|
 |
|
|
Onlar da geçmişte intihalle suçlandı
Fikirleri yüzünden cezaevlerinde yatan aydınlarıyla tanınan Türkiye'de, intihal iddialarında son yıllarda artış oldu
BELMA AKÇURA İstanbul
Başbakanlık Müsteşarı Prof. Dr. Ömer Dinçer'in başkasına ait eserden bölümleri kendi adı altında yayımladığına ilişkin intihal dosyasının Yükseköğretim Kurulu'nca (YÖK) incelemeye alınması, konuyu yeniden gündeme taşıdı. Edebiyat dünyasında da karşılaştığımız bazı intihal iddiaları ise tartışmalı. Birçok eleştirmen edebiyat dünyasında bu iddiaları "aşırma" olarak değil, "metinlerarasılık" olarak değerlendiriyor.
Doğramacı- Annenin Kitabı
Uğur Mumcu, 1981'de İhsan Doğramacı'nın Dr. Spock'un "Çocuk Bakımı ve Eğitimi" kitabının birçok bölümünü "Annenin Kitabı" adıyla yayımladığını yazmıştı. Doğramacı, konuyu 2000'de gündeme getiren Prof. Dr. Hasan Yazıcı'yı mahkemeye verdi. Mahkeme, Yazıcı'yı 10 milyar tazminata mahkûm etti. 2004'te Yargıtay, mahkûmiyeti Yazıcı lehine bozdu.
AKP'li Akdoğan- Muhafazakâr Demokrasi
Dr. Yalçın Akdoğan, AKP'nin siyasetteki en bilinen teorisyenlerinden. Akdoğan'ın da "Muhafazakâr Demokrasi" kitabında Dr. Bekir Berat Özipek'in, "Muhafazakârlık- Akıl, Toplum, Siyaset" adlı doktora tezinden intihal yaptığı öne sürüldü. Kitabının "Muhafazakârlık" bölümünde kaynak göstermeden tezden yararlandığı öne sürülünce Akdoğan da, 15 Ocak 2004 tarihli Yeni Şafak gazetesindeki köşesinden, "Özipek'in istememesi nedeniyle kaynak belirtmediğini" savundu.
Gülen- Buhranlar Anaforunda İnsan
Fethullah Gülen'in "Buhranlar Anaforunda İnsan" adlı kitabının, eski başbakanlardan Şemsettin Günaltay'ın 1915'te çıkan "Zulmetten Nura" kitabının bir 'kopya'sı olduğu öne sürüldü. Nil Yayınevi, "Kitabın orijinal nüshasında, alıntı yapılan kaynak belirtiliyordu; ancak Gülen'in el yazısı temize geçirilirken kaynak belirten ifade hata sonucu atlanmış" diye bir açıklama yaptı.
Ahmet Altan- Aldatma
Bazı eleştirmenler ise, edebiyat dünyasında "aşırma"nın "metinlerarasılık" ile karıştırıldığını belirtiyor. Ahmet Altan'ın "Aldatma" adlı romanın intihal olduğu iddialarına eleştirmenler bu yönde yanıt vermiş, aşırma ile "metinlerarasılık" arasında ince bir çizgi olduğu belirtilerek edebi eser sahiplerinin bu tür suçlamalarla daha çok karşı karşıya kaldıklarını öne sürmüşlerdi.
Orhan Pamuk- Beyaz Kale
Edebiyat dünyasında da birçok dönemde Ahmet Haşim'den, Ahmet Muhip Dıranas'a, Behçet Necatigil'den, Cemal Süreyya'ya, Yahya Kemal'e kadar 'intihal' suçlamalarında bulunuldu. Son dönemde Orhan Pamuk da "Beyaz Kale" adlı romanında intihalle suçlandı. Pamuk'un 'Beyaz Kale'sinin, 16. yüzyılda Osmanlı'ya tutsak düşen bir İspanyol'un, 1961'de, Fuad Carım tarafından çevrilerek 'Türkiye Seyahati' adıyla yayımlanan anılarından yararlanarak yazıldığı öne sürüldü.
Umberto Eco- Gülün adı
İntihal konusu uluslararası üne sahip Umberto Eco'nun da başını ağrıttı. Eco'nun 'Gülün Adı' adlı romanının Emile Henriot'nun bir romanından 'yararlanılarak' yazıldığı iddia edildi. Eco'nun romanını Rusçaya çeviren
Helena Kostyukoviç'in iddiasına göre Umberto Eco, 'Gülün Adı'nı yazarken, Henriot'nun 1946'da yayımlanmış 'La Rose de Bratislava' ('Bratislava Gülü') adlı romanından yararlanmış.
|
|
|

|