|
 |
|
|
Yakışır Galatasaray'a
Öyle bir maç ki ömre bedel... Aynı sahada üç takım birden mücadele eder mi? Eder...
Bayram yerine dönmüş Ali Sami Yen'de Galatasaray, Kayserispor ve Fener!
Daha maçın 18. dakikasında Galatasaray öne geçiyor, ama kaç para eder. Önemli olan Denizli'den gelecek haber.
19.45 itibarıyla soyunma odalarına şampiyon olarak giden Galatasaraylılar da etten kemikten insanlar. Maça fırtına gibi başladılar. Sonra durdular.
Neden? Çünkü Kayserispor boş takım değil. Orta sahadaki maestro Ragıp olmasa da, ne zaman ki Galatasaray'ın hücumlarından kurtuldular, kontratak taktiğinden vazgeçip açık açık yüklenmeye başladılar Galatasaray kalesine.
İzin verenler ise resmen Galatasaraylılar.
Şeytani bir tahminle, bu bir taktik olabilir miydi acaba?
Fenerbahçe'ye, "galibiyetle beraberlik arasında gidip gelen bir takım imajı" mı göndermeye çalışıyorlardı yoksa?
Ya da, ne yaparlarsa yapsınlar, kaç gol atarlarsa atsınlar son kararın Denizli'den geleceğini mi anladılar 18. dakikadan sonra?.. Elinden başka bir şey gelmeyen çaresiz insanların tevekkülü ile hırslarını mı yitirdiler? Oynamayı bırakıp düşünmeye mi başladılar?
Galiba öyle.
Tebrikler
Neyse; devre arasında kendilerine gelmiş olmalılar.
İkinci yarıya aynen birinci yarının kopyası gibi giriştiler ve ilk dakikada Sabri ile 2-0... 85'de yine Sabri; 3-0...
Ne demekti bu?..
Bugüne kadar görülmedik talihsizliklerle başladıkları ligde, en berbat olumsuzluklara rağmen onurundan ve mücadeleciliğinden taviz vermeden, elinden geleni ardına koymadan alnının akıyla çıkma dilekçesi. Futbol haysiyetinin garanti belgesi.
Özsaygı... Alın teri...
Kısacası "takım olma" hadisesi.
Gerisi... Fenerbahçe'nin Denizli karnesi.
Maçın 88. dakikasında "Ali Sami Yen'in çimenlerini diken diken eden" o haber var ya o haber... Stat değil mahşer oluyor her yer.
Gözyaşları içinde şampiyonluğu kutluyor Galatasaray.
Tebrikler.
eguven@milliyet.com.tr
|
|
|

|