|
 |
|
|
Solda yeni arayış, başarısızlık ve kötü örnekler
Görüş / Engin Önen
Bu hafta sonu İzmir'de (25 Şubat Cumartesi, Atatürk Kapalı Spor Salonu) gerçekleştirilecek toplantıda solun çıkış yolları konuşulacak. Bunu büyük bir umutla bekleyenler de var, böyle bir şeye gerek olmadığını düşünenler de. Uzunca bir süredir demokrasimizin solsuzluğa doğru bir gidişatı var. Yüzde kırklardan, otuzlardan yirmilere düşen seçmen desteği, son kamuoyu araştırmalarında ulaşılması zor bir hedef gibi gözüküyor.
Sadece CHP değil, sol eriyor.
Bu tabloya bakınca, ortada sorun yok demek, kafayı kuma gömmektir.
Sorun var, hatta sorunlar var. Söz konusu toplantıyı düzenleyenler solun sorununu üç başlık altında değerlendirmeye çalışıyorlar. Bütünleşme, yenileşme ve kitleselleşme. Bu üç kavram da çok önemli.
Ve üçü de birbiriyle çok yakından ilgili.
Solun bugün içine düştüğü sıkışıklığın faturasını, Baykal ve ekibine çıkaranlarla CHP'de parti içi demokrasi olmayışına bağlayanların sayısı hiç de az değil. Sorunu ideolojide arayanların bir kısmı CHP'nin statükoculaştığını, aşırı derecede devletçi ve milliyetçi bir konuma düştüğünü öne çıkarıyor. Arayış içinde olanların bir kısmı ise, tam tersine yeterince ulusalcı, laik, cumhuriyetçi olmama üzerinde durmaktadırlar.
* * *
Demokrasimizin ve toplumumuzun medeni bir sola ihtiyacı olduğu gerçek.
Ancak siyasete ilginin giderek düştüğü bir çağda, solu yenilemek ve kitleselleştirmek çok kolay olmayacaktır. Oy kullanmayan on milyonu aşkın seçmenin yeni bir sol parti beklediğini düşünmek, en basitinden topluma yabancı kalmanın sonucudur.
"İlgisizlik çağı" seçmenlerinin, parti içi demokrasi veya parti programına göre belli bir partiye yöneldikleri görüşü de abartılıdır.
Gerçekten de solun yenileşme, bütünleşme ve kitleselleşme konusunda ciddi sıkıntıları bulunmaktadır.
Toplumun siyasete ilgisi ve ülkemizin içinde bulunduğu koşulların yanı sıra, siyaset sınıfının aşırı profesyonelleşmesi bu sıkıntıları aşmanın kolay olmadığını göstermektedir.
Ancak soldaki arayış tartışmalarında, hareket noktası olarak genellikle başarısızlıklar ve kötü örnekler öne çıkıyor.
Acaba tersi denense, biraz daha mesafe alınabilir mi?
* * *
Örneğin son seçimlerde İzmir'de Ahmet Piriştina, Eskişehir'de Yılmaz Büyükerşen'in partilerine rağmen elde ettikleri destek, sosyal demokrat sol için zengin dersler barındarmaktadır.
ege@milliyet.com.tr
|
|
|

|