|
 |
|
|
Arkadaşım Gündağ Kayaoğlu
yural@milliyet.com.tr
Kitap fuarları yeni kitaplar, yeni yayınevleriyle sizin düşünce ve duygu dünyanıza yenilikler getirirken, eski ve yeni okurlarınızla da sizi karşılaştıran bir buluşma yeridir. Burada yazar arkadaşlarınıza, yıllardır görmediğiniz dostlarınıza, yetişkin ve çocuk okurlarınıza rastlarsınız. Bu, en azından benim için böyledir. Bazen de bir kitaba bakıp, yitirdiğiniz dostlarınız gelir aklınıza. Bir de sürekli ertelediğiniz için bir türlü görüşemediğiniz, ama kaybettiğiniz zaman kendinize bir kez daha kahrettiğiniz abileriniz gelir aklınıza. Attilâ İlhan gibi...
Benim, fuar günlerinde, birbirimizi aramadığımız için asla sitem etmediğimiz biri gelir aklıma. En sevdiğim arkadaşlarımdan, Anadolu Sanat Yayınları'nın o güler yüzlü yönetmeni İ. Gündağ Kayaoğlu. Onu da artık iki yıldır göremiyorum. İnsan, üzünçle mutluluk arasında yaşayıp gidiyor fuar günlerindeki bir haftayı. Ama geriye hep güzel anılar, fıkralar, kitaplar ve iyi yürekli insanlar kalıyor.
***
Elimde Gündağ'ın sağlığında kaleme aldığı, koşturmaktan bitirme fırsatı bulamadığı, daha sonra arkadaşları tarafından bir kitapçık haline dönüştürülen "Temel Fıkraları" kitabı var. Hem onu anmak, hem de en kötü anında bile her şeyi bir fıkrayla savuşturacak kadar çevresini ve kendini dik tuttan bu adamı tanıtayım istedim. Kim bilir, siz de başkalarına onun adıyla bu fıkraları anlatırsınız.
Temel Sinemada
Temel, Fadime'yle sinemaya gitmişti. Film devam ederken sordu:
- Fadime, eyi görebiliyi misun?
- He.
- Önuni kapatuyiler mi?
- Yok yok, çok eyi.
- Koltuğun rahat midur?
- He rahattır.
- Eyi oyleysa, geç ha boyle, yerlerumuzi teğişelim.
***
Göz Damlası
Temel'in gözleri kaşınıyor, çapaklanıyordu. Göz doktoruna gitti. Doktor:
- Önemli bir şey yok. Şimdi yazacağım damladan günde 3 defa 5'er damla damlatacaksın. Bir haftaya geçer.
Temel reçeteyi alıp çıktı. Birkaç saat sonra doktorun telefonu çaldı:
- Toktorcuğum, ben Temel.. Bağa damla yazdi idin ya.. Yemeklerden önce mi, sonra mi damlatacağım, oni yazmamişsun.
***
Karne
Okullar tatil olmuştu. Herkes karnesini alıp evlere dağıldı. Küçük Temel eve eli boş gelince annesi sordu:
- Hani ya karnen uşağum?
- Cemal'e verdum nene, babasıni korkutup geri geturecek.
***
Teşekkürler Sevgili Gündağ, yine güldürdün bizleri...
|
|
|

|