|
 |
|
|
Yaşam renkleri siyah ve beyaz
Görüş / Bülent Buda
"Sahanın üzerinde asılı duran skor levhasına baktığımda 80. dakikada 3-0 yazıyordu. Maça baktığımda, sahada kendilerine güvenen azimli ve heyecanlı bir takım görüyordum. Andre Rui Faria'ya döndüm ve "Bitti bu iş. Şampiyonuz!" dedim. Bankta duran yardımcılarıma döndüm ve gülümsedim. Bitmişti.. O an herşeyi unutup düşünmeye başladım. Çıktığım yol, çocukluk hayallerim, engeller, eleştiriler, ailem, yorulmak bilmeyen taraftarlar, tarih, ölümsüzlük ve bir gün önce aldığım tehditler. Tarih 26 Mayıs 2004.. Gelsenkirchen'de ölümsüzleştik.."
Porto ile Monaco arasında oynanan Şampiyonlar Lig'i finalinin bitimine 10 dakika kala duygularını Mourinho satırlara böyle dökmüş kitabında. Yaşam renkleri Siyah-Beyaz. İçine kattığı gri ile bezeli bir futbol delisi!. Hayatı ya hep ya hiç!.. Azmi, kararlılığı, çalışkanlığı, özgüveni ile koyduğu hedeflerden ödün vermeyen, spor akademisinde ki öğretmeni Manuel Sergio'nun deyişi ile "Maradona ve Pele gibi futbolcular nasıl sembolleştiyse, Jose Mourinho'da teknik adam olarak onlar kadar sembolleşecek.."
Kitabını 2. kez okuyorum. İlki bir solukta bitti. İkincisinde çarpıcı bölümleri çizip işaretliyorum. Neye yarar 60'tan sonra!.. Öğrenmenin yaşı yok.. Demokritos'un ünlü sözü var, "İhtiyarlıyorum ama öğreniyorum..."
Mourinho'yu tanımak için değer
Öğrenmek genç kalmaktır" demiş Sokrates. Meraklısı için keyifli bir kitap. "Bizit Yayıncılık' çıkarmış. Ederi 12 YTL.. Bir ufak rakı parasına Mourinho'yu tanımak için değer bence... Yolun başındaki profosyoneller, futbolcu, teknik adamlar okusalar fena olmaz. Kitabı hazırlayan gazeteci Luis Laurenço'nun çocukluğunu biliyor. Teknik adamlık yolculuğuna eşlik etmiş. Hala da Chealse'de sürdürüyor. İki ustası var. Robson ve Vangaal. İlkinden eylemi golün kokusunu, ikincisinden analitik düşünceyi, teoriyi, antrenman yöntemlerini kapmış. Üçüncü bilgi kaynağı ise dünya çapında profosyonel yıldızlar Ronaldo, Rivaldo, Figo ve Kluivert gibileri.
Kendi deyişiyle, "Bu kalitedeki oyunculardan insan ilişkileri hakkında bile bilgi sahibi olabilirsiniz" diyor.. Günü geldiğinde Barcelona'da ki yardımcı antrenörlük görevini bırakıyor. Daha bir yıl kontratı olmasına rağmen Portekiz'e geri dönüyor. Bir süre işsiz kalıyor. Ailesi ile tatil yapıyor.. Boş oturmuyor... Futbol hakkında bulabildiği tüm kitapları ve internette yayınlanan makaleleri takip ediyor. Yüzlerce DVD, VCD izliyor.
Bilgime sonsuz güvenim var
İşsizlik günlerinde duygularını şöyle dile getiriyor. "Gelecekten hiç korkmuyorum, kendime ve bilgime sonsuz güvenim var. Fark yaratabileceğime ve kazanabileceğime inanıyorum..." Sonrası malum. Sadece 2 futbol sezonunda, Porto'da ulaşılan iki lig, bir Portekiz Kupası , UEFA, Şampiyonlar Lig'i Şampiyonluğu... Ustalarını aşıyor, geride bırakıyor onları..Kazanmaktan başarmaktan, öğrenmekten, gelişmekten hiç vazgeçmiyor. Hiçbir zaman rahatlayıp gevşemiyor. Hemen yeni hedeflere uzak ufuklara yelken açıyor."40 yaşımda dünya'nın en iyi Couhc'u, 50 yaşında ise sadece bir zamanların en iyi teknik direktörü olmak istemiyorum" diyecek kadar felsefesi sağlam bir adam. Salt futbol değil onun dünyası.. Taparcasına sevdiği karısı ve 2 kızı var.. Celtic ile oynayacakları UEFA finali öncesini Mourinho'nun yazdıklarından okuyalım. "Eşimin öpücüğü ve çocuklarımın 'Başarabilirsin baba... Bol şans baba' seslenişleri bana mücadele etmek ve başarmak için ihtiyacım olan güveni verdi. Hayatımın sonuna kadar o anı unutmayacağım" Kitabı okumak lazım daha fazlası için.. Başarma cesareti gösteren namuslu bir adamın trajik öyküsü.. Okuyun beğeneceksiniz.
egespor@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
