|
 |
|
|
Mutluluğun tarifi var mı?
Bizim Köşe / İsmail Sivri
Mutluluğun tarifini yapabilir miyiz? Herkesin kendine özgü bir tarifi vardır. Hangisi doğru, hangisi değildir.
Şimdiye dek, ünlü düşünürler, şair ve yazarlarla bilginler, yüzlerce, binlerce tanım yapmışlardır. Bu tanımlara karşın gerçek soru şudur:
- Mutluluk nedir?
Mutluluk, bir rahatlık, bir zenginlik, bir güç, bir makam, bir sevgi, bir aşk mıdır? Yoksa sağlıklı bir oluş mudur?
Gerçekte, mutluluk, yaşam boyu anlık sevinçlerimiz midir? Kim, ömür boyu bir mutluluktan söz edebilir.
* * *
Geçen haftaki yazısında Deniz Sipahi, Prof. Dr. Osman Müftüoğlu'nun derlediği bir reçeteden söz etti. Bu reçetenin özeti şöyledir:
"Duyum sağlayacak bir amaç, bir iş, az çok zenginlik, sağlıklı bir akıl, sevecek kadar bir şefkat, iyilik, cesaret, kendine öz saygı, yaratıcılık, mizah duygusu ve umut ile sahip olduklarına şükretmektir."
Devlet İstatistik Enstitüsü'nün geçenlerde yayınladığı bir araştırma ülkemiz halkının çoğunluğunun az veya çok umutlu olduğunu ortaya koymuştur.
Bu sevindiricidir, ama herkesin mutluluk anlayışı birbirinden farklıdır. Ama, bir kimse yaşam boyu mutluyum diyebilir mi?
Hepimiz, yaşam boyu mutluluk peşinde koşarız. Tam yakaladığımızı sandığımızda, bir baş, bir diş ve bir böbrek sancısı, bir üzüntü ve bir dert ile dünyamız kararmaz mı?
* * *
Kim yaşam boyu mutluyum diyebilir. Şair ve devlet adamı Solon şöyle demez mi:
- Kimse ölümünden önce mutlu sayılmaz.
Ünlü yazar ve düşünür Miguel de Unamonu, "Mutluluk nedir, bilen var mı" diye sorarken şair ve yazar Jules Romains şöyle demiştir:
"Dünyamızda olup bitenleri gören bir insan nasıl dili varır da, ben mutluyum der."
Şairlerimizden Oktay Rıfat, "Mutluluk arada bir görünür, tıpkı güzellik ve iyilik gibi" derken Mektupçu Agah'ın sözü şöyledir:
"Mutluluk, bütün insanların yüzünü bir kere görmek için ömürleri boyunca arkalarından koştukları kuştur."
Eski düşünürler gibi çağımız bilginleri de, yaptıkları araştırmalarla mutluluğun tanımı yapma gayreti içindedirler. Çeşitli tanımlar yaparak mutluluğu insan genlerinde arayanlar vardır.
* * *
Her şeye karşın, çevremizdekileri mutlu gördükçe, sevincimiz artar, mutlu oluruz. Herkese iyi davrandıkça, hoşgörüyle yaklaştıkça, sevgi ve güler yüzle karşılanır. Küçük sevinçler, bizi sevindirip mutlu etmez mi?
Mutlu olmanın temelinde iyimserlik vardır. Kötümser bakış açıları içinde, ne sevgi, ne sevinç ve ne de mutluluk yakalanabilir.
Sizler ne dersiniz?
ege@milliyet.com.tr
|
|
|

|