|
 |
|
|
Gerets'in korkusu
Fenerbahçe yorgun. Her halinden belli. Gücünü ekonomik harcıyor. Daha birinci dakikadan itibaren kontrollü. Sürekli kolladı. Rakip savunmanın hatasını bekledi. Sanki biliyormuşcasına. Galatasaray, Fenerbahçe'nin bu beklentisini elbette boşa çıkarmadı. Zaten Song'un beklenmeyen rahatsızlığı ile savunma yelken direği gibi sallanıyordu. Emre aylar sonra ilk on birde yer aldı. Tomas-Song ikilisinden birisi sahada olmayınca takımında öz güveni yok oluyor. Huzursuz oluyor. Oraya kim gelirse gelsin takım içindeki teknik rahatsızlık üst düzeye çıkıyor. Dün de öyle oldu.
Fenerbahçe'nin ilk golüne kadar ev sahibi takımın tek pozisyonu yoktu. Yani ilk geliş gol oldu. Tabi ki, sağ kanatta Cihan'ın sürekli aksaması zaten dengesiz olan savunmanın yerleşim düzenini iyice dağıttı.
Kim ne derse desin, şu ilk gole bir bakın. Galatasaray gibi bir takım o golü yemez. Yememeli. İkinci gol başka bir olay. Kezman'ın oradan vuruşuna kadar Galatasaray savunmasının tek müdahelesi ya da engellemesi yok. Sadece izliyorlardı. Tüm yetkiyi Kezman'a verip izlediler.
Tedirgin çıktılar
Galatasaray zaten sahaya tedirgin çıktı. Rakibi yorgun olmasına rağmen tedirginliği her halinden belli oluyordu. Tek forvet ile gömülüp kaldılar. Edu ile Lugano yakın ve sert oynuyor. Ümit bu tip mücadeleleri pek sevmez. Fiziği buna uygun değil. O yüzden ilk yarıda hep hakemle uğraştı durdu. Bir kere pozisyona girdi, onu da atamadı. O pozisyon da maçın en kritik anıydı.
Gerets durum 2-0 olduktan sonra çift forvete döndü. Ümit de o zaman rahatladı. Ama atı alan çoktan Üsküdar'ı geçmişti. Çünkü Fenerbahçe savunma anlayışında, yakın oynayan Edu ve Lugano, çok koşan Önder, Aurellio, Appiah, Deniz ve Uğur gibi futbolcular var. Bu isimler sürekli bir kademe ile takımın yorgunluk anlarında bile az pozisyon verdiler.
Gerets'in gereksiz korkuları bu maçın yitip gitmesine neden oldu. Oysa daha baştan iki forvetle çıksa rakibi üstünde baskı kurabilirdi. Zorla rakibini üstüne çekti. Fenerbahçe'nin dinç olduğu anlarda Galatasaray fizik olarak ezildi. Ne zaman ikinci yarıda Fener'in yorgunluğu baş gösterdi biraz daha rahat edip huzur buldular. Ama o da yetmedi.
h.ozer@milliyet.com.tr
|
|
|

|