|
 |
|
|
Hayat yarınını bilmez
Bizim Köşe / İsmail Sivri
Milliyet'in 15 yıl Ege temsilciliğini yapan Nurettin Tekindor'un "Hayat Yarınını Bilmez" adlı kitabı için Altan Öymen, eski deyimle bir "Şaheser" yeni deyimle "başyapıt" deyip yazısını şöyle sürdürüyor:
"Masal gibi başlıyor, roman gibi sürüyor, anılarla tamamlanıyor. Aynı zamanda Osmanlı'dan Cumhuriyet'e uzanan dönemin toplumsal bir tarih kitabı. Bolulu bir tekke şeyhi ailesinin çağdaşlığa geçişinin öyküsü..."
Nurettin Tekindor, kitabın önsözünde şöyle der:
"Bir yazın türü olarak nasıl tanımlamam gerektiğini çıkaramadım. Tam olarak 'anı' değil... 'Roman mı? Belki de... Ama, bana kalırsa 'Anılardan öyküler' diye adlandırmak en uygunu."
Osmanlı'dan Cumhuriyet'e geçiş yılları, bu öykülerde zorluk, yokluk ve fedakarlıklarıyla şiirsel bir havada dile geliyor. Bu dönemleri, bir masal havası içinde düşünerek ve zevkle okuyacaksınız.
* * *
Ülkü Tamer, bu kitap için, "Öykülerin zenginliği dikkat çekici. Hem anlatılan dönemlerin insanları ve onların dünyalarına ilişkin ilginç, şeyler öğrendim. Hem yeni bir yazar tanıdım."
Zeynep Oral ise, yazısında, "Çöken bir imparatorluktan doğmakta olan bir ışığın büyüsüne kapıldım" diyerek şöyle devam ediyor:
"Nurettin Tekindor'un ustalığı ve başarısı bir kaç kuşağın öykülerini Türkiye'nin tarihsel, toplumsal, ekonomik, siyasal ve kültürel panoramasına yerleştirirken, bireylerin iç dünyasına girebilmesinde."
Milliyet Rehber'deki yazısında Banu Şen, kitabın geniş bir özetini vererek, "Hayat Yarını Bilmez tarihimizin bir dönemini, farklı bakış açısıyla gözler önüne seriyor." diye yorumluyor.
Bu kitap, daha ilk günden, İzmir gazetelerindeki haber ve köşe yazılarıyla gündeme geldi. Yeni Asır'daki yazısında Erkin Usman şöyle diyordu:
"Sevgili Nurettin Tekindor'un anılarından demet demet sunduğu kitabın adı da iddialı: Hayat Yarınını Bilmez. Bir solukta okunacak kitap bu."
Özgen İpekçioğulları, Tekindor'un kitabındaki fotoğraflardan söz ederek, "Akıcı bir üslupla, okurlarına adeta bir tarih kitabı sunuyor." derken, Serap Dikmen, özetle şöyle yazıyor:
"Bir tekke şeyhi ailesinin Cumhuriyet ailesine dönüşümünü okurken, aynı zamanda 'ümmet'ten 'ulus'a dönüşen toplumun hikayesini okuyacaksınız."
* * *
Tekindor, kitabına, "İki Güzel İnsan" dediği anne ve babasıyla başlayıp, akrabaları, yaşadığı yerler ve oraların insanlarıyla sürdürüp götürürken, hep anne ve babası karşımıza çıkar.
Dindar bir anne ile tekke varisi ve medresede okumuş babası, Cumhuriyet okullarında öğretmendir. Köy okullarında çocukları okutur ve eşiyle birlikte yaşlılara kadın ve erkek "Yeni Harfleri" öğretirler.
Çocukluk ve gençlik yıllarında yaşadıklarını ve duyduklarını, gördüklerini bir tekke çevresinde toplananlar gibi tüm kişiler yalnız söz ve davranışlarıyla değil duyguları ve kendisinin duygularıyla birlikte dile gelir.
Nurettin Tekindor'u, Milliyet Gazetesi Ege Temsilcisi olduğunda tanıdım. Uzun yıllar birlikte olduk. En acılı, en zor, en sıkıntılı, hatta en sevinçli anlarında, belleğine yazılı şiirlerden en uygununu bulup okurdu.
Tekindor, bir şiir sevdalısıdır.
Bu sevdası çocukluk yıllarında başlamış ve gençlik yıllarında devam etmişti. Annesi, çocukluğunda ona şiir ezberlettiği gibi, aile meclislerinde hep şiir okumuştu. Bu şiir okuma alışkanlığı onda yaşam boyu sürdü.
Şiirsel havadaki öykülerin çoğu, Ülkü Tamer'in dediği gibi birer roman olabilir. Troya Yayınları arasında çıkan "Hayat Yarınını Bilmez" adlı kitap için kısaca diyeceğim şudur:
- Bu kitabı alıp sizlerde okumalısınız.
ege@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim Kurumsal
Emlak
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
