|
Shakira'nın kalçaları / Hitler
Berlin
30 gün 30 gece süren "parti" bitti.
Alman gazetelerinde, bu durum, "Uzun partiyle toplumumuz eğlenceye alıştı.
Günlük tekdüze yaşama dönüşle birlikte depresyona girer miyiz?" diye sorgulanıyordu.
Gerçekten Dünya Kupası maçları boyunca Almanya sürekli festival görüntüsündeydi.
"Katı çalışma kalıplarına" konmuş yaşam, Alman halkında "buzdağına çarpma" şoku yapabilir.
Buna karşılık...
Parti artık İtalya'da...
Herhalde o da uzun sürecek.
Şike iddiaları ile havası kaçan ve sönen İtalya'daki futbol tutkusu ve gururu Dünya Şampiyonluğu rüzgârıyla bir gecede yeniden formunu buldu. "Çizme"de, milyonlar caddelere, meydanlara döküldü. Moral çöküntüsünün enkazından "altın küre kupayı" çıkaran İtalyan takımı mucize yarattı.
Bunu, şike iddiaları için "genel af" da izleyebilir.
Altın ayakları, hangi irade, ligin alt basamaklarına gönderebilir?
Gözlemlere devam...
..............................
70 yıl önce Berlin Olimpiyat Stadı'nın Şeref Locası'nda bütün kibir ve görkemiyle Hitler oturuyordu.
Dün ise tarihi locada sadece hayali dolaşıyordu belki.
Statta, 1936 Olimpiyat Ateşi'nin yakıldığı devasa beyaz platform bir heykeli andırıyor.
Bu platformda dün, Shakira, Hitler'in çatık kaşlarıyla dalga geçercesine poposuna harika daireler çizdiriyordu.
Shakira ve sahadaki futbol, ışık, ses, konfeti gösterileri, 70 yıl öncesinin Nazi hayaleti izlerini, Olimpiyat Stadı'ndan kovuyordu.
..............................
70 yıl önce dönemin en güzel kadınlarından efsanevi film yönetmeni Leni Riefenstahl, bu statta düzenlenen Olimpiyat Oyunları'nı belgesel filmlerine yansıtmıştı. Sanat gücüyle "sporun görüntülü tarihine" katkısı önemlidir.
Ama... Onun filmlerini ancak birkaç 100 milyon kişi izleyebilmişti.
Dünkü finali ise 100 kameradan 1 milyar kişi izledi.
............................
70 yıl önce topun meşin bölümü içinde pompayla şişirilen lastik balon vardı. Balonun memesini deri kılıfın içine sokmak için açılan yarık, deri şeritle, ayakkabı bağcığı gibi düğümlerle kapatılırdı.
Kafa vuruşlarına yarık rastlarsa acı verirdi.
Yağmurda deri şişer, gülle gibi ağırlaşırdı.
Dünkü final, altın renginde, polietilen köpük üzerine poliuretan kaplı su geçirmez, yağmurda ağırlaşmaz, çevresi 70 cm ve yarım kilodan daha hafif topla oynandı.
............................
Zidane, pırıltılı futbol yaşamına bir "kırmızı nokta" koyarak veda etti. Çok yazık.
Dahası... Onu izleyen 100 milyonlarca çocuk ve gence "kötü örnek" oldu.
Gerçi bu ağırbaşlı adamı "çileden çıkarmak" için Materazzi'nin ne söylediğini de merak etmiyor değilim.
Ayrıca... Zidane'dan daha iri Materazzi'nin, antrenmanlarda, "kendini yere atmak, baygınlık geçirmek, tekme acısı çekiyormuş rolleri için özel eğitim seanslarına katılıp katılmadığı" yolunda, İtalyan gazetecilerin dalga geçtiğini de yansıtayım.
............................
Buna karşılık benim sahada futbolunu en beğendiğim oyuncu da Materazzi idi.
Attığı gol muhteşemdi.
Fransa kalesi önündeki her hava topuna onun kafası ulaşıyordu.
En zor vuruşu ise 5. penaltıda Grosso yaptı. Çünkü İtalya'nın şampiyonluğunu belirleyecek olan o vuruş çelik gibi sinir ister.
Ergün Penbe de, Kopenhag'da oynanan UEFA Kupası finalindeki penaltılarda, Terim'in "buz adamı" değil miydi?
...........................
Çoğunluğu Afrika doğumlu ya da göçmen çocuğu olan Fransız Milli Takımı oyuncularının, Fransa politikasında zirvelere soyunan "ırkçı kafalara" bir şeyleri "dank" ettireceği kanısındayım.
...........................
Güneş, ateşten bir toptur. Dünya onun etrafında döner.
1 ay süreyle dünya, bir futbol topunun da etrafında döndü.
Kısa bir "ara..." Sonra... Bu kez de lig maçları, Şampiyonlar Ligi, UEFA Kupası'yla kendi futbol gezegenimiz, futbol topunun etrafında dönmeyi sürdürecek.
g.civaoglu@milliyet.com.tr
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
