|
 |
|
|
Ne zaman deniz biter?
Ülkeler ikiye ayrılır: 1) Başka ülkelere borç verenler. Bunlar, verdikleri borcun faizi kadar gittikçe zenginleşirler. Gelişmiş veya gelişme yolundaki ülkelerdir.
2) Başka ülkelerden borç alanlar. Bunlar, aldıkları borcun faizi kadar her yıl milli hasılalarından alacaklılara ödeme yaparlar (Türkiye bunlara dahildir).
Başka ülkelerden borç alan ülkeler üçe ayrılır:
1) Düşük faizle borç alıp daha yüksek faiz veya getiriyle başka ülkelere borç verenler. Bunlar, borçlanmayı bir strateji aracı olarak görürler ve başkasının parasıyla para kazanırlar.
2) Gittikçe daha az borç alarak, borçlarını zaman içinde azaltan veya yönetilebilir hale getiren ülkeler. Bunlar bir süre sonra, borç verebilen ülkeler arasına katılabilirler.
3) Gittikçe daha fazla borç alıp borcu borçla ödeyebilen ülkeler. Bir büyük ekonomik kriz veya istikrarsızlık, bu ülkeleri ciddi sıkıntılarla karşılaştırabilir (Türkiye bunlara dahildir).
Gittikçe daha fazla borç alıp borcu borçla ödeyebilen ülkeler ikiye ayrılır:
1) Borcu borçla ödedikleri miktarı gittikçe azaltanlar. Bunların gittikçe daha az borç alabilen ve borçlarını yönetebilen ülkeler arasına girme olasılıkları vardır.
2) Borcu borçla ödedikleri miktarı gittikçe artıranlar. Bir büyük ekonomik kriz veya istikrarsızlık, bu ülkeleri iflasla karşılaştırabilir (Türkiye bunlara dahildir).
Borçlarını yeni borç alarak ödeyebilen ülkelerden borcu borçla ödedikleri miktarı gittikçe artıran ülkeler ikiye ayrılır:
1) Borç ödeme kapasiteleri gittikçe azalan ülkeler. Bu ülkeler tedbir alınmazsa, ekonomik iflasla karşılaşırlar.
2) Borç ödeme kapasiteleri gittikçe artan ülkeler. Bunların ekonomileri bıçak sırtında yönetilmektedir (Türkiye bunlara dahildir).
Borç ödeme kapasiteleri gittikçe artan ülkeler ikiye ayrılır:
1) Borç ödeme kapasitelerini sürekli olarak artıran ülkeler. Bunların hala borç ve sömürü batağından kurtulabilme olanakları vardır.
2) Borç ödeme kapasitelerini sıkıştıkça arttırabilen ülkeler (Türkiye bunlara dahildir).
Borç ödeme kapasitelerini sıkıştıkça artırabilen ülkeler ikiye ayrılır:
1) Artık kapasitesi kalmayan ülkeler. Bunlar ekonomik kriz, sosyal çalkantı hatta ülke bölünmesiyle karşılaşabilirler.
2) Hala bazı kapasiteleri kalan ülkeler (Türkiye bunlara dahildir). Borç ödeme kapasitelerindeki artışı sürekli hale dönüştüremezlerse, sonunda ekonomik iflasla karşılaşırlar. İşte, IMF Türkiye'de "faiz dışı fazla" politikasıyla bunu sağlamaya çalışıyor.
Yukarıdaki tablo, ekonomimizin durumunu ortaya koyuyor. Borçlanma stratejisi bu nedenle biraz daha radikal kararlar gerektiriyor. Yeni iktidarlar artık "faiz dışı fazla" ile yetinmeyip, Türkiye'yi borcu borçla öder halden kurtarmalı.
ytoruner@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim
Kariyerim
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
