|
|
|
 |
|
|
Amerika Vietnam'a kola satınca o da bardakları gönderdi...
20. yüzyılın sonuna doğru, 'dünyayı izlemek' ya da 'dünyayı okumak' gibi kavramlar ortaya atıldı. Kimi bunun ne demek olduğunu anladı, uyguladı, kimi ise sadece 'baktı'. Bakanlar kaybetti diğerleri ise kazandı. Ali Şahin, kazananlardan biri...
ŞAZİYE KARLIKLI
Ali Şahin hayata başlarken, hiçbir şeyi yoktu. Ne serveti ne de eğitimi. Ama doğru yüzyılda doğmuştu ve yüzyılı iyi 'okuyanlardandı.' ABD'nin Vietnam'a kola sattığı haberi pek çoğu için ironiydi. Kimileri "Bak dünya ne kadar değişti, Vietnam bile kola içiyor" diye laf etti. Ama Ali Şahin için bu haber 'iş' demekti. "Eğer Vietnamlılar kola içmeye başladılarsa, mutlaka daha çok bardağa ihtiyaçları vardır" dedi ve yola çıktı. Ta Vietnam'a kadar gitti ve haklı olduğunu anladı. Dönüp Paşabahçe ile anlaşarak Vietnam'a bardak sattı. Vietnamlılar ilaç istedi. İlaç firmalarıyla anlaştı, ilaç ihraç etti.
Şahin, bugün Arnavutluk, Makedonya, Bulgaristan gibi ülkelerde 'cesur yürek' olarak tanınan, sözü geçen, ticaretini geliştiren bir işadamı. Bu ülkelerin hepsinde, tüccarlara, sanayicilere, bürokratlara, hatta bakanlarına sorun onu ve şirketi Çağatay Dış Ticareti tanıyorlar. Bu saygı onun cesareti ile ilgili. İşin bu kısmını yazmadan önce Ali Şahin'i tanıyalım.
'Cesur yürek' işadamı
Ali Şahin 1961 yılında Malatya Argovan'da doğmuş. Türkiye'nin sağa - sola bölünmüş siyasi iklimi içinde Malatyalı genç için eğitim hiç de kolay değilmiş. Ali Şahin anlatıyor: "Öğrenimim 1980'e kadar uzadı. Liseyi bitiremedim, son üç ay kala askeri darbeden biz de payımızı aldık. İki seçenek vardı ya askere gidecektim ya da cezaevine. Askerliği tercih ettim. Askerlikten sonra da hayat mücadelesine başlayınca üniversite hayali suda kaldı. Ama hâlâ gönlüm var. Liseyi dışarıdan bitirdim. Şimdi üniversite sınavlarına gireceğim ya da sınavsız alan uluslararası bir okulda sadece eğitim amaçlı o dersleri almak istiyorum."
Şahin, askerlik sonrası, önce bir gümrük şirketinde daha sonra bir taşıma ve dış ticaret şirketinde çalıştı. Bir an geldi, kendi kanatlarıyla uçmaya karar verdi. 1990 yılıydı, uluslararası nakliye yapmak üzere yola çıktı. Tam da o sıralarda dünyaya olan ilgisi arttı ve 'dünyayı okuyacağı' tuttu.
"Amacım nakliye işiydi ama birden dünya değişti. Rusya'nın dağılması, Balkanlar'da demokrasiye geçiş, stratejimi değiştirdi. Arnavutluk'a gittim. Uçak yoktu, otobüsler çalışmıyordu. Sınır geçişleri kolay değildi. Her şeyi satın almak isteyen bu ülkeye ihracata başladım" diye anlatıyor.
Eski Yugoslavya'da da iç savaş başlıyordu. Zor günlerdi ve kimse oralara mal da satmak istemiyordu gitmek de. Ali Şahin'in de rakipleri bölgeden uzaklaşmıştı. İşte "cesur yürek" lakabı da o günlerden kalmaydı. O vazgeçmedi. Vazgeçmek bir yana sanki oradan biriymişcesine neredeyse taraf oldu. Öyküsünü anlatıyor:
'Sürücülerimiz rehin alındı'
"Para kazandığımız yerlerdeki insanlar birdenbire çok zor durumda kaldı. İnsanlar açık kalmışlardı. Millet yardım ediyordu ama o yardımların bile yerine ulaştırılması çok zordu. Kimse oralara karayoluyla gitmek istemiyordu. Amerikalılar yardımlarını uçakla havadan bırakıyordu. İşte o dönem biz Kosova'ya büyük yardımlar yaptık. Çok zor geçen bir üç aylık dönemde yüzde 10 - 15 az navlun alarak 305 TIR un, battaniye gönderdik. Müşterilerimizin kötü günlerinde de yanlarındaydık. Arnavutluk'ta 1997'de çıkan iç karışıklıkta da desteğimiz sürdü. TIR'larımız ateş duvarlarından, taciz ateşlerinden geçerek müşterilerimize gitti. Bir keresinde bir soyguncu TIR sürücüsünü rehin aldı ve para talebinde bulundu. Büyükelçilik rehin alan adamın sicilinin berbat olduğunu bildirdi. Adam pek çok cana kıymış. Bir durum değerlendirmesi yaptık. Askeri, polisi devreye sokmadık. Bir miktar para vererek sürücüyü kurtardık. "
Ali Şahin, bu sıkıntıların karşılığını şimdi fazlasıyla görüyor. Bunca yıllık deneyiminden sonra kendisinden yola çıkarak Türk müteşebbisiyle Avrupalı'nın arasındaki farkı enteresan bir bakış açısıyla anlatıyor: "Türk müteşebbisi dünyanın her yerine elini uzatıp korkusuzca girebiliyor. Bunu bir Avrupalı nasıl yapamıyor? Bir Avrupalı eline almış olduğu dokümanı okuyor ve yatırımdan vazgeçiyor. Türklerin bir özelliği var hiç okumuyor ve 'evet ben bunu yaparım' diyor. Tabii ki sonradan çıkan bir sürü sıkıntıyı, prosedürü mecburen aşıyor." Oldukça enteresan bir bakış açısı değil mi?
Ali Şahin, bu röportajda işadamlığı yönü kadar 'toplum gönüllüsü' olarak çalışmalarının da vurgulanmasını özel olarak rica etti. Ona göre Türkiye'nin dünyada fark yaratmasının tek ve ön koşulu eğitimli insan yetiştirmekten geçiyor. Şirketi, eşi ve kendisi ayrı ayrı gençlere burs sağlıyorlar. Pek çok eğitim amaçlı vakfa üye.Eşi Mahi Şahin, Çağdaş Yaşamı Destekleme Vakfı'nın burs yönetiminde görev almış. Burs konusunu geliştirmek için şimdi farklı bir denemeye hazırlanıyorlar. Güney Berkay Sigorta Şirketi adıyla bir sigorta acenteliği kurmuşlar. Bu sigorta şirketinin vergisi ödendikten sonraki tüm kârı bursa ayrılacakmış. Ayrıca bu sigorta şirketiyle iş yapan şirketler de öğrencilere burs verme konusunda teşvik edilecekmiş.
Ali Şahin, kişisel olarak burs vermeyi sürdürecek ama daha çok sayıda öğrencinin fayda görmesi için böyle bir proje geliştirmiş. Başarılı olmasını umuyor.
|
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim
Kariyerim
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
