|
 |
|
|
Kutlu olsun
Ülkersporlu oyuncular, final serisine başlarken işlerinin bu kadar kolay olacağını, Efes Pilsen'in sıfır direnç göstererek işlerini kolaylaştıracağını eminim tahmin dahi etmemişlerdi.
Efes'te üst üste dört yıl gelen şampiyonluğun doyumu, Ülker'in ise başarıya susamışlığı, iki takım arasındaki final serisinde randımanı taban tabana farklılaştıran en önemli faktördü. Ülker'in yıllardır en büyük eksiği olarak göze çarpan "takım" olgusunu kazandığını tescil edercesine müthiş bir uyum içinde sergilediği saha içi performansı, dünkü son final maçı ile görkemli bir şova dönüştü. Coach Murat Özyer, sezon ortasında üstlendiği ve birçoğunun üstesinden gelemeyeceğini düşündüğü zor görevde, bu en büyük eksiği son derece iyi analiz edip, oyunculara verdiği süre ile güven aşılayıp, sonuca doğrudan etki etti.
Göreve geldiği ilk andan itibaren, kenarda unutulmaya yüz tutmuş isimleri canlandırıp, yeniden kazandı, küskünleri oyunla yeniden barıştırdı. Bu anlamda, kaptan İbrahim Kutluay ve yine tecrübeli Mirsad da, egoları bir yana bırakıp, takım için vargüçleriyle savaşarak, diğerlerine iyi birer örnek oluşturdular. Gulyas, Trepagnier ve Clark, Efes'in en etkili olduğu bölgede, pota altında istediği gibi at koşturarak, savunmada ise son derece hırslı ve yardımlaşmayı mükemmel uygulayarak rakibi adeta kendi silahlarıyla vurdular.
Sonuçta, dört yıl aradan sonra yeniden zirveye tırmanan Ülker, sahadaki görüntüsüyle şampiyonluğu fazlasıyla hak etti.
gtüre@milliyet.com.tr
|
|
|

|