Sık Kullanılanlara Ekle   Açılış Sayfası Yap   İletişim    Kurumsal 29 Ekim 2005 / Cumartesi  
   Milliyet Online    Emlak    Arabam    Kariyerim    Cumartesi    Pazar    Ege    Seri İlanlar 
   
 » Detaylı Arama

  SON DAKİKA
  ANA SAYFA
  YAZARLAR
  SİYASET
  EKONOMİ
  FİNANS
  DÜNYA
  SPOR
  GÜNCEL
  YAŞAM
  MAGAZİN
  ASTROLOJİ
  TEKNOLOJİ
  HAVA DURUMU
  OMBUDSMAN
  ÇİZERLER
  Bilişim
  Eğitim
  TV Rehberi
  Tatil
Haber İndeksi Arşiv Haberci Üyelik Bülten
"Şovdan kaçınmak lazım"

25 yıldır İsveç'te yaşayan yazar Demir Özlü, Nobel ödülüyle ilgili bilinmeyenleri anlattı...

FİLİZ AYGÜNDÜZ

İsveç Yazarlar Birliği üyesi Demir Özlü, 25 yıldır İsveç'te yaşıyor. Yılın yarısında da Türkiye'de. 25 kitaba imza atan Özlü, Nobel'e yakın çevrelerde bulunuyor. İsveç Kraliyet Bilimler Akademisi'nin Nobel Jürisi'nde tanıdıkları var. İsveç Yazarlar Fonu, yazarlık çalışmalarını sürdürmesi için kendisine ömür boyu sürecek yardımlarda bulunuyor. Şu sıralar İstanbul'da olan Özlü ile Nobel'in perde arkasını konuştuk.
Bu hafta Melih Aşık'ın Milliyet'teki köşesinde yer alan "Nobel jürisinde tanıdıklarım var. Tartışmalarda Orhan Pamuk'un adının hiç geçmediğini iyi biliyorum" sözleriniz dikkat çekti. Kim bu tanıdıklarınız ?
Tanıdıklarıma daha çok Fransız Kültür Merkezi'nde, yakın ülkelerde olan edebiyat toplantılarında rastlıyorum. Akademi üyelerinden Katerina Frostenson bizim mahallede oturur; sık sık görüşürüz. Orhan Pamuk'un adaylığından bahsetmedi bana.

Aday olmadığı sonucuna sadece Frostenson'un size bir şey söylememesi nedeniyle mi vardınız?
Esas olarak, bu sonucu şuradan çıkarıyorum. Pamuk'u sadece Türk PEN'i aday göstermiş. Türkiye'nin PEN Kulübü, enternasyonal olarak tanınan bir PEN Kulübü değil. Gösterdiği adaylar hiçbir şey ifade etmez.

Nasıl oluyor bir PEN Kulübü'nün tanınması?
Bir PEN Kulübü'nün ağırlıklı olması için, onun yönetim kurulunda da, başında da dünyaca tanınmış yazarlar olması lazım. Amerikan PEN Kulübü'nün niteliği bu. Yaşar Kemal adının Nobel için ciddiyet kazanması 1972'de Amerikan PEN'inin onu aday göstermesiyle oldu. Amerikan PEN Kulübü'nün yönetim kurulunda Arthur Miller gibi, Doctorow gibi dünyaca tanınmış birçok yazar var. Bizim PEN Kulübümüzün durumu bu değil.

İsveç Akademisi kimlerin önerilerini ciddiye alıyor?
Birincisi itibarlı PEN kulüpleri. İkincisi dünyaca tanınmış üniversitelerin edebiyat kürsüleri. Üçüncüsü de Nobel ödülü almış yazarlar ve ayrıca Georg Steiner gibi edebiyat incelemecileri. Onların gösterdikleri adaylar güç kazanır. Fakat bunların dışında akademi üyeleri, aday gösterilmemiş yazarları da seçebilirler. Öte yandan birtakım ülkelerde edebiyat ajanları vardır, onlar her yıl raporlar gönderir. Ajanı olmadığı ülkelerde de araştırmalar yaptırırlar.

Türk PEN'inin itibarlı bir PEN olmadığını mı düşünüyorsunuz?
Evet. Ölümüne kadar PEN'in başkanlığını yapan Yaşar Nabi Nayır çok iyi bir editördü, kültür hayatımızın ona büyük borcu vardır. Fakat tanınmış bir yazar değildi. Bugünkü PEN'in de uluslararası tanınmışlığı yoktur. Ayrıca Türk PEN'inin itibarsızlığı sadece, uluslararası yazarları olmamasından gelmiyor. Bu ülkede yaşanan antidemokratik devirlerde, 12 Mart ve 12 Eylül rejimleri gibi, hiç çalışmamış bu PEN'ler. İnsan hakları ihlalleri konusunda hiçbir şey yapmamışlar.

Bu yıl Pamuk ile Kemal'i aday gösterdiler...
Yaşar Kemal bugüne kadar belki 20-25 defa aday gösterildi. Ama zaten onun için 72'de Nobel verilmedikten sonra şansı geçti.

Neden? Günter Grass 30 yıl sonra Nobel'i aldı...
Günter Grass ödül beklemedi ki... Hiçbir zaman da ben Nobel adayıyım demedi, ilgilenmedi. Nobel ödülünü, onu almak istediğini belli eden hiçbir yazara vermediler. Orhan Pamuk ve Yaşar Kemal, bunu çok belli ettiler. İsveç Protestan bir ülkedir. Kendi kendine başrole çıkmaya çalışmak, coşku göstermek Protestan ahlakına aykırıdır. Hiçbir İsveçli yazardan "ben ben ben" diye konuşanını duymadım. Öyle gelip Göteborg Kitap Fuarı'nda şov yaparak olmaz. Ki Göteborg'da şov yapanları da sayayım size: Salman Rüşdü, Yaşar Kemal, Orhan Pamuk...

"Nobel kendiliğinden gelir..."

Nobel verilirken yazarlara siyasi kriter uygulanıp uygulanmadığı hakkında net bir bilginiz var mı?
Var. Bir dönem, Rusya komünistken, buz gibi antikomünist kriterler kullanıldı. Bunun en belirgin örneği Solzhenitsyn. Stalin zamanında 10 sene kampta kaldı. Kampa gönderildiği için verdiler. Çok kötü bir yazar değil ama çok büyük bir yazar olduğunu zannetmiyorum. 1933'te Ivan Bunin'e verdiler. 1933 Stalin'in, Sovyet Rusya'nın başına iyice yerleştiği dönem, Troçki'yi tasfiye etmiş... Bunin de Fransa'ya kaçmış bir beyaz Rus. 2002'de ödülü verdikleri Macar yazar Imre Kertez ise, çocukken Auschwitz Kampı'nda kalmış. Auschwitz'in 60'ıncı yıldönümüne yakın Kertez'e verdiler. Geçen yıl ödülü alan Avusturyalı yazar Elfriede Jelinek de Yahudi asıllı, yakın akrabaları Nazi kamplarında kalmış. Yani son yıllarda da böyle bir yol tutmaya başladılar.

Son olarak Türkiye'nin bundan sonra bir Nobel şansı olması için...
Kendiliğinden gelir. Ağırbaşlı olmak lazım. Şovdan kaçınmak lazım. 70'li yıllarda Yaşar Kemal bir İsveçli gazeteciye "Ben Türkiye'nin Dostoyevski'siyim, benim dışımdaki diğer bütün yazarlar taklittir" dedi. Böyle ifadelerden kaçınmak, yabancı gazetecilere kendinden söz etmemek, bütün çağdaş Türk edebiyatından konuşmak lazım.

"Orhan Pamuk, Umberto Eco'yu taklit edip postmodernist oldu, neden ödül versinler?"

Yaşar Kemal ve Orhan Pamuk ile ilgili kişisel görüşünüz nedir, edebi kriterler çerçevesinde?
Her ikisi de beğendiğim yazarlardan değil. Yaşar Kemal'in büyük şanssızlıklarından biri de romanlarının kısmen kısaltılarak çevrilmesidir. Çünkü onda pastoral şair bir taraf vardır. Fakat aynı konuları tekrarlıyor, boş yere uzatıyor. Bunu gören çevirmenler kısaltarak çevirdiler. Elbette akademi üyeleri orijinal metinleri okumak isterler. Orhan Pamuk'a gelince, Umberto Eco'yu taklit ederek postmodernist oldu. Niçin ona ödül versinler, verseler Eco'ya verirler. Ayrıca kuru bir dille yazıyor. Yazdıklarında hiç sevgi yok. Ama sevgiyle ve ağırbaşlılıkla, özenerek yazarsa ileride niye almasın?

Siz PEN'in başkanı olsaydınız, kimi önerirdiniz?
Leyla Erbil ve Ferit Edgü. Ayrıca yaşasaydı Yusuf Atılgan. 1980'de Nobel kütüphanesi müdürü "Sizin en büyük nesir yazarınız Yaşar Kemal midir?" diye sordu. Ona en büyük nesir yazarlarımızın öldüğünü söyledim, isimlerini sordu; yazıp verdim: Sait Faik, Sabahattin Ali, Orhan Kemal.




PAZAR
"Üniversitede yaşadığım acı ve tatlı olaylar, beni önce felsefeye sonra dine yönlendirdi"
"Asıl başarı, önemli haber olmadığında da çarkı çevirmektir"
Adını Vikinglerden alan restoran
Bu albümün sürprizi Zuhal-Bülent düeti
"İyi hissetme" merkezi
Hukuku toplumla buluşturan dergi
Camın ötesine geçin
Bülent Erkmen'e ödül getiren afişler
"Şovdan kaçınmak lazım"
"Bu sahneye kamyon bile iner"
Aklınız Çatalca'da kalacak
Depeche Mode için hasat mevsimi
11 fotoğrafla bir kadının hikayesi
Bir saatte nikotin isteğinden kurtulun
Tek yol tüp geçit!
Pamuk'la yatıp kalkan Amerikan gençleri
Merhaba... Ben Çelik... Tarumar Çelik...
2012-2015 Uranüs / Pluto krizi
Ortaköy meydanında dört dörtlük bir kafe
UNESCO'nun 60'ıncı yılı
Ege mutfağı vücudu koruyor
Manikürde edebiyat, pedikürde resim
Yakın tarihimizden yeme-içme manzaraları
Arkadaşım Gündağ Kayaoğlu





Ahmet Turhan Altıner
Yasemin Çongar
Can Dündar
R. Hakan Kırkoğlu
Ali Rıza Kardüz
İlber Ortaylı
Taylan Kümeli
Tuba Akyol
Ülkü Tamer
Yalvaç Ural

© 2005 Milliyet