|
|
|
 |
|
|
Türk Musikisi'nin 'ev hali'
Türk Musikisi'nin kendine has bir kültür oluşturduğu yıllar Sermet Sami Uysal'ın tanıklığıyla yeniden sahnede.
UMUT GELDİAY / Müzik
Küçük yaşta Türk Musikisi'ne gönül veren Sermet Sami Uysal, müdavimi olduğu sanatçılarla tanışma fırsatını 1950'li yıllarda yazı işleri müdürü ve yazarı olduğu dergiler vasıtasıyla buluyor. Bu sayede dilediği sanatçıyla röportaj yapan Uysal birçok sanatçıyla samimiyet kuruyor, birlikte zaman geçiriyor ve hatta dost oluyor. İşte bu yakın ilişkiler "Baki Kalan Bu KubbedeÖ" yi okunması fevkalade zevkli bir yakın tarih belgesine dönüştürüyor.
Beş bölümden oluşan kitabın ilk üç bölümü, kitabın omurgasını oluşturuyor.Bu üç bölümün içeriği ise sırasıyla; "Bestekar Saz Üstadları" , "Bestekar Ses Sanatçıları" , "Bestekarlar ve Güftelerim" ve " Ses Sanatçıları" . Uysal, bu bölümlerde önce sanatçıların kısa özgeçmişlerini veriyor daha sonra çoğunlukla hatıralarıyla renklendirdiği metni, yaptığı röportajlar ve sanatçıların sahnelerden -birçoğunun ise hayattan- çekilişlerini anlatarak sonlandırıyor. Kuşkusuz sanatçıların Atatürk'ün huzurundaki hatıraları metni daha da ilgi çekici kılıyor. Uysal, hatıraları sayesinde bize sanatçıları, kendi deyişiyle, "ev haliyle" tanıtıyor. Böylelikle sadece onları tanımakla kalmıyor aynı zamanda dönemin (1950'ler) yaşantısı hakkında da bilgi sahibi oluyoruz.Uysal'ın samimi ve dost sohbeti havasındaki anlatımına sanatçıların kimi zaman renkli kimi zaman hazin yaşamları eklenince kitap bir çırpıda okuru içine alıyor ve sonuna kadar da bırakmıyor. Kimler yok ki bu çalışmada; Safiye Ayla, Gönül Yazar, Emel Sayın, Selahattin Pınar, Münir Nurettin Selçuk, Celal Güzelses, Müzeyyen Senar, Nev'eser Kökteş, Zeki Müren ve daha onlarcası... Bu sanatçılar üzerinden ilerleyen kitap Türk Musikisi'nin dünden bugüne geçirdiği değişimleri ve yazarın deyişiyle bugünkü 'acıklı' halini biraz kırgın biraz öfkeli bir dille gözler önüne seriyor.
Barış Manço'nun annesi
Kitabın dördüncü bölümü ise " Sanatçılar Geçiyor" başlığı altında gazinolardan gelip geçen 'sahneleri olmadığı için tutunamayan' sanatçılara ayrılmış. Bu bölümün en ilgi çekici ismi ise Barış Manço'nun annesi Rikkat Uyanık.Uysal'ın anlattığına göre müzik kültürü ve tavrı açısından pek çok ses sanatçısından üstün olan Rikkat Uyanık sahnede hep "yalnızları" oynarmış ve bu yüzden sahne hayatı çok kısa sürmüş.
Kitabın "Türk Musikisi" başlıklı son bölümü 1950'li yıllarda Konservatuar'ın Türk Musikisi Bölümü'nün durumunu yine hatıralar vasıtasıyla anlatarak başlıyor; ardından Uysal bizi sahne arkasındaki dünyayla buluşturuyor. Bu dünyadaki çekememezliklerden, kavgalardan, akla hayale gelmeyecek olaylardan çarpıcı örnekler sunuyor.Uysal, Türk Musikisi'nin icra edildiği gazinoların patronlarından kısaca söz ettikten sonra Türk Musikisi'nin dünü ve bugünü ile ilgili görüşlerini de özetleyerek kitabını sonlandırıyor.
Sermet Sami Uysal, özverili çalışmasıyla ardından gelecek araştırmacılara kapsamlı bir kaynak bırakıyor.Gazinolar, saz bahçeleri, kavgalar, aşklar, dostluklar, bestekarlar, saz üstadları, assolistler, dinleyiciler hepsi bir başka zamanın unutulmaz şarkıları eşliğinde bizi selamlıyor.Uysal eseriyle bir yangının külünü yeniden yakıp giderken konuya ilgi duyan ve o günleri özlemle anan herkese güzel bir hediye vermiş oluyor.
|
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
İletişim Kurumsal
Emlak
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
