|
Derdin ne? Kavga mı, çözüm mü?
Türban, başörtüsü... Din eğitimi... Kuran kursları... İmam Hatip okulları... Güneydoğu, Kürt sorunu...
Tümü kimliğimizle ilgili.
Kimlik sorunları...
Çok uzun yıllardır tam anlamıyla çözemedik bu sorunlarımızı. Hep eksik kalan bir şeyler oldu. Bu yüzden, toplumsal barış ve huzur zaman zaman bozuldu. Siyaset gerilip çalkantılı sulara girdi. Hatta demokrasinin kesintiye uğradığı dönemler yaşadık.
Bugün de devam ediyor sıkıntılar.
Ama artık hiç olmazsa bir şeyi öğrenmiş olmalıyız. Bağıra çağıra, zartla zurtla bu sorunlar çözülemiyor. Zorla, bastırmayla, yasakçı yöntemlerle huzur ve barış yakalanamıyor.
12 Eylül'ü düşünün.
Demokrasi ve insan haklarının üzerine kâbus gibi çökmüştü askeri yönetim. Özgürlük alanlarının daraltılmadığı yer kalmadı. Siyaset yasaklarla donatıldı. Üniversite düzeni YÖK cenderesine alındı.
Sonuç ne oldu?
Türban bir siyasal simge, bir bayrak gibi dalgalanmaya başladıysa, 12 Eylül yasaklarının payı büyüktür.
PKK Güneydoğu'da patlama yaptıysa, 12 Eylül'ün payı büyüktür.
Türk siyasal yaşamı istikrarsızlık çukuruna yuvarlandıysa, 12 Eylül'ün payı büyüktür. Sonraki yıllarda öylesine bölünmüş, güçsüz siyasal yapılar ortaya çıktı ki, bu sayede Erbakan Hoca da başbakanlık koltuğuna oturabildi.
Ve demokrasiye bir müdahale daha, post-modern darbe geldi:
28 Şubat!
Sonra Tayyip Erdoğan yükseldi.
Onu da hapse attık.
Bir şiir yüzünden...
Ne işe yaradı?
Seçildi, başbakan oldu.
Üstelik eşi de türbanlı...
Ne olacak şimdi?
Cumhurbaşkanı da olabilir Tayyip Erdoğan... Eşiyle birlikte Çankaya'ya da çıkabilir.
Ne yapacaksınız?
Çare nedir?..
Demokrasiden başka çare yok!
Demokratik hukuk devletinin çerçevesi içinde çözülecek her şey. Türkiye bu çerçeve içinde laik demokratik cumhuriyetini koruyacak güce, birikime sahip bir ülkedir. Bunun için siyasal, ekonomik ve toplumsal açıdan yeterince gelişmiş, farklılaşmış bir ülkedir.
Bu konuda en ufak kuşkum yok.
Ayrıca, bir bütün olarak cumhuriyet tarihimize bakınca, yasaklarla, zorlamalarla, darbelerle bu ülkede sadece çıkmazların derinleştirildiğini görüyorum.
O yüzden, yazımın başında belirttiğim bütün bu kimlik sorunlarımızın ilgili taraflarca soğukkanlı biçimde ele alınmaları gerekiyor.
Sivil toplum kuruluşlarında, üniversitelerde ortak platformlar oluşturularak uygarca tartışmak ve çözüm önerileri geliştirmek lazım.
Bu çalışmalara siyasal odakların, devletin bir yerde katılması da şart...
Bunlar öylesine sorunlar ki, tek taraflı irade beyanlarıyla, bağırıp çağırarak ya da referandum yoluyla millete başvurarak çözüm bulamazsınız. Toplumsal mutabakat aramadan, uzlaşma yollarını açmadan atılacak adımlar ters teper.
Toplumu böler, cepheleştirir.
Bu nedenle sağduyu, zamanı gerektiriyor. Sabrı gerektiriyor. Kuyumcu titizliğiyle örülecek diyalogları gerektiriyor.
Başka türlü türbanı da, din eğitimini de, Kuran kurslarını da, Kürt sorununu da çözemezsiniz.
Bunları düşünmeden sadece bağırıp çağırırsan, bunun adı sorumlu siyaset olmaz. Sorumlu siyaset adamlığı olmaz. Derdi çözüm değil kavga olan siyasetçiye çıkar adın...
h.cemal@milliyet.com.tr
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim Kurumsal
Kariyerim
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
