|
 |
|
|
Mercidabık'tan geliyorum...
Benim Gözlüğümden / Nihat Demirkol
Hayli zamandır bir "uçak yolculuğu yazısı" için kalem oynatmamıştım. İzmir'in, farklı havayollarının uçuş noktaları arasında ciddiye alınmaya başladığı şu günlerde, öyle anlaşılıyor ki, yakın gelecek daha şenlikli olacak; bizler konusuz, sizler de yazısız kalmayacaksınız.
* * *
Rekabetin, sektör içi dinamikleri ateşlemesi için faydalı bir müsabaka olduğuna öteden beri inanırım.
Netekim, televizyonlarda, "İzmir'den aktarmasız uçun, yolu uzatmayın, kulağınızı kısa yoldan yakalayın" mesajı veren Sun Express, yurtdışı deneyimini iç hat uçuşlarına da yansıtmayı başarmış görünüyor.
Kalıcı olmasını dilediğimiz bir nezaket, titizlik ve keyif veren bir servis kalitesiyle, gülümseyen yolcular taşıyor yurdun dört bir tarafına...
Umudumuz İzmir Hava Yolları'nın da önümüzdeki günlerde aynı övgüyü hak edebilmesi.
* * *
Ama madalyonun öbür yüzünde, herkese yetecek bir "yer hizmeti" üretilip üretilemeyeceğini de geç olmadan tartışmak lâzım.
Ve bu tartışmaların, nicelik platformundan çok, nitelik sorunlarına odaklanması daha önemli.
İzmir-Kayseri uçuşu için, sabahın erken saatlerinde Adnan Menderes Havalimanı'na gittim.
Biniş kartı, bagaj verilmesi, güvenlik, kemerini çıkart-kemerini tak derken uçağa davet edildik.
Oldukça genç bir hanım uğurluyordu bizi.
Tek tek herkese gülümsüyor, biniş kartının bir kısmını yırtıp yer numarasını göz ucuyla kontrol ediyor ve yolculara, koltuklarına "daha kolay ve zahmetsizce ulaşabilmeleri" için, birkaç sözcükten oluşan yardım cümleleri armağan ediyordu:
"3D efendim; Lütfen arka kapıdan binin. 11A, arka kapı lütfen..."
Bu alışılmadık yardımdan ben ve hemen arkamdaki yolcular da nasibini aldı elbette.
Nasibini aldı diyorum. Çünkü yol yardımı, "Olmasa daha iyi türündendi."
* * *
Ben ve birkaç yolcu, sormak gafletinde bulunduk: "Hanımefendi, küçük numaraları arka kapıya yönlendiriyorsunuz, bir yanlışlık yok mu?"
Cevap, azarlama rengi taşımasa da, hissettirilen özgüven ve çokbilmişlik, bizi üstelememek mecburiyetinde bıraktı.
Herhalde uçağın tasarımında, bizim bilmediğimiz ya da alışık olmadığımız bir garabet vardı.
Aslında gariplik, "yüksek matematik ve analitik geometri" bilmeyen bir genç hanımın "böylesine zor bir görev" için seçilmiş olmasıydı.
Ne yazık ki biz haklı çıktık.
Küçük numaralar arka kapıdan, büyük numaralar ön kapıdan bindiği için, koltuğuna ulaşma mücadelesi, bir anda Mercidabık'ı andıran bir güç gösterisine ve sıradan bir itişmeye döndü.
Benim gibi ufak tefek olanların "seyahat zayiatı" listesine yazılmamaları tesadüf sayılır.
* * *
Sinirli yolcular, hiçbir kabahatleri olmamasına rağmen, öfkelerini uçaktaki görevlilerden çıkarttılar.
Sadece küçük bir özen, ardında daima "iyileştirme fırsatları" saklar. Umarım bu önlenebilir kazalar, kâğıt üzerinde kalan ve güldüren komik karmaşalardan fazlasına dönüşmez.
Çünkü hizmet üretmek, keyif ve mutluluk üretmektir.
ege@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Emlak
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
