|
 |
|
|
B planı
Şampiyonluktaki rakiplerinin ikisi ikişer puan bırakmış, bir anda puan farkını açma, deplasmanda kaybettiğin beş puanı telafi etme, fikstür avantajını lehine çevirme şansını ele geçirmişsin.
Ama gelin görün ki, iki maçta altı gol yiyen bir rakip karşısında Deivid'in cılız kafasının dışında 96 dakika boyunca Fenerbahçe'nin pozisyonu yok. Buna karşılık Bursaspor'un golün dışında üç tane yüzde yüz pozisyonu var. Neden?
Çünkü B planın bulunmuyor. Zico ile Fenerbahçe sezon başından beri aynı sistemi oynamaya başladı. Hep aynı kadro. Bunlara eyvallah. Ama maç içinde skora göre sistemi değiştirebilirsiniz. Fenerbahçe'de ise sadece oyuncu isimleri değişiyor maç içinde. Lugano çıkıyor, Ümit stopere geliyor, Uğur Boral sol beke geçiyor. Tuncay çıkıyor, Tümer giriyor.
Problem büyük
Kısacası hangi mevkiden çıkarsa oraya adam alınıyor. Zaten önde oynayan iki forvet aynı tipte oyuncular. Yüksek toplarda etkisiz. Bu takım iki kenar oyuncuyla oynayabilen bir takımdı. Yani beklerin önüne, kenarlara orta yapabilen birer oyuncu yerleştirip oyunun son bölümünde riske girilebilirdi. Bursaspor'u gömüldüğü ceza sahasından böyle çıkarabilirdiniz. Bursa takımının savunması göbeğe yığıldı. Fenerbahçe de rakibini ortadan delmeye çalıştı. Sonuç sıfır pozisyon.
Fenerbahçe'nin en büyük problemi bu. Maçı başladığı düzende tamamlaması. 2-0 öndeyken de, 1-0 geriye düşerken de hep aynı. Dünyada her takım öne geçtiği anda veya geriye düştüğünde mutlaka sistemini, savunmada ya da hücumda değiştirir.
Bursaspor hak ettiği puanları aldı. Üç büyüklerin yarışını ben de merak ediyorum. İkram yarışındalar hepsi. "Hayır ben olmayacağım sen ol", "Hayır ben de olmayacağım, sen ol" gibiler.
Bülent Yıldırım beğendim bir hakemdi. Yine iyi maç yönetti.
rdilmen@milliyet.com.tr
|
|
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
