Sık Kullanılanlara Ekle   Açılış Sayfası Yap   İletişim    Kurumsal 26 Ağustos 2005 / Cuma  
   Milliyet Online    Emlak    Arabam    Kariyerim    Cumartesi    Pazar    Ege    Seri İlanlar 
   
 » Detaylı Arama

  SON DAKİKA
  ANA SAYFA
  YAZARLAR
  SİYASET
  EKONOMİ
  FİNANS
  DÜNYA
  SPOR
  GÜNCEL
  YAŞAM
  MAGAZİN
  ASTROLOJİ
  TEKNOLOJİ
  HAVA DURUMU
  OMBUDSMAN
  ÇİZERLER
  Bilişim
  Eğitim
  TV Rehberi
  Tatil

Haber İndeksi Arşiv Haberci Üyelik Bülten
Ordunun toplumsal rolü:
Penguenler ve devrim


Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök, önceki gün bir açıklama yaptı. Özkök'ün söyledikleri içinde en merak uyandıranı, en azından benim açımdan en ilginç olanı, "ordunun toplumsal rolü" konusuydu. Hakikaten Türk Silahlı Kuvvetleri'nin toplumsal rolü hakkında ya da Türkiye'ye ifade ettikleri hakkında ne biliyoruz?
Yapılan bir araştırmada ülkenin en güvenilir kurumu olduğunun ortaya çıkmasının dışında, ordunun bu ülkede hakikaten ne demek olduğuna dair herhangi bir veri var mı elimizde? Orduyu, sivilleşmenin ve demokrasinin önündeki tek engel sayanlarla, Türkiye Cumhuriyeti'nin tek güvencesi sayanlar arasındaki kutuplaşma bu denli derinleşmişken acaba hangi taraf gerçek bilgiye sahip? Ya da ordunun kendisi gerçek, bilimsel bir bilgiye sahip mi, somut koşullardaki, güncel toplumsal işlev konusunda? Bu işlevin ne olması gerektiği konusunda değil, bilfiil ne olduğu konusunda bir araştırma var mı örneğin?
Çünkü hepimiz öğrendik ki, bu topluma ilişkin kabullerimizin, kanaatlerimizin çoğu, yapılan ulusal çaptaki araştırmalarla sarsıldı, değişti, hatta bazen yıkıldı. Sayılar ve bilimsel veriler konuşmaya başlayınca ağız dolusu konuşanların çoğu susmak zorunda kaldı.
Tabii bu gerçek bilgiye ulaşmanın önünde, Türkiye'de orduya ilişkin bir kutsallık algısının varlığı ve bu algı sebebiyle verilecek cevapların samimiyetsiz "resmi açıklamalar" olma olasılığı da var.
Öyle ki, şimdiye kadar ciddi anlamda tartışılamayan vicdani ret müessesesinin Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'na göre mümkün olabileceği ancak geçtiğimiz hafta ilk kez söz konusu edildi. Böyle bir yazının şimdiye kadar yazılmamış olması düşünce paslaşmasına ayrılan alanın ne kadar dar olduğunun göstergesiydi.

Penguenli ordular
Geçtiğimiz günlerde, televizyonlardan birinde, Norveç'ten bir görüntü vardı. Mayın aramada kullanılan bir penguene albay rütbesi verilişinin töreni yapılıyordu. Penguen önde, askerler arkada yürüyordu. Tören alayını denetler gibi hareketler yapan penguen yanlış yöne saptıkça arkasındaki subaylar gülüyor, onu yakalamaya çalışıyordu.
İnsan dertsiz olunca tabii penguen menguen, eğleniyor. Demek ki Norveç toplumunun orduyla kurduğu ilişki böyle olabiliyor. İngiliz ordusunun Irak sahillerinde, Queen'in bir şarkısı eşliğinde çektiği klibi gördünüz mü? Savaş gemisindeki bütün askerler şarkıya playback yapıyor, makineli tüfeklerini gitar gibi kullanıyor. Böyle ordulara sahip olan Avrupa Birliği ülkelerinin buralarda bambaşka olan ordu imgesini ve resmini anlaması zorlaşıyor.
Daha yeni Venezüella'dan geldim. Venezüella'da "devrim" diye adlandırdıkları süreci ordu başlatıyor, sürdürüyor. Ordu mensupları gecekondu mahallelerine girip okuma-yazma, sağlık, eğitim seferberliği başlatıyor.
Ben, 80 darbesi çocuğu olduğum içindir muhakkak, elinde makineli tüfekli üniformalı biri gördüğümde refleks olarak irkilirim; onlar irkilmiyor, bilakis rahatlıyor. Ülkenin entelektüelleri bunu, ordunun yoksul aile çocuklarından oluşmasına, tarihi boyunca toplumun üst sınıfına mesafeli durmasına ve subayların sivil üniversitelerde okuyup sol siyasete yakın olmalarına bağlıyor.
Venezüellalı yoksullar bu yüzden en çok orduyu seviyor. Çünkü şimdi sivil bir devlet başkanı olan Chavez, devrimden, neo-liberalizmin rezaletinden, IMF'ye direnebileceklerinden, kooperatifler halinde örgütlenip komünler kurmaları gerektiğinden bahsediyor. Orduları penguen eğlenceleri yapabilen, klip çekebilen Avrupa Birliği ülkelerinin bizim ordumuzu anlaması nasıl zorsa, bizim de Venezüella gibi bir orduyu anlamamız zor olabilir.
Ama mesele bu değil. Mesele, bizim kendi ordumuzu anlamamız. Mesele, bizim ordumuzun kendisini anlaması. Bu ordu 1960'daki ordu mu? 1980'de bu orduya ve topluma ifade ettiklerine ne oldu? 90'larda yaşananlardan sonra insanların aklına ordu deyince ne geliyor? 2000'lerde ordunun toplumsal rolü ne? Sanırım sivillerin ve askerlerin birbirlerine ne ifade ettiklerini, ön kabullerle, kanaatlerle değil, bilimsel bilgilerle artık bilmeleri gerekiyor.

ecetem@hotmail.com








Taha AKYOL
Kimlik ve terör
CHP Grup Başkan Vekili Ali Topuz, MGK bildiri...
Çetin ALTAN
Kuyumcular ve manavlar...
Kuyumcuların ışıklı vitrinlerindeki; kalın ve...
Melih AŞIK
Tiyatronun direnişi
Kültür Bakanı Atilla Koç'un tiyatroya saygısı...
Fikret BİLA
Baykal: Bülent Ersoy'un anlattıkları senaryo
CHP Lideri Deniz Baykal, sanatçı Bülent Ersoy...
Hasan CEMAL
Kürt sorunu (4)
Diyarbakır, 1991 yılı Aralık ayının ilk hafta...
Güneri CIVAOĞLU
Sivil ve asker
Genelkurmay Başkanı Orgeneral Özkök, bir "tab...
Abbas GÜÇLÜ
Önkayıt ile öğrenci alan fakülteler
Önkayıt ve yetenek sınavı ile öğrenci alan fa...
Hurşit GÜNEŞ
Vatandaş Nuri
Vatandaş Nuri, hep haklarından bahseder: Ülke...
Sami KOHEN
Irak farkı...
IRAK yeni bir İran olabilir mi? Yani komşu ül...
Faik ÖZTRAK
Kamu borçlanmasında yeni eğilimler
Temmuz sonunda konsolide bütçenin toplam borç...
Hasan PULUR
Haliç Konferansı, Boğaziçi Konferansı...
ERTELENEN Ermeni soykırımı konusunun tartışıl...
Derya SAZAK
Postmodern uyarı
CHP yönetimi, Başbakan Erdoğan'ın 'Kürt sorun...
Ece TEMELKURAN
Penguenler ve devrim
Genelkurmay Başkanı Hilmi Özkök, önceki gün b...
Güngör URAS
Eylül iyi geçecek (Sonrası 'Allah Kerim')
Eylül ayında "kriz çıkar" diye korkanlar, rah...
M. Ali BİRAND
Bağcıyı mı dövmek, üzüm mü yemek...
3 Ekim'de Türkiye ile Avrupa Birliği arasında...

© 2005 Milliyet