|
 |
|
|
İşte budur hayat...
Görüş / Bülent Buda
Eren Gevgeli ile arkadaşları Altay Sosyal Dayanışma Derneği çatısı altında güzel işler üretmeyi sürdürüyorlar. 20 Nisan akşamı yine oradaydık.
25 Haziran 1967 günü Alsancak Stadı'nda Altay ile Göztepe arasında oynanan Federasyon Kupası final maçını anmak, anımsamak konuşmak için... 25 Haziran olağanüstü bir futbol günüydü. İstanbul'dan gelip o muhteşem futbol gösterisini izleyebildiğim için kendimi hep şanslı sayarım.
Önce Göztepe iki farkla öne geçti. Sonra Altay eşitliği yakaladı. Doksan dakikanın sonunda kazananı hakem atışı belirleyecekti. Şimdi Nihat Yayöz anlatıyor:
Daha çok hakediyorduk
Şans oyunlarında kısmetliyim diye beni seçtiler. Atıştan önce hakem bir yüzü kırmızı, diğer yüzü mavi madeni bir yuvarlak gösterdi. Bana mavi yüzünü işaret ederek burası dedi. Daha iyi oynamıştık.
Kazanmayı daha çok hak ediyorduk. "Galiba hakem de öyle düşünüyor" dedim. Öte yandan da "Bu adam beni yanıltıyor mu" diyerek kuşkulanıyorum. Atış sırası geldiğinde (uyanık geçiniyoruz ya) "kırmızı" dedim. Madeni yuvarlak boşlukta bir kaç dönüş yapıp, Alsancak'ın kömür tozlu toprak zeminine düştüğünde maviyi gösteriyordu.
Valkswagen Aytekin kendine özgü üslubuyla o günleri anlatırken, katılanları kırıp geçiriyordu gülmekten. Aytekin, minyon fiziğiyle futbol alanında büyük işler başaran bir devden farksızdı. Ayfer Elmastaşoğlu'nun iki dudağı arasından dökülen sözcüklere yüklediği anlam, gerçekten düşündürücüydü. "İçimde bir yerler açıdı. İzmir futbolunun geldiği düzeyi seslendirirken."
Nevzat Güzelırmak da Ayfer'le benzeşen sorunları vurgularken onun daha çok yüreğini yakan şimdilerin Göztepe'si vardı ortalık yerde, masa topu gibi gezinen.
Tanzer, Ender İstanbul'dan. Oğuz, Behsat Ankara'dan. Aytekin Ayvalık'tan. B.Mehmet Tire'den gelmişlerdi. Çağlayan, Papi Mehmet, Fevzi Zemzem, Fuji Mehmet, Ali Rıza, Ayfer, Nevzat, Nihat İzmir'de yaşayanlardı. Katılamayanlar da vardı. Bir de hiç katılamayacak olanlar. Genç yaşta, yüreğimizi dağlayarak elimizden alınanlar. Koca Kaptan Gürsel Aksel, Ali Artuner, kaleci Nevzat, Hüseyin, Ali İhsan, Necdet Tunca, Yılmaz, Adnan Suvari, Bayram Dinsel... Onları hep özlüyoruz. Erdoğan Tözge, Esin Özgener, Orhan Cura Altay adına eskileri, Ahmet Taşpınar, Mehmet Erdoğan gençleri temsil ediyordu. Göztepe'den yanaysa ne eski, ne yeni vardı. Yoktular. Sanki yaşanan tükenişe gidişin nedenlerini yanıtlar gibi. İçim sızladı.
Biz katılanlar sevinçliydik
Olsun, biz katılanlar sevinçliydik. Birbirimize tekrar dokunabildiğimiz, kucaklaşabildiğimiz için. Birbirimizi sevdiğimizi bildiğimiz için. Kişiliklerimizi kendi çıkarlarımıza dönük kullanma yarışlarına sokmadığımız için.
Bir kez daha aynı havayı soluyup paylaştığımız için. Elbette zamanın acımasız parmağı bizlere de dokunmuştu.
Ak düşen saçlar, yüzlerde dekor oluşturan kırışıklıklar, biraz da kilolar ama ille de eksilmeyen gülücükler, ince takılmalar, dudaklarımızda bir daha ulaşamayacağımız hasretimiz, sevda türkümüz meşin yuvarlak!
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret / Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın / Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın / Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak / Kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın / Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü / Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin / İşte budur hayat (Can YÜCEL)
egespor@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Emlak
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
