
|
|
|
 |
|
|
Şair Orhan Veli'nin martısı yine 'uçtu'
Şairin "Başıma da konuyor, konuyor aman, martı kuşları" dizelerinden esinlenerek İstanbul Aşiyan Parkı'na dikilen heykeline eklenen martı figürü ikinci defa çalındı
Haluk Atalay
Şair Orhan Veli Kanık'ın İstanbul'un Beşiktaş semtindeki Aşiyan Parkı'nda yer alan anıtında bulunan martı figürü, kimliği belirsiz kişi ya da kişiler tarafından yerinden sökülerek çalındı. İstanbul Büyükşehir Belediyesi yetkilileri, anıtın eksik bölümlerinin tamamlanacağını belirtti.
36 yaşında hayatını kaybeden Orhan Veli Kanık, "İstanbul Türküsü" adlı şiirini vasiyet kabul eden arkadaşları tarafından 1950'de Aşiyan Mezarlığı'nda toprağa verildi. İstanbul Büyükşehir Belediyesi de şairin 38'inci ölüm yıldönümünde, doktora öğrencisi Heykeltıraş Aydın Aşkan'a Orhan Veli anıtını yaptırdı.
Çok tartışılmıştı
1988'de Aşiyan Parkı'na yerleştirilen heykel, sanat ve edebiyat dünyasında Orhan Veli'yi doğru tasvir etmediği iddiasıyla tartışma yarattı. Heykeltıraş Aşkan'ın "Başıma da konuyor, konuyor aman, martı kuşları" dizelerinden esinlenerek arka plana yerleştirdiği siyah renkli martı figürü de rengi nedeniyle eleştirildi.
Daha önceki, denizde bulundu!
Martının ikinci kez kaybolduğunu belirten Orhan Veli Şiir Evi'nden yazar M. Şeref Özsoy, "Anıttaki martı daha önce de çalınmış, hırsız tarafından denize atılmıştı. Kayıp martı, olaydan çok sonra sahilde balıkçıların ağlarına takıldı. Ancak o bulunmadan önce heykeltıraşlar yerine yeni martıyı koymuştu" dedi.
Arnavutköy Polis Merkezi yetkilileri de kendilerine hırsızlık konusuyla ilgili bir başvuru yapılmadığını söylediler.
İşte şairin İstanbul Türküsü
İstanbul'da, Boğaziçi'nde,
Bir garip Orhan Veli'yim;
Veli'nin oğluyum,
Tarifsiz kederler içinde.
Urumelihisarı'na oturmuşum
Oturmuş da bir türkü tutturmuşum...
İstanbul'un mermer taşları;
Başıma da konuyor, konuyor aman, martı kuşları;
Gözlerimden boşanıyor hicran yaşları;
Edalı'm,
Senin yüzünden bu halim. İstanbul'un orta yeri sinema;
Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anama;
El konuşur, sevişirmiş,
bana ne?
Sevdalı'm,
Boynuna vebalim! İstanbul'da Boğaziçi'ndeyim.
Bir fakir Orhan Veli;
Veli'nin oğlu,
Tarifsiz kederler içindeyim.
Orhan Veli Kanık
|
|
|

|
|