|
 |
|
|
Yasaklarla yalanlarla yaşamak...
Görüş / Bülent Buda
Telespor'dan Genç Milli Takım'a çağırıldığımda yıl 1961'di. O günlerde futbol oynadığımız en temiz alan Alsancak'ın kömür tozlu zeminiydi. Dünya Gençler Şampiyonası için Lizbon'a gidip, halıyı andıran yeşil alanlarda top koşturunca bayağı yadırgamıştık kendimizi, oynadığımız futbolun kalitesindeki pozitif gelişmeye bakınca.
O yıllarda Portekiz'i 3F yani "Fado-futbol-fiesta" ile yönettiği söylenen Salazar'ın diktatör olduğunu işitmiştik sayın büyüklerimizden. Ansiklopediden bir bakayım dedim kısa özgeçmişine. Adamın ülkesinde gerçekleştirdiği sosyal, ekonomik devrimleri okuyanın dudağı uçuklar. Yarışma dışı boş günlerde geziler düzenleniyordu 61 yılının Lizbon'u bir içim su. Pırıl pırıl bir kent. Güler yüzlü, esmer Latinler. Hele benim gibi Damlacık'tan ışınlanmış gibi oraya inerseniz, damdan düşmüş gibi olursunuz!
1961'de trafik ışıkları
Bir gün bir içecek fabrikasına götürdüler. Baktım, marka "Fanta." Biz İzmir'de Cincibir beyaz gazoza talim ediyoruz. Herşey otomatik. Şişeler doluyor, kapaklanıyor, etiketleniyor, ambalajlanıyor. 1961'de 3F ile yönetiliyormuş. Masala bakın neler yutturmuşlar. Ne miğdeymiş bizdeki! Adamlar kanepeler hazırlamışlar peynirli, salamlı, sosisli. İçecekler de fabrikadan. Yeme de yanında yat. Mümkün değil. Antrenörümüz Sabri Kiraz tepemizde. Lokma yiyemedik. Yudum içemedik. Neymiş efendim, midelerimiz yabancı yiyeceklere, içeceklere alışkın değilmiş.
Neyse şampiyona bitiminde Yunanistan'la özel maç ayarlanmış. Atina'ya uçtuk. Akrapol Palas diye bir otel kaldığımız... Bendeki şaşkınlık sürüyor. Şöyle dışarı çıkıp bi turlayalım dedik. Aa o da ne? Atina'da 61'de trafik ışıkları var. Bilmiyoruz, öğrenmemişiz. Kırmızıda da geçtik. Yunanlıların bir takım kaptanları var, güzel mi güzel, iyi mi iyi. Otele geliyor, bizi alıyor, gezdiriyor Atina'yı. Neyle mi? "Metro" ile 1961'de!
Büyük dedektif Kiraz!
Maçı oynadık, 1-0 kazandık. Akşamına güzel bir tavernada yemek yiyoruz. Yunanlı çocuklar neşeli, yenilen onlar değilmiş sanki. Kırmızı şaraplı bardaklar ellerinde. Yudumluyorlar. Müzik başlayınca Sirtaki'ye geçiyorlar. Büyük dedektif Sabri Kiraz yine görevde. Adam üşenmeden tek tek uyarıyor "Sudan başka sıvı almak yasak. Bilmediğiniz yiyeceklere çatal sürmeyiniz." Garsonlar uyanık sıkıntıyı anlıyorlar. Ben, Arap Yılmaz, Aydın tam denk gelmiş iyi bir üçlüyüz. Epey yabancı takım rozeti var üzerimizde. Garsona bir rozet, o Yunanlıların beyazlanmayan rakısı Uzo mu Mastika mı ne? Bir dubleye karşı bir rozet. Bayağı rozet tükettik o gece. Antrenörler hep uyanıktır kül yutturamazsınız öyle denir! Sabri Hoca da çok abartıyordu bu uyanıklığı, şu disiplin işini. Laf aramızda o zaman da külü yutuyordu. 61'de güya bize anlatılana göre bir ülkeyi diktatör yönetiyor, öteki zaten işe yaramaz Yunan Palikarya'nın teki.
Eski tüfekler bilir. Bizim buralarda da o yıllarda daha fazla demokrasi, daha fazla özgürlük, daha fazla sosyal haklar (Üstelik gerçekten gerekliyken). Türküleri bir yandan söylenirken, öte yandan da bir takım adamlar başbakan, bakan asmakla meşguldü. Nerden geldi aklıma bunlar? Dünya Kupası'nı izliyorum. Şu televizyon muhteşem bir buluş.
Çok şey evin içinde gibi. Eskiden radyolara kulaklarımızı uzatırdık. Anlatan, dilediğini söyleyebilirdi. Bir şey gören yoktu ki at atabildiğin kadar. Epey sevgili kardeşimiz oradalar. Yazıyorlar, anlatyorlar. Ama fazla atamıyorlar. Ara sıra, ufak tefek sallamalar olmuyor değil.
O kadarını da hoş görüyoruz.
egespor@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
