|
Ağrı Doğubayazıt'tan yükselen çığlık
Türk eğitim sistemi neden bu durumda, okullardaki bu şiddet de nereden çıktı diyenler için çok önemli iki mektup. İlki Ağrı'dan. İkincisi İzmir'den.
"Doğubayazıt Gazi İlköğretim Okulu Müdürü'yüm. Okulumuz bulunduğu çevre itibariyle, yoksulluğun, açlığın, sefaletin, eğitimsizliğin had safhada olduğu, ağır ve zor iklim şartlarının yaşamı güçleştirdiği bir bölgede, yurdun dört bir tarafından gelen, genç, dinamik ve azimli öğretmenlerin eğitim ve öğretim yapmaya çalıştığı ancak elverişsiz koşullar nedeniyle bunu gerçekleştirmede büyük zorluklarla ve engellerle karşılaştığı bir eğitim kurumudur.
Her pazartesi sabahı yepyeni bir haftaya, yepyeni umutlarla başlayan öğrenci ve öğretmenlerimiz, bu ağır koşullar karşısında geleceğe dair umutlarını kaybetmemek ve bu umutları yeşertmek için çalışmaktadır.
Çocuklarımız dakikalarca, kışın o buz kesen soğuğunda, kar, buz ve çamur üzerinde, kimi ablasının, kimi abisinin ayakkabısıyla, kimi lastik ayakkabıyla, kimi de terlikleriyle, okullarına, yani yarınlarına, yani umutlarına, yani hayallerine koşuyorlar. Daha doğrusu, sırtlarında taşıdıkları boylarından büyük yükle, ağır adımlarla ilerlemeye çalışıyorlar.
Hangi öğrenci istemez ki, pırıl pırıl, mis kokan, duvarları rengârenk, iç açıcı renklerle boyalı sınıflarda, delik deşik olmayan sıralarda, sıcacık sınıflarda ders işlemeyi? Hangi öğrenci istemez ki 25 kişilik sınıflarda, öğretmenlerin her öğrenciyle bire bir daha çok ve daha yakından ilgilenebileceği dersler işlemeyi?
Hangi öğrenci istemez ki, özellikle günümüz teknoloji ve bilgi çağında, derslerini bilgisayarda çalışmayı ve almayı? Hangi öğrenci istemez ki çakılsız, taşsız, tozsuz bir bahçede yeşillikler içinde, teneffüs aralarında çocukluğunu, öğrenciliğini yaşamayı?
Bizim öğrencilerimiz de istiyor! Her öğrenci gibi. Yarınlara umutla bakmak! Her insanın hakkı olduğu gibi...
Ben ve arkadaşlarım, çocuklarımızın bu hayallerini gerçekleştirmek istiyoruz. 1850 öğrencisi, 16 tane dersliğiyle 60 kişilik sınıflarda ders işlemeye çalışan, çocuklarımızın teneffüs aralarında bir simit alacak ufak da olsa bir kantini bile olmayan, boyasız sınıflarıyla, hiçte hijyenik olmayan tuvaletleriyle ve bahçesiyle yaşamak zorunda olduğumuz okulumuzda, eğitime önem verenlerin desteğiyle, daha sağlıklı, daha güzel koşullarda geleceğin işadamlarını, doktorlarını, mühendislerini, öğretmenlerini yetiştirmek istiyoruz.
Bunun için sizlerden, küçük büyük her türlü yardımı bekliyoruz. Okulumuzun kapasitesi, 1850 öğrenciyi taşıyamamaktadır. Öncelikle okulumuzun bulunduğu bölgeye yeni bir ilköğretim okulu yapılması gerekmektedir. Gerekli arsayı İlçe Kaymakamımız tahsis edecektir. Ülkemizin sınır boylarında isminizin verileceği bir eğitim yuvası yaptırmak istemez misiniz?
Ömer Faruk Öz (472. 312 52 62)
MEB'den suça davetiye
Bir lise de müdür yardımcısı olarak görev yapıyorum. Okullarda artan şiddet olaylarının en önemli nedeni, 4 yıldır sürekli verilen aflardır.
Her sene sonu bir genelgeyle devamsızlıklar siliniyor. Ayrıca, her öğrenci üst sınıfa geçiriliyor. Siz o yaşlarda olsanız, okula gidip ders çalışır mısınız?
Kendi okulumdan örnek vereyim: 13 zayıfı olan öğrenciyi bile sınıf geçirdik. Çocuk da ailesi de şaşırdı.
Bir velimiz, çocuğum sınıf geçmesin diye bakanlığa dilekçe yazdı. Bakanlık olumsuz yanıt vererek, genelge gereği sınıf geçecek dedi. Dışarıda olması gereken öğrenciler, neredeyse zorla okulda tutulduğu için, bu durum, okullara, şiddet ve disiplinsizlik olarak geri dönmektedir. Hak etmeyenlere, çalışmadan bir şeyler verilirse, o alanda kaos, kargaşa ve şiddet artar. Saygılarımla. İ. L.
Özetin özeti: MEB çuvaldızını ne zaman kendine batıracak?
Eğer süre yetmiyorsa...
Deneme sınavlarında eğer zaman probleminiz varsa hemen önlemini almalısınız. Önümüzde daha üç aya yakın bir süre var. Kendinizi yeterince disipline ederseniz, çok önemli bir sorundan kurtulmuş olursunuz.
Başarılı öğrencilerin en önemli sorunlarından biri olan zamana karşı yarış, çoğu zaman karşımıza ağır faturalar çıkarabiliyor.
Bu yüzden bu konuda ciddi önlemler almamız gerekiyor.
Peki bunlar neler olabilir? Bir bir ele alalım:
Bir soru için verilen ortalama süre 70 saniye. Bir sorudaki ortalama kelime sayısı ise 50. Yani bu kadar kısa sürede uzunca bir metni okuyup, anlayıp, doğru cevabı bulup, cevap kartına doğru olarak işaretlemeniz gerekiyor. Özetle, çok hızlı olmanız gerekiyor. Bu yüzden soruları ikinci kez okuma lüksünüz yok. Okuduğunuz metin ne olursa olsun, kitap, gazete ya test, hemen hepsinde, aynı cümleyi ikinci kez okumayacak şekilde kendinizi alıştırmalısınız.Aday sayısının giderek artması nedeniyle, çok oyalayıcı tuzak soruların sayısı artacaktır. Bu yüzden oyalayıcı sorularla fazla zaman kaybetmeyin. En zor soruları çözdünüz diye size fazladan puan verilmeyecektir. Bu tür sorular için harcayacağınız zaman 90 saniyeden fazla olmamalıdır. Eğer bu sürede doğru seçeneği bulamıyorsanız, soruyu geçin. Sınav sonunda zamanınız kalırsa bunlara yeniden göz atın.Soruların altını çizerek okumak güzel bir alışkanlık. Ama zaman kaybettirici. Eğer süratinizi düşürüyorsa, en azından seçeneklerde bu alışkanlığınızı şimdilik rafa kaldırabilirsiniz.Dikkat gerektiren testlere öncelikle başlamalısınız. Bu konudaki önceliğiniz, alıştığınız düzen olabilir.Sınav esnasında dikkatinizi dağıtacak her ortama alışmalısınız. Örneğin iki saatlik oturumlara alışmalısınız, sınıf içindeki ya da dışındaki gürültüler sizi etkilememeli, iki saatlik aç kalma, dışarı çıkmama, silgi kullanmama alışkanlığını artık edinmelisiniz.Yanınızda artık sürekli bir saat olmalı ve denemeleri sanki gerçek sınavdaymış gibi zamana karşı yarışarak çözmelisiniz.
Başarı dileklerimizle...
aguclu@milliyet.com.tr
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Emlak
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
