Sık Kullanılanlara Ekle   Açılış Sayfası Yap   İletişim    Kurumsal 03 Haziran 2005 / Cuma  
   Milliyet Online    Kariyerim    Business    Arabam    Cumartesi    Pazar    Ege    Seri İlanlar 
   
 » Detaylı Arama

  SON DAKİKA
  ANA SAYFA
  YAZARLAR
  SİYASET
  EKONOMİ
  FİNANS
  DÜNYA
  SPOR
  GÜNCEL
  YAŞAM
  MAGAZİN
  ASTROLOJİ
  TEKNOLOJİ
  HAVA DURUMU
  OMBUDSMAN
  ÇİZERLER
  Bilişim
  Eğitim
  TV Rehberi
  Tatil
Haber İndeksi Arşiv Haberci Üyelik Bülten
Ademleri ve Havvaları güldüren kadın

Piyale Madra'nın, Radikal gazetesinde yayımlanan karikatürlerinden seçerek oluşturduğu kitabı "Ademler ve Havvalar 4" çıktı. Yine yaşları fark etmeksizin kadınları, erkekleri ve ilişkilerindeki komiklikleri anlatıyor. Madra "Benimle hiç ilgisi olmayan durumları bir sahne izler gibi gözümün önüne getirerek, kendimi oradakilerin yerine koyarak çiziyorum" diyor

ASLI ÇAKIR
aslicak@milliyet.com.tr

O en fazla beş-altı karede, birkaç balonda belki de üzerine sayfalar, kitaplar yazılacak bir konuyu özetleyebiliyor. Bir de bunu yaparken okuyanı kırıp geçiriyor. Onun karikatürlerini gördükten, okuduktan sonra kaç kişinin telefona sarılıp sevgilisini, kocasını, annesini, çocuğunu, arkadaşını arayıp o karikatürü anlattığına, "Bak sen de böyle yapıyorsun işte" dediğine şahit oldum. Her gün Radikal gazetesinde çıkan karikatürlerini kesenler, seçtiklerini alıp evin bir yerine asanlar...

"Kızımın değerlendirmelerine özellikle dikkat ediyorum"
Neyse ki arada sırada Piyale Madra'nın karikatürlerinden oluşan kitaplar çıkıyor da bu kesme derdinden kurtuluyoruz. Şimdi yeni bir toplama kitabı daha kitapçılarda; Yapı Kredi Yayınları'ndan çıkan "Ademler ve Havvalar 4". Kitapta herkes var. Kadınlar, erkekler, çocuklar, sevgililer, kadınlar, erkekler, arkadaşlar, yalnızlar, umutlular, depresyondakiler... Bu kitaptaki karikatürler de şimdiye kadar gazetede yayımlanmış olanlar. Son dönemde rastladıklarınız da var, dört-beş yıl öncesinden seçilenler de.
"Seçim yapmak gerçekten zor oluyor yüzlerce karikatür arasından. Birbirlerinden daha farklı olanları seçmeye çalışıyorum. Son aşamada da birkaç yakınıma gösteriyorum. Bu yakınlarımdan en önemlisi de 18 yaşındaki kızım. Onların değerlendirmeleriyle son kararı veriyorum" diye anlatıyor bu seçim aşamasını Madra.
Peki, her gün bir karikatür çizmek, ilişkilerden bahsetmek zor değil mi, tükendiği zamanlar olmuyor mu? "Elbette tükendiğim zamanlar oluyor" diyor Madra: "Ama isteyerek masaya oturduğumda her şey kendiliğinden akıp gidiyor. Çizdikçe bir espri diğerini doğuruyor." Ve en önemlisinin de çizim yapmadan duramama hali olduğunu belirtiyor, "Yoksa bunca sene, her gün çizim yapma zorunluluğunun getirdiği stresle başa çıkamazdım" diyor.
Karikatürlerindeki olaylar nereden çıkıyor? Bize söylediğine göre kitaba baktığı zaman birebir kendi yaşadığı bir olayı anlatan karikatür yok. Ama yine de insan merak ediyor, "Hiç mi bir komşusu gelip ona kocasıyla olan kavgasını anlattığında o anlatılanlardan bir espri çıkarmıyor mu?" diye. Çıkardığını kabul ediyor ama birebir olmadığını anlatmaya çalışıyor: "Bu tuhaf bir çağrışım mekanizması. Bir arkadaşımın başına gelen bir olaydan yola çıkarak bir şey çiziyorum, ona da söylüyorum, 'Senin bana anlattığından çıktı bu' diyorum. Onun için hiç alakası yok ama. Başka bir açıdan alarak yapıyorum."

"Hiç ummadığım insanlar onları anlayabileceğimi düşünerek birden bana açılıyor"

Her gün onun çizdiklerini takip edenler onun ilişkiler konusunda bir uzman olduğunu, en azından bir derde objektif yaklaşabileceğini düşünmeden edemiyor. O da zaten bazen hiç beklemediği bir şekilde ummadığı insanların anlayabileceğini düşünerek birden kendisine açıldığını söylüyor. Ama hiçbir zaman bir uzman gibi hissetmediğini, onları bir arkadaşları gibi dinlediğini, bazı yorumlar getirdiğini de belirtiyor.Çizdiklerini takip edenler onun hep empati sahibi biri olduğunu düşünmüştür. Yoksa bir insan hem kadınların hem erkeklerin, yaşlıların, gençlerin, çocukların, zenginlerin, sanatçıların, fakirlerin -örnekler çoğaltılabilir- duygularını, hissettiklerini bu kadar iyi anlayıp aktarabilir mi? Sanki onların yerine yaşıyor. Bu konuda yanılmıyoruz, şöyle açıklıyor Madra: "Benimle hiç ilgisi olmayan durumları bir sahne izler gibi gözümün önüne getirerek, kendimi oradakilerin yerine koyarak çiziyorum. Hatta bazen kızgın ya da üzgün bir ifadeyi kağıda geçirirken yüzümde de aynı ifade oluyor. Kendimi birçok kez böyle yakaladım." Velhasıl Türkiye'nin en iyi karikatüristlerinden biri olan Piyale Madra 24 yıldır bu işi yapıyor. Onun yüzünden Radikal gazetesinin hemen ikinci sayfasını açan hayranları olarak tek isteğimiz bundan önceki üç kitabının yeniden basımlarının yapılması. Duyduğumuza göre üçüncüsü basılıyormuş da ilk ikisi hiçbir yerde bulunmuyor.





PAZAR
"Ağar'ı sorguladım, cevapları beni tatmin etti"
"İnsanları en serbest, en rahat oldukları yerde, sokaklarda çekiyorum"
"Hayatımı yazarken alkolik oldu!"
Minik arpçılar bugün sahnede
Kader birliği
Fotoğrafları müzeye bağışlandı
'Hızlı okuma alıştırması sandım, meğer rap çalışıyormuş'
"120 yıl yaşamak düş değil"
Ademleri ve Havvaları güldüren kadın
"Latife Hanım'ın Atatürk'e zaafı, kişiliğini yok etmemiş"
Düzenli çiçek servisi
Süslü ve eğlenceli "Balkon"
Yılın takımı Fenerbahçe, futbolcusu Fatih Tekke
Metabolizmamızı nasıl hızlandırabiliriz?
Ağaç evlerde tatil
Ege şarabıyla Ege balığı buluştu
Tek taraflı aşk
Siena'da Türk müziğiyle akşam yemeği
Yunus Emre kültür merkezleri açılsın
- Aaa oturmaya mı geldik? - Evet! Sinemadayız
Yalnızlık burcunda yolculuklar
Amerika'dan gelen hindistancevizi





Ahmet Turhan Altıner
Ali Rıza Kardüz
İlber Ortaylı
Tuba Akyol
Ülkü Tamer
Yalvaç Ural

© 2005 Milliyet