|
 |
|
|
Müjde! Oğlan konuştu
Batu'nun ilk hecesi duyuldu: "Ba". Bunu art arda söyleyince ne çıktığını herkes biliyor işte, bana tekrar ettirmeyin
igursoy@milliyet.com.tr
Aslında doktora son gidişimizden beri sıkı takibi bırakmıştım. O gün rutin muayene bitmiş ve biz mutlu çekirdek aile halimizle tam kapıdan çıkarken "Doktor, hece yok hâlâ" diye oğlumu şikayet etmiştim. Çünkü artık bir bebeğin "Ma-ma, ba-ba" cinsi heceleri söyleyebileceği günler gelmişti. Dr. Erhan Ateş de her zamanki sakin haliyle "Sekizinci aya kadar bekliyoruz" demişti. Yani "Çocuğu sıkboğaz etmenin alemi yok" diyordu kibar bir biçimde. Utandım elbet.
O günden sonra, akşam eve gelir gelmez sorduğum ilk soru olan "Hece var mı hece?"den ufak ufak vazgeçtim. Batu vaktinin büyük bölümünü gırtlağının en derin noktalarından bulup getirdiği "grrr"larla geçirmeye devam etti. Son 15 gün de onlara inanması güç tizlikte çığlıklar katıldı. Sertab Erener'e bakıp "Bu müthiş ses bu küçücük kadından nasıl çıkıyor?" diyenler gelsin de benim 70 küsur santim boyundaki oğlumdan çıkan sese baksın!
Ama sessiz kaldım diye aklımın başka yere yönlendiğini sanmayın. Küçük çocuk sahibi anne-babaların yol haritası, o zavallı çocukların gelişim karnesi mahiyetindeki Denver testine göre hecelerin vaktiydi ne de olsa.
Kendini tutamıyor
Geçen çarşamba sabahı durum biraz değişti. Şöyle anlatayım: Batu bir süredir dudaklarını açıp kapatıyor. Görüntü, dişsiz bir adamın yemek yemesini andırıyor açıkçası. O sabah yine bu hareketi yaparken, aklına bu harekete bir de ses eklemek geldi ve ortaya herkesin beklediği sonuç çıktı: "Ba-ba-ba-ba-ba..." Düşünün çocuk beni ne kadar seviyor, baba demeye başladı mı fren nedir bilmiyor.
İlk duyduğumda sevindim elbette. Ama hangisi beni daha çok memnun etti, bilmiyorum: Batu'nun hece işini halletmesi mi yoksa ağzından çıkan ilk mânâlı lafın "baba" olması mı. Benim için de hemen "herif hayal aleminde geziyor" demeyin. Biliyorum ki bu seslerin bir anlamı yok, hiçbirini bana demiyor. Şu anda Batu'ya göre dünyadaki herkes ve her şeye "baba" diye seslenmek kabul edilebilir. Hatta meseleye daha serinkanlı bakan biri onun "baba" değil "mama" olduğunu da söyleyebilir. İtirazım yok.
Ama bence "baba" dedi. Ve bana sesleniyordu.
Baby TV'yi izletemedik
Biz de biliyoruz, Batu'nun televizyon seyretmemesi gerek. Doktor bizi özellikle reklamlara karşı uyardı, orada hızlı biçimde değişen görüntülerin zararına dikkat çekti. Ayrıca zihin tembelliğine ve konuşmanın gecikmesine de sebep olduğu söyleniyor. O yüzden oğlanı mümkün olduğunca televizyondan uzak tutuyoruz. Ama bu çaba CNN TÜRK'ün sabah haberleri sırasında "Tut şunun ucunu döşeyelim abi" cıngılı çıktığında sesin geldiği yeri canı pahasına bulmaya çalışmasını engellemeye yetmiyor.
Digiturk'te bir süre önce -biraz da sessiz sedasız- bir kanal açıldı: Baby TV.
0-3 yaş arasına hitap ettiğini ve pedagogların onayını aldıklarını söylüyorlar. Ben de bazen Batu'yu alıp onun karşısına oturuyorum; "Bak oğlum bu fil", "Aa, top nasıl da yuvarlandı" seansları yapıyorum. Ama Alman ligi özetlerini bile ağzı açık izleyen oğlum, Baby TV'yi takip etmek yerine bir süre sonra kırmızı çoraplarıyla oynuyor.
Bu çocuk ileride belgesel de izlemez!
|
|
|

|