|
 |
|
|
Yollarda büyütürüm seni
Batu altıncı haftasını doldurduğu gün 450 kilometrelik yol tepip hafta sonu tatili için Küçükkuyu'ya gitti. Dengesi bozuldu tabii
igursoy@milliyet.com.tr
Bizim suçumuz yok, işin uzmanı dedi "Çocuğun durumuna siz uymayın, onu bir şekilde kendi programınıza dahil edin" diye. Bizim için de geçen hafta sonu Küçükkuyu (Çanakkale'nin Ayvacık ilçesinin şirin mi şirin tatil beldesi) seyahati vardı programda. Kadere karşı gelinmez, Batu'yu da attık arabaya ve yola düştük.
Cumartesi sabahı 07.00'de feribota bindik, iki saatlik bir deniz yolculuğu başladı. Arabadan inip yolcu salonuna geçtik. Oğlum sabit bir şekilde bakmadığı anların çoğunda olduğu gibi yine derinler derini bir uykuya daldı. Ama artık gündüz uykularının süresi kısalıyor, 45 dakika-1 saat sonra uyandı. Benim oturmam gereken yeri sağ yanımdaki hanımefendinin torbası ve sol yanımdaki beyefendinin zarif elinin dolma parmakları işgal ettiği için yolculuğu ayakta tamamlayacağım belli olmuştu. Aldım çocuğumu, feribot içinde gezdirmeye başladım. Tabii bir yandan konuşmak lazım kendisiyle. Bebek dilinden pek anlamam. Şimdi işten bahsetsem, çocuk sıkılacak. Futbol konuşsam, diğer yolcular beni banal bulacak. O anda televizyonda Prof. Dr. Osman Müftüoğlu'nu gördüm. Başladım çocuğa hocayı anlatmaya. Bunun da ne kadar yanlış bir seçim olduğunu şu bölüme gelince anladım: "Evet oğlum, Müftüoğlu dokuzuncu cumhurbaşkanımız Süleyman Demirel'in de eski doktorudur. Demirel kim, biliyor musun? Kendisi Adalet Partisi'nin..."
Maalesef beni okumayanlar gördüm
Feribottaki turumuz sırasında yolcular Batu'yu pek bir sevdi. Sağdan soldan "Ah canım, pek de küçük" sesleri geliyordu. Madem o kadar seviyorlardı, Milliyet Cumartesi'yi açıp bu köşeyi okusunlardı, di mi? Okuyan pek çok kişinin yanı sıra maalesef okumayanlar da gördüm, fire vermiştik! Anladım ki daha fazla çalışmamız gerek.
Bandırma'da indik ve üç-dört saat sürecek kara yolculuğuna başladık. Burada tanıdığımız, sağduyusuna güvendiğimiz o eski Batu'ya yeniden kavuşmanın kıvancını y z andan itibaren tatsızlık başladı. Bangır bangır, esaslı bir ağlama değil ama alttan, bitmek bilmeyen bir vızıldama ve mızırdanma maratonuna girdik. Uykusu vardı uyumadı, aç değilken meme emmek istedi. Keyfi yoktu çocuğun, belliydi (Doktora göre, ilk dokuz ay boyunca bebek ortam değiştirdiğinde evini özlermiş. Huzursuzluk olabilirmiş). Evde Şebnem ve Süreyya'nın 7 aylık oğulları Can da vardı. O son derece mutluydu. İştahla ayağını yemeye çalışıyor, sesinin ne kadar gür çıkabileceğini bize ispatlamak için bağırıyor da bağırıyordu. Batu'nun kıyafetlerinin önemli bölümü Can'ın eskileridir (Anne-babası da mal devretme prensibinin yılmaz bekçileridir). Can da sanki bunu yüzümüze vurmak ister gibi hınzırca gülüyordu!
Batu ilk günün huzursuzluğundan sonra pazar günü normalleşti. Cumartesi kuvvetli esen rüzgar da dindiği için sahile götürdük. Deniz çok soğuktu, denemedik bile. Ama kıyıya vuran dalgaların sesiyle bizimki yeniden derin bir uykuya daldı.
Maalesef beni okumayanlar gördüm
Feribotta alt değiştirme odası
Araya bir not: Yazının üst bölümünde o kadar çok uykudan bahsetmişim ki Batu'yu tropikal ormanlarda yaşayan tembel hayvanlara benzetmişim. O kadar da değil demek istiyorum ama gerçekler de ortada!
Dönüş yolunda yine sorun yaşamadık. Gidişten farkı, feribot yolculuğunun ortasında oğlanın acıkmasıydı. Normalde yolcuların alınmadığı merdivenler bölgesine girdik, uygun bir yere yerleştik ve Begüm emzirmeye başladı. Yaklaşık 45 dakika sonra güvenlik görevlisi bizi gördü. Ben kızacak zannedip durumu açıklamaya çalışırken adam yanı başımızda duran bir kapıyı açtı: İçeride alt değiştirme tahtası falan olan bir oda. Emzirmek için pek konforlu olduğu söylenemez, geniş bir koltuk düşünülmemiş mesela... Ama bizim gibi yere oturmaktan iyidir belki de.
Sabaha karşı 03.30'da eve girdiğimizde yine Batu'ya dağarcığımızdaki tüm övgüleri sıraladık. O ne harika, ne uslu ne anlayışlı bir çocuktu falan filan.
Bir insanı tanımanın en iyi yolu onunla seyahat etmekmiş. Biz de çocuğu tanıyalım, çocuk bizi tanısın diye giriyoruz bu zahmete, tatil düşündüğümüzden falan değil yani!
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim Kurumsal
Emlak
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
