|
 |
|
|
Brail'le yazılmış bir tebrik kartı
yural@milliyet.com.tr
Yeni yıl kartları, elektronik posta kartlarıyla yarışırcasına postacının çantasında gelmeye devam ediyor. Hangisinin savaşı kazanacağı daha belli değil. Her ne kadar teknoloji her şeyi alt edecek gibi görünse de, yine de insanlar, kâğıtlara yazılmış zarf içinde gelen tebrikleri daha saygı değer, daha incelikli, daha içten davranışlar olarak değerlendiriyorlar. Bu herkes için olduğu kadar, benim için de öyle. Gerçi, e-postalar interaktif elbiseler de giyse bir yere tıkladığınızda size sesli mesaj, bir melodi de sunsa insan yine de bunları, Amerikalıların üzerleri güzel sözlerle bezeli, ama gönderenin seçkisinden başka hiçbir içtenliğini taşımayan âdet yerini bulsun kartları olarak görüyor.
* * *
Bizde de son yıllarda yazma özürlüler için hazır kartlar üretildi. Şirketler için, özel hazırlanan kartlarda gönderenin imzası bile matbaada basılıyor. Kendisine böyle bir kart geldiğinde, hemen bakıp çöp kutusuna atan insanlar neden bunun bir içtensizlik olduğunu bile bile böyle kartları birbirlerine gönderiyorlar?.. Eskiden insanlar tebrik kartlarını aldıkları zaman masalarının, kütüphanelerinin, büfelerinin üzerinde sergiler; tatil boyunca onu özenle korur, yakınlarına övünçle bunları gösterirlerdi. Şimdi gelenler hemen yerini önemli evraklar dosyası; çöp kutusunda buluyor.
* * *
Ama bu bütün kartlar için geçerli değil. Ben bu yıl iki tane güzel kart aldım. Onları değil masamın üstünde bir-iki gün sergilemek, ömrümün sonuna kadar koruyacak ve her zaman herkese göstereceğim bir rafta sergileyeceğim. Bu kartlar, Körebe Dergisi'nin iki görme engelli okurundan geliyor. Kendilerinin hiçbir zaman göremeyecekleri, ama benim için çizdikleri resimler var kartların üzerinde. Ayrıca, iğne uçlu kalemleriyle yazdıkları Brail alfabeli sevgi dolu yazılarını kartın içine yapıştırarak bana göndermişler. Ne kadar mutlu olduğumu, sınıfını geçmiş bir çocuk coşkusu içinde ne kadar sevindiğimi sizlere anlatamam. Brail noktalarıyla yazılmış bu satırların üzerinde parmaklarımı gezdirirken onların zarif ellerini tutmuş kadar etkilendim. Duyduklarımı size aktaracak sözcükleri bulamıyorum.
* * *
Belki binlerce çocuk dergisi çıkardım, binlerce mektup aldım, ama yaşamımın en anlamlı kart ve mektupları sanırım bunlar oldu.
|
|
|

|