|
 |
|
|
Bir kokoreç gurusu
Benim Gözlüğümden / Nihat Demirkol
Çok yıldızlı otellerin birinde öğle saatleri... Dünya devlerinden birinin Türkiye Genel Müdürü, "Müşteri Memnuniyeti" başlığını taşıyan eğitim toplantısının sabah oturumundan henüz çıkmıştır. Biraz bunalmış haldedir. Günlerdir konuşulanlar, yıllardır anlatılanlardan pek de farklı değildir. Konular, örnekler, öneriler, dilek ve temenniler giderek birbirini tekrarlar hale gelmiştir. Konuşulanların hepsi genelde doğrudur, anlamlıdır, fakat iz bırakmıyor gibidir. Otelin dışına çıkar. Biraz taze hava almak için...
İyiden iyiye acıkmış olduğunu hisseder. Ama yemek için otelin bildik menülerine teslim etmeyecektir kendini. Karşı kaldırıma geçer, birkaç sokak ötesini adımlar ve ayaklarının onu götürdüğü yerde bir kokoreç arabası vardır. Hızlı, hatta telaşlı bir servis, havada uçuşan yarım ekmekler, yükselen yoğun bir duman, baştan çıkartan aşina bir koku ve alışılagelmiş küçük bir kuyruk...
Müşteriler, istedikleri kokoreçin can alıcı ayrıntılarını tarif etmekte, kokoreç ustası siparişleri talebe uygun olarak hazırlamaktadır: "Yarım ekmek, içi alınsın, soğan koyma, kimyonu bol olsun, biraz da acı biber, azcık fazla pişsin..."
Genel müdürün hemen önündeki şık giyimli hanım da muhtemelen otelden kaçmış bir profesyoneldir. Paketini aldıktan sonra, biraz alışkanlık ve biraz da refleksle çantasından kredi kartını çıkartır, kokoreç ustasına uzatır... Hatasını hemen fark eder. Genç hanım, "aceleyle çıktığını, üzerine para almayı unuttuğunu, parasını daha sonra verse olup olamayacağını" gündeme taşırken kokoreç ustası, çoktan kredi kartını müşterisinin elinden almıştır. Kartı havalı bir bilek hareketiyle, kokoreçi doğradığı kalın tahta ile kimyon kavanozunun arasından, bir slip makinesinden geçiriyormuş gibi hızla geçirir. Tebessümle geri verir. "Tamam" der, "Biz hesaba geçtik, bir dahaki sefere ödersin abla..."
Herkes şaşkındır; mutludur, hayrandır... Ama en hayran, en mutlu ve şaşkın olan, şu ana kadar öykümüzün kahramanı olarak geçen genel müdürdür kuşkusuz. İşte bu noktada kahramanımızı değiştiriyoruz. Çünkü ayaküstü bir günlük ciro sohbetinin ardından, kokoreç ustası, arabası ve bütün tezgahı ile birlikte eğitimin yapıldığı o çok yıldızlı otelin eğitim salonunda hem de sahnenin tam ortasında durmaktadır... Artık başrol hak edene verilmiştir!
Bütün konuşulanların üzerine bir de erbâbından dinlerler "koşulsuz müşteri memnuniyeti"nin ne mene bir şey olduğunu... Bazen küreselleşmenin rüzgârı bizi öyle uzaklara savuruyor ve uluslararası guruların guruldanmalarına öylesine kaptırıyoruz ki kulaklarımızı, sokaklarımızda ve iç içe yaşadığımız gerçek öyküleri acımasızca ıskalıyoruz. AB'nin göz diktiği kokoreç tezgâhının ardındaki müşteri memnuniyetini gözden kaçırabiliyoruz. "Hayırlı işler/hoş geldiniz/kolay gelsin/afiyet olsun/ellerine sağlık/yine bekleriz ve özellikle bereket versin..." gibi diyaloglar, bu toprakların ticaret geleneğini anlatır. Kulak veriniz...
ege@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim Kurumsal
Emlak
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
