|
 |
|
|
Anneler Günü'nde
Bizim Köşe / İsmail Sivri
Çocukluğumuzda, ne zaman korkulu bir rüya görsek, "Anne, anneciğim" diye bağırır, korkuyla uyanışımızda karşımızda annemizi bulurduk.
Yaşlandık gittik, korkulu rüyalarımızda yine annelerimizi çağırmıyor muyuz? Bir yerlerden, uçurumlardan düşerken bizleri kucaklayıp kurtaran onlar değil midir?
En sıkıntılı ve zor anlarımızda, çok darda kaldığımız durumlarda bizlere sevgiyle bakan bir anne yüzü görmez miyiz?
Her acı ve sevinç bizlere annelerimizi anımsatmaz mı?
* * *
Annelerimiz, yaşam boyu, tüm sıkıntı, üzüntü ve dertlerimizi gözlerimizden okumazlar mı? Önümüzden, arkamızdan dualar etmezler mi?
Bizler de, hep onları içimizde hissetmez miyiz?
Çocuklukta yaptığımız yaramazlıkları hep görmezlikten gelmezler miydi? Çok kızdıklarında şöyle derlerdi:
- Akşama, babana her şeyi anlatacağım.
Öyle derler, ama yine de bizi ele vermezlerdi. Babalarımızın bizlere kızıp bağırmalarına bile dayanamazlardı.
Biz üç kardeştik. Ablamız iki kardeşine de kol kanat gererdi. Küçük kardeşim oldukça yaramazdı. Bir gün çıktığı bir ağaçtan düşmüş, eve eli yüzü kan içinde gelince, onu gören annem bayılmıştı.
Lise yıllarında, ikmale kaldığım bir dersten geçtiğim müjdesini verdiğimde, öyle bir sevinç çığlığı atmıştı ki, tüm komşular başımıza toplanmıştı.
Anneler çocukların koruyucu melekleridir.
* * *
Sizin gibi, ben de şu yaşamda, her vesileyle anne ve babamı anar, çocukluğumuzun kira evlerinde dolaşır, akşam sofralarını anımsarım. Üç kardeş, bir araya geldiğimizde, annemizin yaptığı yemekleri överek:
- Annemizin yemeklerini özledik deriz.
Çocukluk yıllarımızın acı ve tatlı günlerinde, annemizin bizler için katlandıklarına, sevgili babamızın çektiği sıkıntıları ve fedakarlıklarını hiç unutmadık.
Tüm sıkıntılarımıza karşın mutluyduk. Ana şefkati, baba fedakarlığı içinde bir sevgi üçgeni oluşturmuştuk. Her anne ve baba bu üçgenin tepesinde hep çocuklarını taşımadılar mı?
* * *
Çocuklarını, yaşam boyu, başları üzerinde taşıyan anne ve babalar, Anneler Günü'nde sizleri bekliyorlar.
Anneler Günü sizler için bir fırsattır. Haydi, hep birlikte bugün onları ziyarete gidelim. Bekledikleri armağanlar değil, sizsiniz.
Genç anneler, küçük çocuklarından, bir demet çiçeğe ilişik, kargıcık burgacık bir iki sözcükle, çizdiğiniz bir resim beklerler.
Yaşlı anneler hiç armağan beklemezler. Ziyaretiniz yeter. Yine ihtiyaçları varsa, münasip bir hediye onları sevindirir.
Anneler Günü'nde annelerimizi unutmayalım.
* * *
Yılın annesi kimdir? Her anne yılın annesi olmaya layıktır. Bu gerçekle birlikte çok zor koşullar altında, hasta ve yatalak çocuklarına sahip çıkan anneleri unutmayalım.
Bu anneler her türlü övgüye layıktır.
Anneler Günü'nün her yaştaki çocuklar için, onların yaşam boyu süren sevgi, şefkat ve fedakarlıklarını anmak ve yad etmek için çok güzel bir vesile olduğunu bilmeliyiz.
Sizler de böyle demiyor musunuz?
ege@milliyet.com.tr
|
|
|

|