|
 |
|
|
Büyük düşler, orta halli çelişkiler
Mor ve Ötesi'nin yeni albümü "Büyük Düşler"de müzik konusunda yeni bir şey yok. Yine de topluluğun rock için iyi tohumlar taşıdığına inanmayı sürdürelim
MURAT BEŞER - muratbeser@muratbeser.com
Mor ve Ötesi'nin yeni albümü "Büyük Düşler"in kitapçığına bakıyoruz. Masum çelişkiler faslı; medyatik simalar, TV yıldızları ve popçuların yanında, geleneksel soldan Yalçın Küçük'ün, devrimci demokrat Express dergisinin, Fikirtepe ahalisinin, Üniversite Konseyleri Derneği ve ODTÜ Sosyalist Düşünce Topluluğu'nun yer aldığı teşekkürler kısmından başlıyor.
Hem marjinali hem statükoyu içeren bu müphem vefa, topluluğun aidiyeti konusuna dikkat çekiyor. Bu şenlikli liste aslında onların iki öğrencinin cebindeki parayı bir bira için denkleştirdiği Peyote, Captain Hook, Bronx, Kemancı gibi kült mekanlardan dev sponsorlu konserlere uzanan hikayelerinin de özeti.
Tepkiler üzerine Rock'n Coke'u reddetmiş; ardından aynı şemsiye altındaki bir markanın turnesine çıkmış olmaları üzüntü kaynağı olmuşsa da, bunu yok sayan sessiz çoğunluğun sevgisi nefrete dönüşmemişti.
Kolaj, gönderme ve mesaj
Mor ve Ötesi geçmişini unutan bir topluluk değil. Örneğin "Darbe" adlı albümün en iyi şarkısında, 12 Eylül askeri rejiminin astığı 17 yaşındaki Erdal Eren'i gündeme getirmeleri belleği zayıf toplum karşısında büyük bir duyarlılık.
Topluluğun gündemi arapsaçı. Light solcu, yeni sol akademisyen, devrimci demokrat öğrenci karışımı belirsizliğin ürünü puslu aynadan bize yansıyanlar; yarı anarşist örgütlenme alerjisi ("Şirket"), resmi ideoloji eleştirisi ("Parti"), pastane romantizmi ("Küçük Sevgilim"), nostalji ("Durma Öyle"), şehirli rastacılık ("Beton Orman"), yarın umudu ("Sonu Belli") ve utangaç bir konformizm.
Açılıştaki partinin eğlence partisi mi yoksa siyasi parti mi olduğunu kestirmek kolay değil. Mor ve Ötesi'nin eğretilemeleri kolaj. Gariptir, kolay ama kendini zor ele veren bir yanı var bu yaklaşımın. O nedenle dinleyicileri ile topluluk arasında dar bir makas var giderek açılan; onlar muhtemelen "Küçük Sevgilim"i sevecekler, topluluğun "Keşke 'Darbe'yi sevseler" nahif temennisine rağmen.
Haksızca eleştirildikleri konuların başında politik göndermeler geliyor. Oysa Mor ve Ötesi'nin en değerli şeyi bu.
Yeni albümdeki sözlerin forum sitelerinde anlaşılmaz karşılanması, topluluğun suçu değil elbet; okumayan, tarih bilinci zayıf kuşaklarla karşı karşıya olduğumuzu bir kez daha hatırlatıyor bu bize.
Müzik mi? Yeni adına bir şey yok; "Dünya Yalan Söylüyor"daki şarkıları gölgede bırakmıyor bu albümdekiler.
Abartmadan ve küçümsemeden kabul buyuralım; eğrisiyle doğrusuyla rock müziğimizin ana gündemlerinden biri Mor ve Ötesi. Eleştirdiğimiz gibi farklarına ve değerlerine de sahip çıkalım. Yarının kişilikli rock müziği için iyi tohumlar taşıdığına olan inancımızı yitirmeyelim. Mor ve Ötesi bu krediyi hak eden ve düşünen bir topluluk.
Savulun bre densizler, Ceza geliyor
İstanbul'un çenesine kuvvet East Coast kahramanı Ceza, uzun bir aradan sonra çıkaracağı "Yerli Plaka" adlı albümün müjdesini beş parçalık bir single ile verdi: "Feyz Al".
Kuşağının vicdanı ve ahlak abidesi duruşuyla Ceza dağlara taşlara, düşmana, namerde meydan okuyor yine "Feyz Al"da; hodri meydan diyor, freestyle'da çıkın karşıma, er meydanı orası diye haykırıyor adeta. Seviyesizlik pompalayan TV programlarından argosever ünlülerimize, internet sitelerinde klavye oynatanlara kadar herkes nasibini alıyor sivri dilli Ceza'nın ölçülü gazabından. Sözleri ve melodileri başarıyla uyumlu kılınmış yeni şarkıların; diss'leri (sataşmaları) incelikli, flow'ları (akışı) iyi.
Ceza'dan yeni bir albüm bekleyenler; ara sıcakları beğendi, feyzini de aldı; şimdi ana yemeği bekliyorlar.
Pink Floyd'a saygı
Tribute albümleri genelde başarılı olmaz. Ticari amaçla planlandıklarından bir samimiyet eksikliği hissedilir; bu da yürekten inanmış hayranları bozar.
"Breathe-A Tribute To Pink Floyd" müstesna bir örnek. İçinde Yes, King Crimson, Deep Purple, Toto gibi güçlü toplulukların üyelerinin bulunduğu saygı albümü, büyük rock müzisyenlerinin birleşik çabalarının pozitif sonucu.
Parça seçimleri kusursuz; eğer "Best of Pink Floyd" yapılsaymış, bundan iyisi Şam'da kayısı olurmuş. Edgar Winter saksı, Richie Kotzen gitarı, Steve Lukater soloları, Tony Levin ve Chris Squire bası için bile edinmeye değer. Akmar Pasajı-Atlantis Müzik tarafından ithal edilen albümün ana meziyeti, bütünsel konsepti. Klasik Pink Floyd şarkıları, progresif hard rock damarıyla tekrar yapılmış.
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Emlak
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
