|
 |
|
|
Balonlar, bombalar, tüfekler...
Yaşam Güzeldir / Banu Şen
"Benim hiç uçan balonum olamayacak mı?" dedi küçük kız elinden sıkı sıkı tutmuş, kolunu çekiştiren annesine... "Hayır küçük hanım! Senin hiç uçan balonun olamayacak. O da olmayıversin. Her istediğin yapılmak zorunda değil" dedi annesi de onun minik ellerini tutup çekiştirirken. Belli ki hali vakti yerinde bir aileydi. Yani bir "uçan baloncuk" parası veremeyecek gibi görünmüyorlardı. Demek ki anne sıkılmıştı kızının her istediğini yapmaktan. Kontrolümü kaybedip, arkalarından bakakalmışım. Minik kız hala konuşuyor, annenin yüksek sesi hala duyuluyordu.
Kıbrıs Şehitleri Caddesi'nin orta yerinde bir anneyle kızının ardından dona kaldım o akşam. Oturdum bir yere. Onların gittiği yöne baktım. Düşündüm... Her şeyi olmayabilirdi belki bir çocuğun. Her istediği olmayabilirdi. Ama ömründe bir uçan balonu, bir uçurtması bir de bisikleti mutlaka olmalıydı. İpinden tutmalıydı bir balonun. Canı istediğinde onu gökyüzüne salabilmeliydi. Uçsuz bucaksız bir düzlükte koşarak uçurtma uçurmanın keyfine varabilmeliydi. Ya da bir bisikletin pedalını durmadan, yorulmadan çevirebilmeliydi. Üçü de özgürlük demekti. Yani uçan balon, uçurtma ve bisiklet! Ve bir çocuk mutlaka ömründe bunlara sahip olabilmeliydi. Özgürlüğü tadabilmek için...
Başkası yalan
Ya gökyüzü bile olmayan çocuklar? Ya uçsuz bucaksız düzlüğü bile olmayan çocuklar? Onları da düşündüm. İşte ben tam onları da düşünürken uzaktan bir grubun protesto sesleri ile irkildim... Küresel Barış ve Adalet Komisyonu İzmir Şubesi üyeleri İsrail'in Filistin ve Lübnan'ın işgalini protesto ediyordu. Balonlar, uçurtmalar, toplar, tüfekler, bisikletler, tanklar geçti gözümün önünden. İrkildim, irkildim, irkildim.. Yarın akşam Çeşme Açık Hava Tiyatrosu'nda uzun süredir beklediğim bir konser olacak. Geçen seneki konser bittiği andan bu yana bekliyorum... Son günlerde de artan savaş, kan görüntülerinin ardından böyle bir konsere ne kadar ihtiyacım olduğunu düşünüyorum. Sahnede Candan Erçetin'in ardında kuşlar uçuşurken "Dünyada ölümden başkası yalan" demeyi, "Ben ne çok hata yapmışım meğer" diyerek hataları kabullenmeyi istiyorum. Keşke konser geçmiş yıllardaki gibi İzmir'de de olsaydı... Savaşa, acıya, ölümlere, kana dur deyip Erçetin'le birlikte "Yalan"ı söyleyebilseydik...
bsen@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
