|
Kamu malı!
Demir-çelik, alüminyum, petrokimya, süt, peynir, kundura, kumaş, içki, otel, banka, çimento ve şeker fabrikaları...
Kamu malı idi bunların tümü.
Kamu İktisadi Kuruluşları, KİT'ler!
Devlet eliyle kuruldular. Üstelik iyi niyetle...
Ama bir deyiş vardır:
Cehennemin yolları iyi niyet taşlarıyla döşelidir diye...
Aynen böyle oldu.
Kamu malı gün geldi, milletin sırtında kambur oldu. Ekonomik büyümeye en büyük kösteği oluşturdu.
Bu kamu malları idi, enflasyonu ekonomik ve toplumsal bir bela olarak Türkiye'nin başına saran. Ekonomik istikrarı silen, gelir dağılımını altüst eden, sosyal adaleti bir özlem haline getiren, ahlaksızlığıyla, rüşvetiyle toplumu yozlaştıran enflasyon canavarı, yıllar yılı bu kamu malları sayesinde yaratıldı, beslendi.
Kamu malları, ihracatı unutturdu bize. Çünkü ithal ikamesi olarak kuruldular. Nasıl döviz tasarrufu ederiz diye, kapalı ekonomi mantığıyla sahneye çıkarıldı hepsi.
Nasıl döviz kazanırız diye değil.
İhracatı düşünerek değil.
Ekonomiyi kapatarak, içimize kapanarak kurtulacağımızı sandık.
Oysa, Uzakdoğu ülkeleri bunun tam tersini yaparak ihracatla tanıştılar. Onlar ithal ikamesi olarak değil, döviz kazandırmak için, ihracata ve dışa açık bir mantıkla kuruldular. Ülkelerine hem döviz kazandırdılar, hem aş ve iş sorunlarını çözdüler.
Kalkınma yarışına bizden sonra başladılar, bizi sollayıp geçtiler, bize fark attılar. Biz hâlâ kişi başına milli gelirde 5-6 bin dolarla emeklerken, onlar 15-20 bin dolar rayına oturdular.
Birleşmiş Milletler'in yaşam kalitesi endekslerinde biz hâlâ 80'lerde tıknefes haldeyken, onlar basamakları birer ikişer tırmanıp eğitimde, sağlıkta, kısacası refah yolunda bizi çok geride bıraktılar.
Bu arada kamu malları, hem iktidarların hem kamu sendikalarının çiftliği haline geldi. Bir yandan siyaset ağaları, öte yandan sendika ağaları, kimilerinin diline pelesenk olan kamu malı edebiyatı ile milletin sırtına bindiler. Aş ve iş sorununun çözümünü geciktiren, ekonomik istikrarsızlığı körükleyen enflasyonist düzenden nemalandılar.
Bunu hep kamu malı edebiyatı ile yaptılar.
Diğer yandan kamu malı bankalar da siyasetin yozlaşmasında, yolsuzluk ve rüşvet sarmalının, yani hortumculuğun düzeni esir almasında kilit rol oynadılar.
Sonuç, iflas oldu.
1980'de 24 Ocak da, 12 Eylül de böyle geldi. 2001 yılı şubat krizi ile tarihinin en büyük yoksullaşma çukuruna Türkiye böyle düştü. Koca bir siyaset sınıfı, 2002 genel seçimlerinde bu yüzden battı.
Dünyanın her yerinde kamu malı kötü yönetildi.
Bir başka deyişle:
Ekonomide devlet, hiçbir devir ve zamanda çıkar yol olmadı. Olduğunu sandığımız zamanlar oldu ama gerçekte olamadı. Berlin Duvarı bu nedenle yıkıldı. Sovyetler Birliği bu yüzden tarih oldu.
Türkiye'de de kamu malı çıkmazına saplananlar, 'ekonomide devlet'ten bir türlü kopamayanlar, ekonomide ve siyasette rekabetçi yapıların önemini kavramayanlar, demokrasinin ancak ekonomideki ve siyasetteki özgürlükçü yapılar sayesinde gerçeklik kazanabileceğini göremeyenler, bilmeyenler ya da bir türlü öğrenemeyenler, Türk ekonomisini sonunda çıkmaza sürüklediler.
Milleti yoksullaştırdılar!
Onun içindir ki:
Bugün 'özelleştirme'ye hâlâ kamu malı edebiyatı ile karşı çıkanlar, özelleştirmeye hâlâ ulusalcılık adına karşı çıkanlar, şunu iyi bilsinler:
Bu millete iyilik yapmıyorlar!
Hiç kuşkusuz özelleştirmeye dikkat edelim. İyi fiyat almaya bakalım. Dürüst ve ehil olanları seçmeye çalışalım.
Ama kamu malı edebiyatını bırakalım.
Bu edebiyat bunca yıl Türkiye'nin kalkınmasını kilitledi, aş ve iş yollarını tıkadı.
Bu gerçeği hiç unutmayın!
h.cemal@milliyet.com.tr
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim Kurumsal
Emlak
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
