|
Sabaha karşı damda genç bir kız, çıplakımsı...
Geçtiğimiz pazar sabahı henüz herkes uykudayken, saat 6.30 sularında; Fındıklı'dan "Kazancı Yokuşu"na doğru çıkan "Meclisi Mebusan Caddesi"nin, Cihangir'e tırmanmış yakasındaki karmakarışık, üst üste yükselen bazen çapraz, bazen çarpık, bazen bir avuç balkonlu, ucubeleşmiş yapıları... Ve birinin tepesindeki oluklu çinkodan yapılmış acayip damı üstünde; neredeyse kasıklarına kadar çıplak bacaklı, genç bir kız durmada...
***
O sırada yine kim bilir kimler patlayan bombalar, ateşlenen silahlar ve sıkılan kurşunlarla ölüyordu Lübnan'da, Filistin'de, Irak'ta...
Ve yine kim bilir kimlerin, ne alengirli politik çıkar hesapları vardı o ölümlerde...
Yeterince gelişmemiş yörelerde çatışmaların getirisi, herhalde daha fazla olmalıydı barışın getirisinden; özellikle bazı sinsi hesaplı çevrelerle değnekçileri için...
***
Bendeniz her zaman olduğu gibi yine erkenden kalkmış; TV'lerde bir gün öncesinin olaylarını özetleyen haberleri izliyor, gazetelerin gelmesini bekliyordum.
O sırada tül perdelerin silikleştirdiği karşıdaki dam kıyısında; çıplak bir kadın görür gibi oldum...
Tam anlamıyla inanamadım gözlerime...
O erken saatlerde, damda çıplak bir kadın...
***
Ekranda Mehmetçik'ler omuzlarında al bayrağa sarılı tabutlar taşıyorlardı.
Söz aramızda, "Mehmetçik" deyimi hiçbir zaman sinmedi benim gönlüme. Türkçede "cik" eki, bükük boyunlu bir çaresizliği ifade eder ve acımayı çağrıştırır.
Örneğin Mustafa Kemal'e "Kemalcik", İsmet Paşa'ya "İsmetçik" herhangi bir generale "generalcik" denmesinden hangi komutan hoşlanabilir?
Askerlik görevini "er" olarak yapan genç vatandaşlara ise "Mehmetçik" denmesi nedense kimseyi yadırgatmıyor.
Neden yadırgatmıyor ki kimseyi?
***
Ekranlardan al bayrağa sarılı tabutlar, omuzlarda adım adım geçip de; sıra yol kazalarında ölmüş olanlara gelince...
Ayağa kalkıp tül perdeyi araladım ve çarpuk çurpuk sefertası yığınlarına benzeyen yapılardan, alt taraftaki çinko dama baktım.
Gerçekten de damda, mini jüplü, çıplak uzun bacaklı genç bir kadın duruyordu. Elinde bir fotoğraf makinesiyle, altındaki balkonda, kaçma pozlarıyla öne doğru hamle etmiş bir erkeğin resmini çekiyordu.
***
Ajans haberlerine göre özellikle Ortadoğu'da savunma harcamaları artmıştı.
Türkiye de, savunma harcamalarına yılda ortalama 9.9 milyar dolar bir kaynak ayırarak, Avrupa ve Ortadoğu'da ilk 5 arasına giriyordu.
Kanlı çatışmalar ve çatışma hazırlıklarını hızlandıranlar; silah fabrikatörleriyle, silah tacirlerinin keyifli keyifli ellerini ovuşturmalarına neden olmalıydılar.
Ayrıca kahramanlık üstüne söylenen nutuklar da, her nutuktan daha çok alkış alıyordu.
Ve kim bilir daha kaç bin insan ölecekti bu gidişle...
***
Bizim kuşağın ömrü içinde, şeffaflık yeterince yaygınlaşmadı...
Şayet kimler dünyaların nerelerinde öldüğünde; kimlerin ne kazandığı, kimlerin liderlik tahtlarına nasıl oturduğu, kimlerin ne menem nutuklarla alkış aldığı tüm ayrıntılarıyla milyonların ortak belleğine kazınsaydı...
Silahçılar da, üretim alanlarını değiştirmek zorunda kalsalardı...
Olmadı işte...
Ola ola, çatışmalar yeterince gelişmemiş yörelere kaydı sadece...
***
Karşı damın altındaki balkonda "kaçan hırsız", yahut "katil", yahut "zampara" pozları veren çıplak göğüslü erkekle; dama çıkmış fotoğraflar çeken mini jüplü genç kadın; herhalde o saatlerde sanatsal bir çalışma yapıyorlardı. Belki de resimli bir romana malzeme hazırlıyorlardı.
Göze görünmemek için erken kalkmış ve oralara çıkmış olmalıydılar.
***
Rahmi Bey'in Haliç'te Sütlüce'deki Sanayi Müzesi rıhtımında, kömürle çalışan Liman-II istimbotu, isteyenlere bir tur attırıyor Haliç'te.
Haliç, hâlâ daha maalesef, denizden çok çamur renginde...
Gerek Fatih, gerek Galata yakasının tarihsel profillerini tümden kezzaplamış olan, ayıptan da öte mimari yapılanması; öylesine bir çimdiriyor ki insanın yüreğini...
İstanbul'a bir türlü layık olamamanın kahrı katmerleniyor.
***
Liman-II ile Haliç'te bir tur atarken, uzun bir süre de gözlerim takılı kaldı, Eyüp mezarlığının taze kesiminde...
Şimdi oralarda uyuyanlar da, vaktiyle kim bilir neler görmüş, neler yaşamış, neler konuşmuşlardı?
***
Dünkü gazetelerde al bayrağa sarılmış tabut fotoğrafları yanında, bir de yine boynu mücevherci vitrinine dönüşmüş bir gelin resmi vardı.
Hakkâri'de Pinyanişi aşireti liderinin -ki kendisi AKP milletvekiliymiş aynı zamanda- kız yeğeni, aynı aşiretten bir gençle evlenirken, 3 gün 3 gece süren bir düğün yapılmıştı.
Düğünde 100 koyun kesilmiş, 20 kilo altın takılmıştı geline. Bir de pahalı bir cip armağan edilmişti.
***
Boşuna kaymıyordu Türkiye, ters sürprizlerin de dikenlenebileceği çalkantılı bir döneme doğru...
c.altan@prizma.net.tr
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
