katıksız malumattan dokunmuş uçan halısına binip kâinata "tepeden" bakmanın ve alelade teşhislere nanik yapmanın nadide keyfini yaşayabilse...
Keşke neşeli bir gecede Ömer Laçiner'le Eşber Yağmurdereli'nin klasik Türk musikisi düetine kulak verebilse... onlarla mazinin yaralarına gülebilmenin tadına varabilse...
Biraz Cemil Meriç okuyup "Bu ülke"nin "münzevi fikir işçisi"ne ve onun emsalsiz diline şapka çıkarabilse...
***
Bilginin insanı mutsuz ettiğine inanılır genelde...
Yalandır.
Entelektüel hocam Ünsal Oskay "Az bilgidir insanı mutsuz eden" der.
Bilen adam, gördüğünden mutsuz olmamayı da bilir. Kişiye ya da devre özgü sanılan dertlerin, insanlık tarihinin zaruri bir safhası olduğunu tahlil edebilir. Sorunlara kuşbakışı bakabilir. Aşmanın yollarını görebilir. Bu analiz yeteneği korur onu, melankolik elemlere garkolmaktan, nafile nostaljiye kapılmaktan...
***
Ama mutsuzluğu yok mudur?
Vardır elbet... Hem de en yamanı...
Çünkü çeker başkalarının acısını da kendi acısıymış gibi... Uzak bir ülkede, sıkmadığı bir ele diken batsa, kanar elleri...
Nâzım'ın dediği gibi, "Ölebilir yüzünü bile görmediği insanlar için / hem de hiç kimse onu buna zorlamamışken / hem de en güzel, en gerçek şeyin / yaşamak olduğunu bildiği halde..."
Ve nihayet, öder bu hassasiyetinin bedelini de...
O yüzden ya mahpustan çıkar ya mezarda yatar, ülkemin en seçme entelektüelleri...
***
Bitmedi...
Onca çektirilenden sonra, bir de mutlu olması, sahte gülücükler saçması beklenir ondan...
Dahası, dünkü çocukların "entel-dantel" aşağılamasına katlanması gerekir; bunlar yetmezmiş gibi...
Üstelik o okuyup dururken memlekette meslekler hiyerarşisi değişmiş, baldırına yatırım yapanlar, aklına yatırım yapanları silmiştir.
Biriktirdiği onca söz, bet sesli şarkıcıların, yüzeysel magazincilerin gürültüsünde kaybolup gitmiştir.
Anlaşılmamaktan dertlidir.
Çünkü Cemil Meriç'in deyimiyle "Kucağında yaşadığı toplumun üvey evladıdır o... yarınki, ötelerdeki bir toplumun çocuğudur."
Mutsuzsa, ondandır.
***
Entelektüeli rahat bırakın!
Kendi işinize bakın!
Bugün mutluluk dediğiniz sahte gülücüğün yerine yarın güçlü bir kahkaha koyabilme kavgası onunki...
Ve inanın ki, o izlemelere doyamadığınız kaynanalarınız değil, hapse tıkıp aşağıladığınız aydınlarınız taşıyacak, o kahkahalı yarınlara sizi...
can.dundar@e-kolay.net
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim
Business
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
