Sık Kullanılanlara Ekle   Açılış Sayfası Yap   İletişim    Kurumsal 22 Haziran 2005 / Çarşamba  
   Milliyet Online    Kariyerim    Business    Arabam    Cumartesi    Pazar    Ege    Seri İlanlar 
   
 » Detaylı Arama

  SON DAKİKA
  ANA SAYFA
  YAZARLAR
  SİYASET
  EKONOMİ
  FİNANS
  DÜNYA
  SPOR
  GÜNCEL
  YAŞAM
  MAGAZİN
  ASTROLOJİ
  TEKNOLOJİ
  HAVA DURUMU
  OMBUDSMAN
  ÇİZERLER
  Bilişim
  Eğitim
  TV Rehberi
  Tatil
Haber İndeksi Arşiv Haberci Üyelik Bülten
Amcamın bakıcısı mıyım?

Satır Arası / Deniz Sipahi

Yapacağım alıntı The Family Business Aile Şirketleri Yönetimi Dergisi'nden...
Jeffrey: Tamam baba, o senin ağabeyin. Ama bu, başka hiç kimsede tolere etmeyeceğimiz yetersiz bir performansa ve düzensiz bir programa katlanmak zorunda olduğumuz anlamına mı geliyor?
Henry: Bizim kalite programından senin sorumlu olduğunu biliyorum, ama nasıl anlamanı sağlayabilirim?
Jeffrey: Kendi ağırlığını taşıyamadığı gibi, bir de yaptığı işe karşılık fazla ücret alıyor. Biliyorsun, onun ortaya çıkardığı işe karşılık daha üretken iki kişi alabiliriz.
Henry: Bak, Jeffrey. Söyleyeceğimi söyledim. Harry benim ağabeyim ve ortağım. Ortada tartışacak başka bir şey yok.
* * *

Jeffrey düşünüyor.
"Bu organizasyonun kalite yönetimi için takım sorumluluğu geliştirmesine yardımcı olmaya çalışıyorum ama ortaklardan biri olan amcam, bu gelişim için en büyük engel. Babam ne kadar yetersiz olursa olsun, amcamın yaptığı her şeyi kabul ediyor. Ona asla karşı çıkmıyor ve bu beni deli ediyor. Ben canımı dişime takmış çalışıyorum ve amcamın kazancının yanına yaklaşamıyorum bile.
Peki ne yapacağız? Düşük performansına katlanıp sadece babamın ağabeyi olduğu için hayat boyunca ona kucak mı açalım? Daha da kötüsü, ya babama bir şey olursa? Onun ortağı mı olacağım?"
Henry düşünüyor.
"Biliyorum Jeffrey, kalite yönetimine önem veriyor ve ağabeyimin, Harry'nin, bunu nasıl zorlaştırabildiğini görebiliyorum, ama oğlumu büyütürken bazı değerleri ve aileye saygı göstermeyi öğrettiğimi sanmıştım. Bu kadar büyütülecek ne var? Evet, Harry yaşlanıyor ve eskiden olduğu kadar dikkatli değil. Gayret gösteriyor. Ve ben ona ihtiyaç duyduğum zaman benim yanımdaydı. Kardeşliğin anlamı bu. Jeffrey'nin bunu anlamasını nasıl sağlayabilirim?"
* * *

Bu diyaloglar birçok şirketimiz için çok gerçekçi...
İsimlerin Jeffrey ya da Henry oluşu çok önemli değil; dünyanın neresinde olursa olsun aile şirketlerinde yaşanan sıkıntılar...
Özellikle Türkiye gibi İzmir gibi aile şirketlerinin çoğunlukta olduğu bir yerde neler yapmalı ki; büyük emeklerle kurulan ve belli bir büyüklüğe gelen şirketlerimiz yönetim hataları nedeniyle kaybolup gitmesin.
Kendi görüşlerimi bir başka yazıya bırakıp buraya nereden geldiğimi belirterek yazımı noktalayayım.
Ege Bölgesi Sanayi Odası, 28 Haziran Salı günü Prometheus Danışmanlık Genel Müdürü Yücel Atış'ın yönetiminde bir seminer düzenleyecek.
Konu aile şirketlerinde çocukların yönetime hazırlanması...
Yol haritasının oluşturulması, hedeflenen pozisyonların tanımlanması...
Yeterlilik ve kişilik özelliklerinin tanımlanması, çocukların arasında rol dağılımı...
Profesyonellerin tanımlanması...
* * *

Tanıdığım ve birçok kez dinlediğim Yücel Atış'ın EBSO'daki bu seminerini kaçırmamanızı tavsiye ederim.



dsipahi@milliyet.com.tr




EGE
Emeklilik hakkında her şey
İzindeyiz, Uyuyoruz...
VATANDAŞ HABERİ
Amcamın bakıcısı mıyım?





Ege Ana Sayfa
Ekonomi
Spor
Rehber


Necati Çetiner
Nihat Demirkol
Özgür Kaynar
Deniz Sipahi

© 2005 Milliyet