|
 |
|
|
Size dayımı tanıtayım
Avura Birliği sürecinde artık hepimiz "akraba" olduğumuza göre, size ailemin bir parçasını tanıtayım: Anastasio dayım. Bu arada onun güzel şarabından bir kadeh kaldırıyorum; şerefinize!
donatellapiatti@hotmail.com
Her yıl olduğu gibi, yine bağbozumu zamanında her şeyi bırakıp Montecastello'ya, annemin memleketine kaçtım. Bologna yakınlarında, tagliatelle, tortellini ve Sangiovese şarabıyla meşhur bu küçük kasaba, candan insanlarla güzel bir sofrayı paylaşmaktan keyif alanlar için cennetten bir köşe gibidir! Yaşamım boyunca pek çok defa sığınıp teselli bulduğum, aileme ait o eski evi ve bağlarla kaplı bu sakin kasabayı seviyorum. Yaşlı dayım Anastasio'nun, yaşına rağmen her sabah güneşin doğuşuyla beraber inip yaprak yaprak, salkım salkım bütün üzümlerini kontrol ettiği o uçsuz bucaksız bağın salkımları arasında kuzenlerimle saklambaç oynar, tıka basa üzüm yerdim. Dayımın kesin yasağını gayet iyi bilmeme rağmen... "Bir tek üzümüme bile dokunmayın!" diye bağırırdı traktörünün tepesinden. Ama yasaklanmış şeylerin nasıl karşı konulmaz bir cazibesi olduğunu bilirsiniz! Ve işte o yasak üzümün tadı da benim ruhuma kadar işledi.
Şık kasaba beyefendisi
Sabah, eski ceketimi ve o ceviz dolapta 20 küsur sene öylece beni beklemiş çizmeleri giyip herkes uykudayken dolaşmak için bağa indim. Dallarından sarkan simsiyah, olgunlaşmış üzümlerin müthiş cezbedici kokularını derin derin içime çekip o huzurlu mutluluğun keyfini çıkartıyordum ki, önümde beliriverdi: Başında her zamanki beyaz şapkasıyla şık kasaba beyefendisi! "Haaa! Yakaladım seni küçük hırsız!" diye bağırdı bana bariton sesiyle. "Kötü huylarından hiç kurtulamadın seeeen... Küçüklüğünden beri üzümlerimi aşırırsın... Biliyordum... Biliyordum seni burada bulacağımı!" Olayı inkar etmek imkansızdı; ağzım tıka basa, şaşkınlıktan boğazıma kaçırdığım sulu üzüm taneleriyle dolu, salkımın geri kalanı da elimde duruyordu... Neşeyle gülüyordu bana.
Ona doğru koşarken boğazım hüzünle düğümlendi: "Allahım hayır... Nasıl da yaşlanmış!" Üzümleri ve gözyaşlarımı yutup ben de gülerek "Merhaba dayı, ne yapıyorsun burada?" diye bağırdım. Bakışlarında hâlâ aynı kurnaz ifadeyle "Üzümlerimi kontrol ediyorum ve hırsızları uzak tutmaya çalışıyorum!" diye cevap verdi... Kolumu omzuna attım ve sıra sıra üzümlerin arasında yavaş yavaş dolanmaya başladık. Bir ara bana dönüp heyecanla, "Duydun mu? Senin Türk arkadaşların Avrupa'ya girdi!" dedi.
Yavaş yavaş tepenin üzerindeki eski eve doğru yürümeye başladık. O anlatırken ben de, "yeni Avrupalı kuzenlerimiz" olmanın "benim Türk dostlarım"a sağlayacağı faydalarla yanında getireceği gerçek zorlukları düşünüyordum... Ama dayım benimle sohbet ederken öyle mutlu görünüyordu ki bütün bu kuşkularımı onunla paylaşmak gelmedi içimden... Hem neden yapayım ki? Bütün bunları analiz etmek için daha çok zamanımız olacak! Artık hepimiz "akraba" olduğumuza göre, ben de kendi ailemin bir parçasını tanıtmak istedim size, kendimce "hoşgeldiniz" demek için... Ve Anastasio dayının güzel şarabından bir kadeh kaldırıyorum; şerefinize!
Kurabiye
Malzemesi: 1 bardak ayçiçek yağı, 1 bardak tozşeker, 1 tutam tuz, yarım bardak anason likörü (rakı), 1 rendelenmiş limon, yarım kaşık maya, 1 bardak kırmızı şarap, gerektiği kadar un. Yapılışı: Malzemeleri yumuşak kıvamlı bir hamur elde edinceye kadar karıştırın. Yuvarlayıp kurabiye formuna sokun. 170 dereceye getirdiğiniz fırına koyup 20, 25 dakika pişirmeden önce üstlerine tozşeker serpiştirin. (Sadece üstlerine serpmeye dikkat edin, yoksa şeker yanıyor!) Eski çiftçiler bu leziz kurabiyeleri, şaraba batırarak yermiş... Mmm!
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim Kurumsal
Emlak
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
