Sık Kullanılanlara Ekle  Açılış Sayfası Yap  Sitene Ekle  İletişim    Kurumsal 08 Mayıs 2006 / Pazartesi  
   Milliyet Online    Emlak    Arabam    Kariyerim    Cumartesi    Pazar    Ege    Seri İlanlar 
   
 » Detaylı Arama

  SON DAKİKA
  ANA SAYFA
  YAZARLAR
  SİYASET
  EKONOMİ
  FİNANS
  DÜNYA
  SPOR
  GÜNCEL
  YAŞAM
  MAGAZİN
  ASTROLOJİ
  HAVA DURUMU
  OMBUDSMAN
  ÇİZERLER
  Bilim ve Teknoloji
  Kültür ve Sanat
  Eğitim
  TV Rehberi
  Tatil
Haber İndeksi Arşiv Haberci Üyelik Bülten
Okullu tarla kuşları

Kimi okul yüzü görmemiş, kimi 3'e 4'e kadar okumuş, sonra ailesiyle birlikte Adana'ya göçüp mevsimlik işçi olmuş. Ancak yeni bir proje sayesinde Adıyaman, Mardin ve Şırnak'tan gelen 212'si kız 656 çocuk artık 'dersini yine çadırda çalışsa da' okula gidiyor

Pınar Aktaş

İlköğretim çağında olmalarına rağmen geçim derdi nedeniyle kilometrelerce öteye, Adana'ya göçerek aileleriyle birlikte yaşam kavgasına dahil olan mevsimlik işçi çocukları, artık okul yolunda.
"Pamuk kadar beyaz bir gelecek için her şeyden önce eğitim" sloganıyla başlatılan proje kapsamında Şanlıurfa'dan, Adıyaman'dan, Mardin'den, Şırnak'tan gelen 212'si kız 656 çocuk, artık tarla yerine okula gidiyor, ailelerinin yaşam koşullarını zorlayarak kaldıkları çadırlardan çıkmayı hayal ediyorlar. Hepsinin ağzında tek bir cümle var, "Okumak sefaletten kurtulmak demek."
Çukurova'da her yıl pamuk ve seralarda yetiştirilen ürünlerin mevsiminde gündeme gelir mevsimlik işçiler. Trenlerle yapılan uzun yolculuklardan sonra Adana'ya ulaşırlar, kendilerine derme çatma çadırlar yaparlar, "geçici" olarak. Orada kişi başı yevmiye ödendiği için iş gören çocuklarını da çalıştırırlar. Türkiye'nin bu gerçeği yıllardır bilinir. O çocukların aileleri tarafından okuldan alınıp hayata dahil edildikleri...
Bu yıl yine mevsimlik işçilerin çoğu "maaile" çalışıyorlar belki. Ama bir proje oradaki bazı çocukların hayatını değiştiriyor.

Çocukların umudu
Çocukların umudu, Milli Eğitim Bakanlığı İlköğretim Genel Müdürlüğü ile Uluslararası Çalışma Örgütü'nün yeni başlattığı "Adana Karataş'ta mevsimlik gezici ve geçici tarım işlerindeki en kötü biçimdeki çocuk işçiliğinin eğitim yoluyla sona erdirilmesi" projesi.
Projenin amacı Karataş'a gelen çocukların pamuk tarlalarında çalışmalarını önleyerek eğitimlerine kaldıkları yerden devam etmelerini sağlamak. Hedef ise pamuk toplamada çalışan 2 bin 750 çocuk ve 600 aile.
Projede şu ana kadar 1400 çocuğa ulaşılmış, ancak bunlardan sadece 656'sı okula kazandırılabilmiş. Okula kazandırılan çocuklara 352 bin dolarlık bütçesi olan proje kapsamında önlükten çantaya, ayakkabıdan iç çamaşırına kadar yardım yapılıyor. Ancak nakit yardımı yok.

Okula kazandırılan çocuklardan büyük çoğunluğu 3'e, 4'e kadar okuyup sonra bırakanlar.
Bu çocuklardan 110'u bölgedeki yatılı ilköğretim bölge okullarına (YİBO) yerleştirilmiş. Projenin yükünü ize Tuzla İlköğretim Okulu çekiyor. Burada 300'ü aşkın öğrenci var ancak mevsimlik işçi çocuğu sayısı her gün değişiyor.
İlk dönem 550 olan okul nüfusu, ikinci dönem 950'ye kadar ulaşıyor. Okulda alternatif sınıf arayışları nedeniyle laboratuvarla, öğretmen odası hatta yemekhane sınıfa dönüştürülmüş. Yemekhane olarak ise Kızılay'dan alınan 3 çadır kullanılıyor.

'Sefaletten kurtulacağım'

Tuzla İlköğretim Okulu'nda okuyan mevsimlik işçi çocukları Mardin, Şanlıurfa, Diyarbakır, Şırnak ve Adıyaman'dan.
Hepsi okuyabildikleri, çalışmaktan kurtuldukları için çok mutlu. "Okumak çalışmaktan daha güzel" ama 5 gün okuyup hafta sonları yine tarlada çalıştıklarını anlatıyorlar.
Hepsi küçük yaşlarında "para kazanmanın ne kadar önemli olduğundan, ailelerinin borçlarından" söz ediyor. Ancak okumak aslında hayallerine ulaşmalarındaki araç anlaşılan. Hepsi bir şeyler olmak istiyor elbette; öğretmen, doktor, avukat... Fakat "Okuyunca ne olacak peki?" diye sorunca birkaç cevap yeterli onların düşüncelerini yansıtmaya:
"Ailem çok acı çekti, okuyup onları da kendimi de kurtarmak istiyorum", "Yaz, kış çamur, toprak içinde yaşamak istemiyorum", "Okuyup sefaletten kurtulmak istiyorum."

Hâlâ onlarca çocuk var

Çukurova'nın bir de kötü yüzü var. Tarlaların kenarlarına kurulan derme çatma çadırlar. Sağlıksız koşullarda bir yaşam. Toz toprak içindeki "okula gidemeyen, gönderilmeyen" çocuklar.
Onların bazıları projeden haberdar gibi. "Farklı" olan bizleri görünce "Okula mı götüreceksiniz?" diye soranlar çıkıyor içlerinden.
Tabii ki kızlar yine çoğunlukta. Tarlada çalışmaya kuvvetleri yetmesi bile ev işleri yapıyorlar, kardeşlerine bakıyorlar anneleri tarlada çalışırken. Uzun lafın kısası, daha çok duyulacak ses var Adana'da.





GÜNCEL
Okullu tarla kuşları
'Baba Beni Okula Gönder' kampanyasına bir ödül daha
Ünlülerin eşyaları kızlara umut olacak
İki kız kardeş Kandil'den kaçtı
Latife Hanım 10 Kasım'da neler hissetti?
Yunanistan'a protesto
Kürt liderlerin çocukları gidiyor






Can Dündar
Tevazuun ölümü
Atıf Yılmaz'ın cenaze töreninde onunla çalışm...
Hasan PULUR
İstanbul 500 yıl önce ve sonra...
İSTANBUL Belediyesi'nin Sefa Kaplan'a hazırla...
Çetin ALTAN
Bir polemik örneği
Ey, demokrasinin peklik döneminde tenkiye zor...


 2003 yılında neler oldu
 2004 yılında neler oldu

© 2006 Milliyet