Sık Kullanılanlara Ekle  Açılış Sayfası Yap  Sitene Ekle  İletişim    Kurumsal 21 Kasım 2005 / Pazartesi  
   Milliyet Online    Emlak    Arabam    Kariyerim    Cumartesi    Pazar    Ege    Seri İlanlar    İnteraktif 
   
 » Detaylı Arama

  SON DAKİKA
  ANA SAYFA
  YAZARLAR
  SİYASET
  EKONOMİ
  FİNANS
  DÜNYA
  SPOR
  GÜNCEL
  YAŞAM
  MAGAZİN
  ASTROLOJİ
  TEKNOLOJİ
  HAVA DURUMU
  OMBUDSMAN
  ÇİZERLER
  Bilişim
  Eğitim
  TV Rehberi
  Tatil
Haber İndeksi Arşiv Haberci Üyelik Bülten
Caz perisinin gecesi

Yağmur ve caz; ikisi de devam ediyor İstanbul'da... İş Sanat, Polonyalı Anna Maria Jopek'i ağırladı

MURAT BEŞER

İş Sanat'ın 19 Kasım akşamı konuğu, otuzlu yaşlara henüz ayak basmış olmasına karşın, katıldığı Eurovision 1996'dan bu yana, 10 albümü geride bırakan Jopek'ti.
Konseri, memleketinden çıkan en iyi uluslararası caz projesi olarak kabul edilen son albümü "Secret"in kapanışındaki "All The Virtues" ile açtı Jopek. Klişelerin uzağındaki ağıtsal tarzı ve akıllı şarkı sözleriyle erotik düşler yaratan etno-cool mizaçlı şarkıcının sesi, Jamaika ormanlarından Alp dağlarına değin yankılanıyordu.

Kendinden emin
Ninni ve masal karışımı "Czarne Slowada", klavyeci Pawel Zarecki'nin klasik eğitimi aldığını hissettirdi; gitarcı Marek Napiorkowski Pink Floydvâri bir solo çekti. Jopek, Sting şarkısı "I Burn For You"yu söylerken kaygısız ve kendinden emin görünüyordu. Hatta o an donacaktı; davulcu Cezary Konrad'ın enerjik pasajları olmasaydı. "Kiraz Ağacı" (Cherry Tree), kesif caz tınıları yayarken, Patitucci duruşlu Robert Kubiszyn'in elektrik bas solosu, tansiyonsuz ilerleyen konserin ilk iletişimini kurunca, salondaki durgun hava yerini melteme bıraktı.
"Bukowina"nın ardından sahnede gitarcıyla yalnız kalan Jopek, salona, şaklattığı parmaklar eşliğinde söyledi "Duety"yi. Jopek, "Woman in Red" görüntüsüyle kendini pür dikkat seyrettiriyor, ama kimseler farkına varmadan sırtını çevirerek dünyasına dönüyordu. Terk etmeye eğilimli sevgili misali, insanı her an bir aşk acısının içine itebilirdi.

Modern bir Jeanne d'arc
İlk nakarata kadar ömrü vefa etmeyen el çırpmalarıyla açılan "Nienasychehie", konserin en civcivli parçası oldu. Saksofoncu Henryk Miskiewicz soprano solosuyla orkestranın en cazcısı olduğunu vesikalaştırdı. "Upojenie"nin ardından "Lesmian"da, gitarcının içindeki Joe Satriani çıktı ortaya.
Solo elektrik gitar eşliğinde söylediği "Everytime We Say Goodbye"da tüm salon nefesini tuttu; tek soluyan Jopek'ti.
Son parça "Cyraneczka", Jopek'in, Delacroix'nın "Özgürlük" tablosundaki barikatların üzerinde yükselen dişil figür ya da modern bir Jeanne d'arc olduğunu iyice gösterdi. Geldikleri tek bis, alkışlar eşliğinde gerçekleşti; Jopek'in fotoğraf makinesine izleyicileri gösteren bir kare alması için salonun ışıkları yandığında, yukarıda uçuşan periler de gülümsüyordu.





YAŞAM
Kalaycı'da bir kanıt daha çıktı
Ödünç tabloları hediye verdiler!
Saraydaki son skandal
9 bin yıl önce onlar gibiydik!
Varoşlardan çıkan en yetenekli Türk'e Fransa'dan ödül
'Sahne canavarı' için özel kutlama
Caz perisinin gecesi
Karahan'ın mutlu günü
Çıplak kadın kartına yasak






© 2005 Milliyet