|
 |
|
|
Para önemlidir ama... Milli forma daha önemlidir!
Japonya'daki Dünya Basketbol Şampiyonası'nda ABD yine umduğunu bulamazken, Avrupalılar, ilk sekize tam altı ülke sokarak egemenliğini ilan etti. Şampiyon İspanya'nın NBA'li yıldızı Gasol, sakatlanıp kariyerini bile riske sokma pahasına milli formayı ıslattı, bu anlamda diğer meslekdaşlarına çok önemli bir ders verdi
Dünya Basketbol Şampiyonası, başta ABD Milli Takımı olmak üzere "yıldızı sönen" NBA oyuncuları kadar, "ışıl ışıl parlayan" NBA'lileri de gördü Japonya'da...
Basketbolun savunma tarafını iyi yapan, takım olmayı başaran, inançlı, savaşçı takımlar kürsüye çıkarken, turnuva başlamadan "şampiyon" ilan edilen Birleşik Amerika, bu kez daha bir "takım" görüntüsüyle geldiği Japonya'da, yine umduğunu değil, bulduğunu aldı. Avrupalılar, Dünya üzerindeki egemenliğini, ilk sekize tam altı ülke sokarak ilan ederken, 24 takımın son sekizinde ise diğer kıtaların takımları sıralandı.
Şampiyonu, "Dünya şampiyonu" olarak lanse edilen (kendin çal, kendin oyna) NBA Ligi'nin, "yerlileri" ABD Milli Takımı, spektaküler, olağanüstü atletik ve hücum gücü son derece yüksek olmasına karşın hala "savunma özürlü" olduğundan, yine beklentileri karşılayamadı. Ve öyle görünüyor ki, Shaquille O'Neal, Kobe Bryant, Jason Kidd, Allen Iverson, Tim Duncan gibi yıldızları
"metazori" ile getiremeden de, "savunma" handikapını aşıp, altın madalyaya ulaşmaları güç...
İspanya eze eze
Gelelim, onlarla aynı ligde oynayıp, Milli Takımları'nın "temel direği" olan Avrupalılar'a... Yunanistan ve Arjantin ile birlikte savunma olgusunu en iyi uygulayan, Memphis Grizzlies'li pivotu Pau Gasol'un etrafında topladığı, oyunun hem hücum, hem de savunma tarafını nefis bir uyumla sahaya döken İspanya, Yunanistan'ı finalde "ezerek" sonuca giderken, basketbolda artık atmaktan çok "durdurmanın" prim yaptığını da bir kez daha kanıtladı.
Finale çıkana dek hiçbir maçta diğerlerinin yaptığı gibi "NBA'li olduğunun farkını (!)" arkadaşlarının hiçbirine hissettirmeden, takım oyuncusu gibi oynayan, hatta bunu yaparken sakatlanarak milyon dolarlar kazandığı kariyerini bile riske eden Gasol, bu anlamda da diğer meslekdaşlarına çok önemli bir ders verdi: "Para önemlidir; ama milli forma, paradan çok daha önemlidir!"
Sonuçta Gasol, finalde takım arkadaşlarını "zorunlu olarak" yalnız bıraksa da, maç bitiminde sahaya "seke seke" koşup, takım arkadaşlarına sarılıp, tüm Dünya'ya çok anlamlı bir mesaj verdi.
Yıllardır hem takımı Dallas Mavericks'i, hem de ülkesi Almanya'yı sırtına alıp taşıyan Dirk Nowitzki için ise söylenecek fazla birşey yok... Almanya, O'na rağmen yarı finali bulamasa da, O da "ölmeden heykeli dikilecekler" arasındaki yerini, son derece "mütevazi" bir şekilde aldı bile...
Burada, kadrosunda, eski NBA'li Fotsis hariç "hiçbir NBA'li" olmadan finale kadar yürüyen, ABD gibi önemli bir rakibe yarı finalde "havlu attıran" Yunanistan'a ise ayrı bir parantez açmak gerekiyor... Yunanlılar, eğer finalde İspanya duvarına çarpmasa, belki de kupaya uzanacak ve Avrupa şampiyonluğunun ardından bir mucizeyi daha gerçekleştireceklerdi. Spektaküler olmadan da, basketbolun temel gereklerini çok iyi yerine getirerek, ama mutlaka savaşıp müthiş bir inançla mücadele ederek zirveye oynanabileceğini yine kanıtladılar.
Ders alınmalı
Hep derler ya, "bu bize iyi ders oldu. Artık bundan bir ders çıkarmamız gerekiyor" diye... Eğer "bizim NBA'lilerimiz" Hidayet ve Mehmet, bu kadar çok güzel örnekten de bir ders çıkarıp, "kulaklarına küpe" yapamıyorlarsa, vay gidenin haline !.. Ama eminim ki, onlar da pişman olmuş, artık hatalarının farkına varmış, bu takımın yeniden bir parçası olabilmek için yanıp tutuşuyorlardır... Çünkü 12 Dev Adam'ın temeli onlarla atıldı, onlarla çok daha büyük hedeflere doludizgin koşacaktır...
12 Genç Dev'e alkış
Neyse, yarayı fazla kaşımayalım, Japonya'da Türk basketbol tarihine "kalın bir cilt" ekleyen 12 Genç Dev'e haksızlık etmeyelim...
Japonya'da yerlisi, yabancısı herkesin gıpta ile baktığı "pırıl pırıl" bir 12 Dev Adam izledik... Yıllardır özlemini duyduğumuz ama hep "hayal kırıklıkları" ile bizi üzen Devler'in yerini, modern basketbolun gereklerini yerine getiren, savaşçı, mücadeleci, oyunu asla bırakmayan, gözüpek yeteneklerin istediğinde neler yapabileceğini gösterdiğine şahit olduk. Öylesine özlemişiz ki bu duyguyu, onları gururla izlerken kendimizden geçtik.
Devlerimiz'in büyük başarısında en büyük pay sahibi kuşkusuz "basketbol filozofu" Bogdan Tanjevic'ti. Zaman zaman, bazı oyuncuları kadroya almadığı için "haklı" olarak eleştirsek de "kazanan daima haklıdır" tezinden yola çıkarak başta O'nu ve yine en küçük detayları bile hesap ederek, Japonya'da takımın "en uygun" şartlarla hazırlanmasını ve mücadele etmesini sağlayan Basketbol Federasyonu'na Türk halkı adına şükran borçluyuz...
Türk basketbolu için 2006 Japonya'yı bir "milat" kabul ederek, çıtanın artık her geçen gün daha yukarıya çıkması dileğiyle, bir NBA sloganını uyarlayarak noktayı koyalım:
I love 12 Dev Adam!..
gtüre@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
