|
CHP nereye?
CHP lideri Baykal "cumhuriyet değerlerini savunmak" için geniş bir yelpaze oluşturmak istiyor; bu amaçla merkez sağdaki isimleri de CHP çatısı altına çağırıyor. Ama Baykal'ın çağrısı Erdal İnönü'yü, Hikmet Çetin'i, Murat Karayalçın'ı, Ercan Karakaş'ı kapsamıyor!
Bu isimler "cumhuriyetçi" değil çünkü!
Baykal'ın cumhuriyeti ve laikliği tehlikede göstererek destek istemesi siyasi bir programa dayanmıyor: Cumhuriyeti ve laikliği kurtarmak için ne yapacak? Hangi kanunları değiştirecek? Neleri yasaklayacak veya hangi yasakları kaldıracak? Bazı özelleştirmeleri iptal mi edecek? Yabancı sermayeye ilave kısıtlamalar mı koyacak? "AB'ye verilmiş ödünler"den hangilerini geri alacak?
Bunları bilmiyoruz.
Aslında Baykal'ın çağrısı, Demirel'in 1991 seçimlerinde "ödünç oy" istemesine çok benziyor!
Bir programa değil bir iktidar mücadelesine oy verilmesi!
CHP'nin yeri?
CHP ile MHP arasında karşılıklı sempati mesajları gidip geliyor ama MHP'nin de "tehlikeler"e karşı yasama ve yürütme olarak nasıl bir icraat yapacağına dair açıkladığı bir program yok.
Bu iki partinin yakınlaşmasında "iktidara karşı alternatif"in oluştuğunu düşünenlerin böyle bir program için tarafları zorlaması gerekir.
Seçim taktiklerinin üzerine çıkarak uzun vadeli düşünürsek, CHP-MHP yakınlaşmasıyla sağ ve sol yelpazesi 1990'larda olduğu gibi yeniden belirsizleşirse, böyle bir gelişme Türkiye için ciddi bir istikrarsızlık alarmı olarak görülmelidir.
Zamanımızda bazı sorunları merkez sağ daha iyi çözer, bunlar daha çok ekonomik sorunlardır. Bazı sorunları da merkez sol daha iyi çözer, bunlar daha çok siyasi sorunlardır.
Bu doğal rasyonelliği ortadan kaldırırsanız, sorunları çözecek icraat yapılamaz! 1990'larda bunu yaşadık ve on yıl kaybettik!
Türkiye'nin önündeki asıl tehlike, böyle bir istikrarsızlık veya yönetilemezlik tehlikesidir.
Sosyal demokrat bir alternatif geliştirmek zorunda olan Türkiye, tam tersi bir istikamete giriyor!
Devlet partisi geleneğine dayalı CHP'nin "ödünç oy" hevesiyle, "sosyal demokrasi"den büsbütün uzaklaşarak militan bir laiklik ve otoriter bir cumhuriyetçilik söylemine sarılmasının bu partiye ne kazandırdığını da seçimlerde göreceğiz!
Milliyetçi yükseliş?
Terör, Kıbrıs, AB ile ilişkiler, Irak gibi sorunlar sebebiyle elbette toplumda bir milli hassasiyet artışı var, kişilikli her millette olur bu. Ama liderliğin gereği, bu hassasiyetleri pratikte milletin yararına yönlendirebilmektir.
Unutmamak gerekir ki, milli hassasiyetlere sahip bu halk, aynı zamanda devletin kendisini rahat bırakmasını istiyor! Turizmi, dövizi, ithalatı, ihracatı, krediyi, dileğince yaşamayı istiyor! Türkiye'yi geliştiren de bu dinamiklerdir.
Bu dinamiklere zarar verecek bir içine kapanma ve hesapsızlık eğilimini, 'piyasa' hemen hisseder! Milyonlarca esnafıyla, çalışanıyla cevabını da verir!
Türkiye için doğru olan, sağın alternatifinin sosyal demokrasi olmasıdır ama Karl Popper'in dediği gibi, "Siyaset rasyonel bir teorem değildir."
Hatta duygular kabardığı zaman 'pratik akıl'a aykırı yönelişlere çok müsait bir zemindir siyaset... Fakat bedelini de er geç ödetir!
1990'ların bedelini bir düşünün!
t.akyol@milliyet.com.tr
|
|
Sık Kullanılanlara Ekle
Açılış Sayfası Yap
Sitene Ekle
İletişim Kurumsal
Blog
Haber İndeksi
Arşiv
Haberci
Üyelik
Bülten
