Sık Kullanılanlara Ekle   Açılış Sayfası Yap   İletişim 03 Ocak 2005 / Pazartesi  
Bugünkü Milliyet Gazetesi      Business      Otomobil      Cumartesi      Pazar      Ege      Vitrin  
   
 » Detaylı Arama

  SON DAKİKA
  ANA SAYFA
  YAZARLAR
  SİYASET
  EKONOMİ
  FİNANS
  DÜNYA
  SPOR
  GÜNCEL
  YAŞAM
  MAGAZİN
  ASTROLOJİ
  TEKNOLOJİ
  HAVA DURUMU
  OMBUDSMAN
  ÇİZERLER
Haber İndeksi Arşiv Haberci Üyelik Bülten
Mercimeğin öyküsü

İtalya'da yılbaşı gecelerinde, çiftlik evlerinin kapılarının dışına neden ekmek ve battaniye konulduğunu ve evlerde neden mutlaka mercimek pişirildiğini biliyor musunuz?

DONATELLA PİATTİ


İtalya'nın tüm bölgelerinde, doğruluğuna inanılan çok ilginç bir inanış var: Bu inanışa göre kim yılın ilk ve son günleri mercimek yerse bir sürü para kazanır!
Bu inanış, size anlatmadan edemeyeceğim eski bir efsaneye dayanıyor.
İlk sahne: Tobia cimri, geçimsiz, zengin bir ihtiyar... Şöminesinin önünde battaniyesine sarılarak oturup, yılbaşını yıl boyunca kazandığı paraları sayarak geçiriyor.
İkinci sahne: Birileri ısrarla eski ve kilitli kapıyı çalıyor. Tobia kapıyı açmak istemiyor ama sonra meraklanarak (ne de olsa kendini o da biraz yalnız hissediyor) kapının deliğinden bakıyor... Kardan bir örtü gördüğünü düşünüyor... Diyalog şöyle devam ediyor:
"Hava çok soğuk Don Tobia, lütfen kapıyı aç!"
"Anahtarları kaybettim. Git buradan!"
"En azından bir parça ekmek ver Don Tobia. Çok açım"
"Bu evde ekmek bulunmaz. Git buradan!"
"Duacınım Don Tobia. Üzerimi örtecek bir şeyler ver. Burası çok soğuk!"
Tobia yaşlının üzerindeki kara bakıyor ve bir acıma duygusu geçiyor içinden. "Eski bir örtü verebilirim aslında ama kapıyı açmamalıyım. Ya altın paralarımı görürse. Hayır hayır... Açmamak daha iyi!" Ve cevap veriyor:
"Sana verecek örtüm yok. Git burdan!"
"Bari ahırına girmeme izin ver Don Tobia. Belki samanlar arasında ısınabilirim!"
"Saman falan yok. Hepsi yandı. Beni rahat bırak!"
Üçüncü sahne: Tobia bir süre Tanrı misafirinin gidip gitmediğini anlamak üzere kapının arkasında bekliyor, son kez bakıp rahatladıktan sonra ayağını sürüyerek şöminesinin karşısına dönüyor ve şöminenin ışığı gözlerine yansırken ellerini ovuşturuyor.
Dördüncü sahne: Tobia yeniden sandığını açıyor ve altın paraların yerine sadece yeşil mercimek olduğunu fark ediyor!
Şaşkın ve üzgün bir ifade yansıyor yüzüne... Ellerini mercimeklerin içine daldırıyor ve koltuğa yıkılıyor.
İşte o günden sonra çiftlik evlerinde, yılbaşı gecelerinde, gelebilecek olan Tanrı misafirleri için kapının dışına ekmek, battaniye koymak adet haline geliyor. Tabii ki yılbaşı gecelerinde mutlaka mercimek pişirmek de.
(İtalyanların değil ama Piatti ailesinin yılbaşı ritüeline ait bir başka adeti de o gün kesinlikle uyumak, mercimek yemek istemeyen biz çocukları kandırmaktı. Bize mercimeğin ekonomimize faydaları konulu pek çok hikaye anlatılır ve eğer kimin yediği mercimekler daha fazlaysa yıl içinde pek çok harçlık alacağı garanti edilirdi. Erkek kardeşim ve kuzenlerim, saydıkları tüm mercimekler küçük avuçlarında uykuya dalar, yataklarına götürülürlerdi. Tabii ki ben bu tuzağa hiç düşmezdim ve mercimeklerimi yüksek sesle 3876, 3877, 3878 diyerek annem yoruluncaya kadar saymaya devam ederdim. Ta o bağırana kadar: "Yeteeeer... Tüm yıl seni rahat ettirecek kadar mercimek saydın artık. Hadi yatmaya!"
Buradan da rahatlıkla yılbaşında yenen mercimeklere karşı hiç de sempati duymadığımı anlayabilirsiniz.)
Yılbaşında Maurizio ve Cristina'nın güzel evlerinde, neşeli, İtalya'nın farklı bölgelerinden gelen arkadaşlarımızın getirdiği özel şarap ve yemekler eşliğinde çok eğleniyorduk.
Cihangir'de Berrin'in Antre isimli dükkanına gitmiş, İtalya'ya, bana hazırladığı olağanüstü Türk peynirleri sepetini götürmüştüm. Ayrıca Cave'de nazik Esta beyi ziyaret edip, kantinindeki en iyi şarabı istedim. Tabii Marco'nun bayıldığı balık yumurtası ve lakerdayı da unutmadım.
Unutmadan söyleyeyim, misafirler arasında Padova'nın en ünlü pastanesinin sahibi Luca Vecchiato da vardı. Ayrıca Mario Orso, Andrea, Stefania gibi gurme diye tanımlayabileceğim bir insan topluluğu... Haliyle ben de bu yıl mercimek yemeyeceğimden emindim. Büyük hata! O zengin sofrada onur misafiri olarak mercimek en haşmetli yerde duruyordu.

Mercimekli salata
Malzemeleri:
  • 1 kg. mercimek

  • parçalar halinde kesilmiş parmesan peyniri

  • parçalar halinde kesilmiş domuz salamı

  • zeytinyağı

  • sarmısak

  • tuz

  • karabiber.


  • Yapılışı:
    Mercimekleri haşladıktan sonra bir tencereye koyun, bir diş sarmısak ekleyin. Daha sonra peynir, salam ve karabiberle beraber karıştırın.

    donatellapiatti@hotmail.com

    CUMARTESİ
    Kadınlar oryantale erkekler sirtakiye
    "Dekorcuydum oyuncu oldum"
    Bu kayak asfaltta yapılıyor
    Taht için kuyruk var
    Ayılma kokteylleri
    Yeni yılın ilk kahvaltısı
    Soğuk ve karlı bir hafta bizi bekliyor
    "İlk" gün
    ALTI NOKTA KÖRLER VAKFI





    DONATELLA PİATTİ
    Sarıkız'ın Anıları
    Tuba Akyol
    İlhan Uçkan

    © 2004 Milliyet