Sık Kullanılanlara Ekle   Açılış Sayfası Yap   İletişim 09 Nisan 2005 / Cumartesi  
Bugünkü Milliyet Gazetesi      Kariyerim      Business      Arabam      Cumartesi      Pazar      Ege      Vitrin  
   
 » Detaylı Arama

  SON DAKİKA
  ANA SAYFA
  YAZARLAR
  SİYASET
  EKONOMİ
  FİNANS
  DÜNYA
  SPOR
  GÜNCEL
  YAŞAM
  MAGAZİN
  ASTROLOJİ
  TEKNOLOJİ
  HAVA DURUMU
  OMBUDSMAN
  ÇİZERLER
  Bilişim
  Eğitim
  TV Rehberi
Haber İndeksi Arşiv Haberci Üyelik Bülten
Şimdi senarist, pek yakında yönetmen

"O Şimdi Mahkum"un senaristi Levent Kazak: "Sinema benim için bir yolculuk. Şimdi yönetmenlik aşamasına hazırlanıyorum"

ALİN TAŞÇIYAN


Levent Kazak ile görüştüğümüzde kalbi kırıktı, öfkeliydi... Hakkında çıkarılan "O Şimdi Mahkum'un senaryosu, Daniel Koplowitz'in 'Karafatmanın Sarayı' kitabından aşırma" söylentisinin basında geniş yer bulmasını hazmedememişti. Hele yapılan düzeltmelerin yayınlanmayışı onu yıkmıştı. Öncelikle aklanmak istiyordu. Biz de Daniel Koplowitz ile telefonda konuştuk. Koplowitz "Bir yanlış anlama oldu. Her şey bir ay önce benim Levent'ten senaryoyu istemem ama onun reddetmesiyle başladı. Şimdi senaryoyu okudum, benzerlik söz konusu değil" dedi.

Cezaevine yatay geçiş
Önce intihal suçlamalarına açıklık getirelim isterseniz. Bu konu sizi çok yıpratmışa benziyor.
Reklamın iyisi kötüsü olmaz diye düşünmüyorum. "O şimdi çaldı" haber oluyor ama işin doğrusu haber yapılmıyor. Daniel Koplowitz ile konuştum, ona senaryoyu verdim, benden özür diledi. Korkunç bir hata yaptığını söyledi. Hapishanede yabancı mahkumların toplandığı yeri ifade eden "Turist Koğuşu" senaryosu üzerinde birlikte çalıştığımız için bir paranoya yaşamış. Tamam, olabilir fakat bunu şu anda yayınlayamıyoruz hiçbir yerde!

"O Şimdi Mahkum"un, "O Şimdi Asker" ile ortak karakterleri var ama onun devamı değil öyle mi?
Elimizde çeşitli karakterler var, farklı hikayelerle farklı mekanların içine sokuyoruz onları. Bu filmi seyretmek için seyircinin ilk filmi seyretmesi gerekmiyor. Ben, Athena Gökhan, Yavuz Bingöl, üç kişi askerlikten sonra yeniden bir aradayız. Yavuz'un askeriyeden hapishaneye yatay geçiş yaptığını göreceğiz. Ben de Gökhan'ı sürükleyeceğim, orada buluşacağız.

"O Şimdi Asker"de deprem sonrası Türkiye, Ege'de çatışma vb.'den örülü bir arka plan vardı... Bu filmde neyle karşılaşacağız?
Türkiye'de bir arabanın içinden mafya lideri, politikacı, polis bir arada çıkıyor fıkra gibi. Ve hiçbir şey olmuyor sonunda. Ben içinde çok şey olan ve sonuçta hiçbir şey olmayan bir hikaye kurguladım.

Politik ya da adli yozlaşma söz konusu değil mi?
Yazarken çok didaktik bir şeyden yola çıkmıyorum. Yozlaşmayı anlatayım, aşkı anlatayım diye yola çıkmıyorum. Bir durum yaratıyorum. Bu durum içinde alt metni çok didiklemekten yana değilim. Onu eleştirmenler yapsa daha doğru olur. Benim konum bir durum komedisi. Bu komedi tarzı bence Türkiye için yeni. Mümkün olduğu kadar komediyi duruma yansıttık. Oyuncuların stillerinin hiçbir şekilde komedi oyunculuğu olmamasına dikkat ettik. Filmde en kötü oynayan benim. Son derece ciddi oynanan bir komediyle karşı karşıyayız.

"Kendimi bir mizah yazarı olarak görmüyorum, mizahı hayatta bulunduğu kadar kullanıyorum"
Hep komedi oynadınız ve yazdınız. Böyle mi sürecek?
Bundan yedi-sekiz sene önce bir şey gördüm haberlerde. Bir adam binanın tepesine çıkmış. "Atacağım kendimi" diye bağırıyordu. Toplanan halk "Atla, atla" diye bağırıyordu. Kameraman ve polisler binanın tepesine çıktı. Polisler adama arkadan yaklaştı, onu yakalayıp dövmeye başladı. Aşağıdakiler de yuhaladı. Bu bir haberdi. Hayat gerçekten çok komik, içinde mizahı taşıyor, onun üzerine çıkmaya imkan yok. Dolayısıyla mizahın şekli değişti artık. Gerçekleri alıp bir tık değiştirip hikayeye yerleştirdiğiniz zaman ortaya mizah çıkıyor. Bir aşk hikayesinden mizahı, bir ölümden komediyi ayıramıyorum. İç içe geçtikleri için kendimi mizah yazarı olarak görmüyorum. Ben mizahı hayatta olduğu kadar kullanıyorum.

Eğiliminiz hayatın içindeki mizahı ortaya çıkarmak mı?
İnsanlar gülmek istiyor. Oyunların, filmlerin çoğu komedi. Öyle bir eğilim var Türkiye'de, ister istemez içine giriyorsunuz. Ama "O Şimdi Mahkum" bir komedi değil. İçindeki komedi hayatta olduğu kadardır.

Peki, nasıl tanımlarız filmi?
Bu filmi tanımlamakta çok zorlanıyoruz. Bunu sanırım eleştirmenler yapacak.

Bu serinin erkek ağırlıklı olması filmlerin geçtiği mekanla ilgili bir şey mi?
Mekanla ilgili. İlk filmden yola çıkınca karakterler yine erkek oldu.

Erkeklerin hep kapalı kalmak zorunda olduğu ortamlarda geçen iki filmi arka arkaya yazmanın avantajı ve dezavantajı nedir?
"O Şimdi Mahkum" hapishanede geçen bir film değil. Sadece bir kısmı bir koğuşta geçiyor. Duvarların arasında yaşayacaksın, dışarı çıkamayacaksın zorlaması her zaman ilginçtir. İnsan tabiatına aykırıdır, çatışma başlar. Bu çatışma bir hikaye anlatıcısı için kullanışlı bir malzemedir. Ama bu insanları bir yere kapatıp film yapma serisi değil. Dil olarak çok farklı. Bir sinema filmi oldu bu, altını çizmek istiyorum. Bazı filmlerimi çok sevemedim beyazperdede gördüğümde. Birini geçenlerde televizyonda görünce çok beğendim çünkü kalkıp buzdolabından bir şey alıp arada telefon konuşması yapabiliyordum. Demek ki dili çok farklı. Sinemada diyorsunuz ki biri iki saat burada oturacak, parasını alacağım. Bu çok iddialı bir şey. Ona bu mekana uygun filmi sunmak zorundasınız.

"Hacivat Karagöz'ün senaryosunun sonuna geldim, biter bitmez yönetmeye başlayacağım"
Oyunculuk artık senaristliğin gerisinde mi kaldı?
Ben artık kendi filmimi çekeceğim! Fida Film ile çalışacağım. Sinema bir yolculuk benim için. Şimdi yönetmenlik aşamasına hazırlanıyorum. İFR'ye teslim etmem gereken "Hacivat Karagöz" senaryosunun sonuna geldim. Harıl harıl üzerinde çalışıyorum. Biter bitmez yazılmış hikayemi senaryolaştırıp motor diyeceğim. Şubat-marta yetiştirmeyi deneyeceğim. Henüz adı bile konmadı, proje hakkında bir şey söyleyemeyeceğim.

Kekova'ya yerleştiniz. Rahat yazmak için mi?
Kekova cep telefonumu kapatabildiğim bir yer. Sosyal kirlilikten uzak kalıyorum. Benim gece hayatım yok. Sabah iki balık tutup eve gelmek çok keyifli. İstanbul bana iyi gelmiyor.

İstanbul'a geldiğiniz zaman iddialı yapımlarda çalışmanın çelişkisini yaşamıyor musunuz?
Eskisi gibi proje verme problemim yok. Türkiye'de yazarlar yazmaktan çok projelerini hayata geçirmek için uğraşır. Ben artık bir-iki imza atıp altı ay köşeme çekiliyorum.


"Tiyatro beni ayakta tutan bir şeydi"
Tiyatro artık hayatınızdan tamamen çıktı mı?
Evet, çok kötü oldu. Tiyatro beni yenileyen, ayakta tutan bir şeydi. Ölü tiyatro yapılıyor Türkiye'de. Yenileyemiyorlar kendilerini, dünya tiyatrosunu takip edemiyorlar. Bunu yapanlar da var, genel eğilimden bahsediyorum. Eski oyunları çıkarıyorlar, ismini değiştirip değiştirip oynuyorlar. Oyunculuk araştırması yapma, sahneleme, dili yenileme çabaları yok. Gireyim bir tiyatroda oynayayım da diyemem. Tiyatroyu, adam gibi projeleri önüme koyup sıralayarak yapacağım.

CUMARTESİ
"En iyi kadın basketbol takımı en başarısız erkekleri yenemez"
Emekliliği kısa sürdü
"Çocuğuz ama şarkılarımız büyükler için"
Şimdi senarist, pek yakında yönetmen
Bulaşık makinesinden kuş, buzdolabından denizatı
Türklere flamenko öğretmeye başlıyor
Kuaförlere 'saç modası' dersleri
Türk sineması 90 yaşında
Güneş sıcak yüzünü gösterecek
Girdaplar 7: AşkGirdaplar 7: Aşk





DONATELLA PİATTİ
Sarıkız'ın Anıları
Tuba Akyol
İlhan Uçkan

© 2005 Milliyet