|
 |
|
|
Niye biz böyleyiz?
Görüş / Bülent Buda
Maçın kaçıncı dakikasıydı not almadım. Manchester United'in yıldızı Rooney, Chealse'nin kaptanı savunma yıldızı Terry'nin bir pozisyonda bileğine bastı. O hareketten sonra Chealse tribünlerinin bir bölümü Rooney'nin her topu ayağına alışında ıslıkladı. Terry de maçın bitimine kadar o darbenin etkisini üzerinden atamadı. Ve de maçı yüzünde acılarla bitirdi.
Meraklısı seyretmiştir. Özellikle son iki sezonda İngilizlerin en renkli derbilerinden biri Chealse ile Manchester United arasında oynandı. Lidere tur için tek puan yetiyordu. Onlar üç atarak taçlandırdı o muhteşem futbol gösterisini. Sözümüz oynanan futbolun niteliğinden, gollerin oluşumunda sergilenen teknik beceri ile görsel sunumdan yana değil. Sözümüz, adamların yaptıkları işe birbirlerine ve tribünlerin ıslıklamış olsalar bile rakip futbolcuya gösterdikleri saygıdan yana.
İkinci yarının hangi dakikasıydı yine not almadım. Bu kez Rooney bir pozisyonda kendini yerde buldu. Ayağa kalkamadı. O nedenle sedyeyle dışarı alındığı sırada başta Chealse kaptanı ve arkadaşlarıyla Chealse tribünleri bir süre önce ıslıkladıkları Rooney'i alkışlayarak futbol alanından uğurladılar. Oyun üç farklı skora ulaştığında bile ne şampiyonda ne de onun izleyicisinde bir tempo düşüklüğü, birbirlerini hafife alma gibi bir görüntü vardı. Futbol ciddi bir oyun olarak saygıyla yorumlanıyor, onu küçük düşürecek tüm davranışlardan taraflar kaçınıyordu. Maçın bitimiyle birlikte şampiyonluk kutlamaları, kupa, madalya töreni öylesine doğal, yapmacıksız ve de abartısız görüntülerle bezenmişti ki "Niye biz böylesini beceremiyoruz" sözleri kendiliğinden düşüverdi iki dudağımın arasından.
"Bir baba hindi" çektirmek
Onlar da kendi liglerinin birincisi, ikincisi, en ünlüleriydiler. Oranın tribünlerinde de pankartlar vardı. Örneğin Chealse yine şampiyon gibi. Onlar da rekabetin, yarışmanın doruklarında yaşıyorlardı. Ama onlar ıslıkladıkları rakip takım futbolcusunu alkışlamayı da biliyorlardı. Başarılarını şampiyonlukla taçlandırmalarına karşın bir tanesinin bile aklından geçmiyordu gidip taraftarının önünde "Bir baba hindi" çektirmek. Onların da spor yapılan alanlarında kanın aktığı zamanlar vardı. Ama yakınmadan, bedelini ödemeyi bildiler. Gidip kimseden merhamet dilenip el etek öpmediler. Giyotinin altına boyunlarını çekinmeden uzattılar. "Niye biz böyleyiz? Niye biz böyle olduk?" Hepimiz öyle değiliz. Öyle olmayan çoğunluk niye hep o söylenen azınlıktan korkar, çekinir oldu? Ya o iyi çoğunluk da bir gün kötü azınlık kadar dönerci bıçaklarıyla, palalarla, baltalarla donanıp "Şarabı da içeriz, esrarı da çekeriz" muhabbetinin içine girerse?
İşte o gün biteriz...
egespor@milliyet.com.tr
|
|
|

|